{"id":4793,"date":"2015-12-24T06:00:48","date_gmt":"2015-12-24T06:00:48","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=4793"},"modified":"2015-12-14T17:43:14","modified_gmt":"2015-12-14T17:43:14","slug":"dous-vellos-discos-fan-anos-este-nadal","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=4793","title":{"rendered":"Dous vellos discos fan anos este Nadal"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><b><i><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/Rubber_Soul.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-full wp-image-4795\" alt=\"Rubber_Soul\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/Rubber_Soul.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/Rubber_Soul.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/Rubber_Soul-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/Rubber_Soul-144x144.jpg 144w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Gonzalo Trasbach. <\/i><\/b>Hai un libro titulado <i>1965: The most revolutionary year in music<\/i>, no que o seu autor, o californiano Andrew Grant Jackson, sost\u00e9n que 1965 foi o ano no que a m\u00fasica pop acadou a s\u00faa maior\u00eda de idade. Non sei se isto \u00e9 ou non certo. Pero c\u00f3nstanos que nese ano sa\u00edron \u00e1 luz un bo pu\u00f1ado de discos memor\u00e1beis. De dous deles xa temos falado aqu\u00ed: <i>Highway 61 Revisited<\/i>, de Bob Dylan, e <i>A Love Supreme<\/i>, de John Coltrane. Pero agora que est\u00e1 a punto de caer a \u00faltima folla do calendario, l\u00e9mbrome de que o 3 de decembro daquel mesmo ano publicouse <i>Rubber Soul<\/i> dos Beatles, <!--more-->un traballo que marcou un punto de inflexi\u00f3n na carreira do cuarteto de Liverpool, pois as 12 canci\u00f3ns do repertorio conforman un \u00e1lbum s\u00f3lido, anovador e fresco, e constit\u00fae unha ponte entre o m\u00e1is puro pop de <i>Help!<\/i> e o per\u00edodo experimental, que se inaugurou co m\u00edtico <i>Revolver.<\/i> Tam\u00e9n lembro que unha d\u00e9cada m\u00e1is tarde, o 13 de decembro de 1975, apareceu na escena internacional unha muller fraca e singular cun dos discos m\u00e1is turbadores e fabulosos da m\u00fasica popular baixo os seus delgados brazos. Refer\u00edmonos a Patti Smith (Chicago, 30\/12\/46) e a s\u00faa \u00f3pera prima <i>Horses<\/i><b>, <\/b>que fai 40 anos, uns poucos d\u00edas antes de que a autora abrace os 69.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Producido por John Cale, aquela estrea de Patti, desde <i>Gloria<\/i> (<i>In Excelsis Deo<\/i>) (Van Morrison) at\u00e9 <i>Elegie<\/i>, \u00e9 coma un conxuro de rock purificador interpretado por unha sacerdotisa que a\u00ednda agora conxuga o arrebato xuvenil coa serenidade da experiencia. As\u00ed o demostrou o pasado mes de maio no Primavera Sound de Barcelona, onde, segundo relataron as cr\u00f3nicas, amosouse coma un estandarte a un modo de entender a arte e o rock. Non defraudou a ningu\u00e9n. Coma sempre utilizou un repertorio no que todo \u00e9 \u00f3so, madeira, no que non hai nada intranscendente. A s\u00faa expresividade non ten desperdicio.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/horses.jpeg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-4796\" alt=\"horses\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/horses-300x300.jpeg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/horses-300x300.jpeg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/horses-150x150.jpeg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/horses-144x144.jpeg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/horses.jpeg 400w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Desde <i>Horses<\/i>, a Smith porta a coroa de musa do punk. Pero arestora falan dela como avoa do punk. Mais este adxectivo nela nada ten de semellante co chuspir e o esc\u00e1ndalo brit\u00e1nico de Johnny Rotten. No punk de Patti, ademais do paisaxe social, conta o existencial, o desasosego e o desarraigo, a rabia met\u00f3dica propia da mocidade e unha vertente po\u00e9tica propia. Ela non era de andar pintando anagramas nas paredes ou rompendo cristais. O seu era e \u00e9 a arte. Escu\u00e1lida, andr\u00f3xina, pasional e, ademais, aseguraba padecer arrebatos m\u00edsticos. Gustaba da poes\u00eda de Baudelaire e Rimbaud e adoraba a Jean-Luc Godard, The Doors e Bob Dylan.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Cando gravou <i>Horses<\/i> ti\u00f1a 25 anos. Aterrara en Nova York logo de doar un fillo froito dun embarazo non desexado. Interpretaba teatro, escrib\u00eda artigos sobre rock e daba recitais po\u00e9ticos. A s\u00faa evoluci\u00f3n corr\u00eda a cargo do seu seguimento dos Rolling e da Velvet. Empregou a s\u00faa bagaxe cultural e unhas cantas noci\u00f3ns musicais para canalizar o seu talento expresivo nun debut de inusitada madurez: <i>Horses<\/i>, un inspirado volume de rock cheo de subidas e baixadas, un traballo que mestura momentos de paroxismo el\u00e9ctrico con cadenciosos e delicados intres de piano. \u00c1 vez que tam\u00e9n \u00e9 un compendio de narraci\u00f3ns descarnadas. \u00c1 construci\u00f3n do \u00e1lbum, ademais de Cale, contribu\u00edron Tom Verlaine e Allen Lanier, aportando guitarras, e Robert MappleThorpe fotografou a Patti na portada. Pero foi o grupo dela (Richard Shol, Lenny Kaye, Ivan Kral e Jay Dee Dangherty) o encargado de tecer as redes musicais, convertido nunha m\u00e1quina perfectamente engraxada que se acompasaba \u00e1 interpretaci\u00f3n da vocalista e ofrec\u00eda furiosas pasaxes de rock visceral.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/patti-smith-2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-4797\" alt=\"patti smith 2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/patti-smith-2-300x170.jpg\" width=\"300\" height=\"170\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/patti-smith-2-300x170.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/patti-smith-2.jpg 628w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Ata Patti Smith a escena roqueira era case totalmente masculina. Hab\u00eda homes que se vest\u00edan coma putas ou se travest\u00edan. Pero segu\u00edan a ser homes. Ela plantoulle cara a tanto macho mono tem\u00e1tico cos mesmos recursos. Extraeu das s\u00faas menstruaci\u00f3ns e os seus complexos de inferioridade a expresi\u00f3n pura da rabia e puxo sobre o micro o seu desgarro relixioso e reivindicou a liberdade coma un feito \u00fanico. Por iso <i>Horses<\/i> \u00e9 tam\u00e9n un disco \u00fanico. Nunca antes o rock ti\u00f1a soado tan poderoso e fr\u00e1xil \u00e1 vez, tan contundente e l\u00edrico. O \u00e1lbum inaugurou a carreira que a artista desenvolveu en d\u00faas etapas moi diferentes: a inmediata a este debut (e tres LPs m\u00e1is) e o seu regreso nos noventa. No medio fican un retiro dom\u00e9stico e un tropez\u00f3n discogr\u00e1fico.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Si. Infectado de mexos e ateigado de xiringas, <i>Horses<\/i> representa unha das vertentes m\u00e1is sinceras da arte urbana. Naceu nas marxes e medrou no medio do lixo, da vasoira. Talvez por iso \u00e9 tan fermoso. Que os dous discos nomeados aqu\u00ed vos axuden a pasar mellor estas festas. Bo Nadal.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach. Hai un libro titulado 1965: The most revolutionary year in music, no que o seu autor, o californiano Andrew Grant Jackson, sost\u00e9n que 1965 foi o ano no que a m\u00fasica pop acadou a s\u00faa maior\u00eda de idade. Non sei se isto \u00e9 ou non certo. Pero c\u00f3nstanos que nese ano sa\u00edron \u00e1 &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=4793\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Dous vellos discos fan anos este Nadal<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,8],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4793"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4793"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4793\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4798,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4793\/revisions\/4798"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4793"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4793"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4793"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}