{"id":4975,"date":"2016-01-20T06:00:51","date_gmt":"2016-01-20T06:00:51","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=4975"},"modified":"2016-01-13T21:22:15","modified_gmt":"2016-01-13T21:22:15","slug":"sokurov-fai-chorar-a-nick-cave","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=4975","title":{"rendered":"Sokurov fai chorar a Nick Cave"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/madre-1.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-4976\" alt=\"madre 1\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/madre-1-216x300.jpg\" width=\"216\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/madre-1-216x300.jpg 216w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/madre-1.jpg 361w\" sizes=\"(max-width: 216px) 100vw, 216px\" \/><\/a><em><strong>Gonzalo Trasbach. <\/strong><\/em>Rebuscando entre os libros atopei un que me veu \u00e1 cabeza unha noite cando tentaba conciliar o sono:\u00a0 <i>Aleksandr Sokurov. Eleg\u00edas visuales<\/i>, un pequeno volume editado por Maldoror no que se recolle, grazas \u00e1 traduci\u00f3n de Jorge Segovia, unha edici\u00f3n da Cinemateca Portuguesa (1999) dedicada ao singular director ruso, e que me regalou hai moitos anos o amigo Pedro Ferr\u00e1ndez. Entre as d\u00faas magn\u00edficas entrevistas, que lle fan Mar\u00eda Joao Madeira e Paul Schareder, respectivamente, e outros artigos sobre vida e a obra do cineasta, chamoume a atenci\u00f3n un texti\u00f1o, <i>Llor\u00e9 del principio al fin<\/i>, firmado polo cantante e compositor Nick Cave, publicado no diario brit\u00e1nico <i>The Independent<\/i>, en marzo de 1998, un ano despois de que <i>Mai e fillo<\/i> se estrease no festival de Berl\u00edn.<!--more--><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Relata Cave que un amigo o invitou a asistir \u00e1 proxecci\u00f3n dun filme ruso no Soho londiniense. Preguntoulle de que \u00eda a cinta e o seu amigo, distribuidor da pel\u00edcula na EUA, respondeulle: &lt;Ben. En realidade non acontece nada e nun momento dado algu\u00e9n morre. Algo as\u00ed. Vaiche gustar moito&gt;. O australiano sentiuse obrigado e acudiu \u00e1 cita: &lt;Asistir a un filme ruso \u00e9 o tipo de cousas que se fan polos amigos&gt;, comenta con certa sorna e dose de escepticismo pouco antes de confesar que chegou tarde \u00e1 sala de cine, pero que, sorprendentemente, aos 10 minutos &lt;estaba chorando. Comecei a chorar tranquilamente e continueino facendo ao longo dos 73 minutos que dura o filme&gt;. A\u00ednda que admite que xa ti\u00f1a chorado noutras pel\u00edculas, subli\u00f1a que non se lembraba de facelo tanto, sen pausa, e tam\u00e9n durante tanto tempo.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/mai-e-fillo2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-4977\" alt=\"mai e fillo2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/mai-e-fillo2-300x193.jpg\" width=\"300\" height=\"193\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/mai-e-fillo2-300x193.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/mai-e-fillo2.jpg 749w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Como xa dixemos, estamos a falar de <i>Mai e fillo<\/i>, no que se explora o \u00faltimo d\u00eda dunha mai moribunda (Gudrun Geyer) e do seu fillo adulto (Aleksi Ananishnov). Cave escribe frases fermosas sobre ese nada que transcorre nos 73 minutos: &lt;Asistimos a unha cousa dunha tal beleza, dunha tal tristeza, que chorar, para min, foi a \u00fanica resposta adecuada&gt;. Pero inmediatamente despois engade: &lt;\u00c9 un filme sobre a Morte, sobre o Amor, sobre a Graza. O amor, entre a mai e o seu fillo, transcende a forma com\u00fan do amor en aquilo que \u00e9 purificado pola inminencia da morte&gt;. Tam\u00e9n resalta o l\u00edder dos Bad Seeds que a relaci\u00f3n entre mai e fillo pertence ao reino do sagrado, un territorio moi afastado da complexidade que caracteriza o an\u00e1lise habitual no s\u00e9culo XX. As\u00ed mesmo, destaca que a cinta acada cotas de subxugante beleza nas longas secuencias, demoradas e case inm\u00f3beis. E remata asegurando que as emoci\u00f3ns que esperta en n\u00f3s &lt;ocorren dunha maneira hai moito tempo ausente no cine&gt;.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Aleksandr Sokurov naceu o 14 de xu\u00f1o do 1951 nunha pequena aldea de Siberia Occidental que arestora xa non existe. Dado que seu pai era militar, mudou moitas veces de residencia. Estudou Historia na Universidade de Gorki, hoxe chamada Nizhny Novgorod. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/madre-e-hijo.png\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-4978\" alt=\"madre-e-hijo\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/madre-e-hijo-300x187.png\" width=\"300\" height=\"187\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/madre-e-hijo-300x187.png 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/madre-e-hijo.png 640w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>En 1974 partiu cara a Moscova para ingresar na escola de cine. Coma traballo final de licenciatura realizou <i>La voz solitaria del hombre<\/i>, unha pel\u00edcula que, tras ser rexeitada polas autoridades acad\u00e9micas e pol\u00edticas, estreouse moito m\u00e1is tarde, no ano 1987 no festival de Locarno. Desde 1982 vive en San Petersburgo, a cidade doutro irredut\u00edbel solitario, o matem\u00e1tico Grigory Perelman. A\u00ednda que nunca o reco\u00f1eceu coma o seu mestre, Sukorov foi amigo e admirador de Tarkovski, a quen lle dedicou un c\u00e1lido e emocionado tributo en <i>Eleg\u00eda de Mosc\u00fa<\/i>, onde lle presta loito dirix\u00edndose ao home que viviu e sufriu no exilio o afastamento do seu propio pa\u00eds.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Dado que calquera hoxe en d\u00eda pode acceder \u00e1 biograf\u00eda e \u00e1 filmograf\u00eda de Sokurov, digamos para rematar que o autor de <i>Una vida humilde<\/i> atopa a s\u00faa inspiraci\u00f3n tanto nos pequenos detalles da vida coti\u00e1 coma no esplendor da natureza. A s\u00faa obra \u00e9 toda unha experiencia visual (e seguramente pict\u00f3rica e metaf\u00edsica) ou talvez s\u00f3 sexa \u00a0un enorme canto ou lamento pre\u00f1ado de melancol\u00eda.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach. Rebuscando entre os libros atopei un que me veu \u00e1 cabeza unha noite cando tentaba conciliar o sono:\u00a0 Aleksandr Sokurov. Eleg\u00edas visuales, un pequeno volume editado por Maldoror no que se recolle, grazas \u00e1 traduci\u00f3n de Jorge Segovia, unha edici\u00f3n da Cinemateca Portuguesa (1999) dedicada ao singular director ruso, e que me regalou &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=4975\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Sokurov fai chorar a Nick Cave<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[6,7,18],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4975"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4975"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4975\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4979,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4975\/revisions\/4979"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4975"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4975"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4975"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}