{"id":4851,"date":"2016-01-07T06:00:03","date_gmt":"2016-01-07T06:00:03","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=4851"},"modified":"2015-12-31T17:19:01","modified_gmt":"2015-12-31T17:19:01","slug":"o-sosego-dun-malestar","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=4851","title":{"rendered":"O sosego dun malestar"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/profesor-alumno.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-4854\" alt=\"profesor-alumno\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/profesor-alumno-293x300.jpg\" width=\"293\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/profesor-alumno-293x300.jpg 293w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/profesor-alumno.jpg 313w\" sizes=\"(max-width: 293px) 100vw, 293px\" \/><\/a>X. Ricardo Losada.\u00a0<\/strong><\/em>Entre os meus recordos m\u00e1is prezados est\u00e1n os momentos nos que o\u00edn por primeira vez ideas que me romperon completamente os esquemas de adolescente ou de universitario. Adoito dividilas en dous tipos: aquelas coas que\u00a0 estaba de acordo, e aquelas coas que non. O curioso \u00e9 que sempre aprend\u00edn m\u00e1is das \u00faltimas. \u00c9 unha das raz\u00f3ns de que Nietzsche e Schopenhauer sexan dous dos meus fil\u00f3sofos de cabeceira. Coincido moi pouco coas s\u00faas propostas pero ensin\u00e1ronme moit\u00edsimas cousas sobre o ser humano. <!--more-->Schopenhauer, por exemplo, que o amor de nai \u00e9 un amor ego\u00edsta ou que a natureza privilexia a especie sobre o individuo (eu imp\u00f3rtolle un carallo!); Nietzsche, iso tan falso pero tan preciso de que cada instante da t\u00faa vida \u00e9 decisivo porque concentra todo o pasado e proxecta todo o futuro, ou iso tan impreciso pero tan verdadeiro de que todo o que se fai por amor faise m\u00e1is al\u00e1 do ben e do mal.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Xa que logo considero que unha das funci\u00f3ns b\u00e1sicas da educaci\u00f3n \u00e9 romperlles os esquemas aos alumnos. Deben co\u00f1ecer formas de vivir e pensar completamente distintas \u00e1 s\u00faa, pero non para expo\u00f1elas nun folio con aspiraci\u00f3ns de nota, sen\u00f3n para que aprendan a vivir cun conflito interior, con m\u00faltiples incertezas e d\u00fabidas, que s\u00f3 eles, coa s\u00faa experiencia lectora e vital, deben ordenar. Pasar do caos mental a un cosmos mental sempre inestable, ese \u00e9 o obxectivo da educaci\u00f3n, non pasar do cosmos familiar ao cosmos profesoral e ao cosmos social. Os alumnos deben aprender a valorar o distinto, o monstruoso, o diverxente. Todas as grandes ideas da humanidade tiveron ese rango. Hoxe consider\u00e1molas de sentido com\u00fan (democracia, heliocentrismo, igualdade de x\u00e9nero, evoluci\u00f3n) pero nas s\u00faas \u00e9pocas foron ideas monstruosas.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/hamburguesa.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-4855\" alt=\"hamburguesa\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/hamburguesa-300x200.jpg\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/hamburguesa-300x200.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/hamburguesa-1024x682.jpg 1024w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/hamburguesa-900x600.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/hamburguesa.jpg 1765w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Unha desas ideas que a min me sorprendeu de mozo e coa que agora intento sorprender os alumnos \u00e9 de Schopenhauer: a felicidade e o pracer non son m\u00e1is que o sosego dun malestar. Sentimos pracer cando comemos un filete, non porque nos guste, sen\u00f3n porque temos fame. O outro d\u00eda expliqu\u00e9illelo a uns alumnos de 1\u00ba de bacharelato e a s\u00faa primeira reacci\u00f3n foi mirarme con cara de <i>outra filosofada m\u00e1is<\/i>, ao fin e ao cabo g\u00fastanlles m\u00e1is as hamburguesas que os filetes, e iso xa rexeita a teor\u00eda de Schopenhauer. Como despois desa clase vi\u00f1a o recreo, pregunteilles se \u00edan disfrutalo en si mesmo, por facer cousas que realmente lles apetec\u00eda facer, ou simplemente porque non estaban en clase. Captaron de inmediato que, cando menos nese caso, Schopenhauer ti\u00f1a raz\u00f3n. O recreo non ten valor en si mesmo, e \u00e9 ao m\u00e1ximo que aspiran na maior parte dos d\u00edas dos mellores anos da s\u00faa vida. Nese momento tocou o timbre e antes de que fosen sosegar o malestar da mi\u00f1a clase, p\u00faxenlles como tarefa obrigatoria (que non ter\u00edan que entregar, era para eles) facer unha relaci\u00f3n dos momentos da s\u00faa vida que te\u00f1en valor en si mesmos. Eu fix\u00e9raa aos 17 anos sen que me mandara ningu\u00e9n, e aprend\u00edn tanto sobre min e sobre os demais, que consegu\u00edn aumentar os momentos felices da mi\u00f1a vida que non son simples sosegos dun malestar.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>X. Ricardo Losada.\u00a0Entre os meus recordos m\u00e1is prezados est\u00e1n os momentos nos que o\u00edn por primeira vez ideas que me romperon completamente os esquemas de adolescente ou de universitario. Adoito dividilas en dous tipos: aquelas coas que\u00a0 estaba de acordo, e aquelas coas que non. O curioso \u00e9 que sempre aprend\u00edn m\u00e1is das \u00faltimas. \u00c9 &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=4851\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">O sosego dun malestar<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4851"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4851"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4851\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4857,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4851\/revisions\/4857"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4851"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4851"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4851"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}