{"id":4986,"date":"2016-01-21T06:00:18","date_gmt":"2016-01-21T06:00:18","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=4986"},"modified":"2016-01-18T11:21:05","modified_gmt":"2016-01-18T11:21:05","slug":"pedro-garcia-xubilase","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=4986","title":{"rendered":"Pedro Garc\u00eda xub\u00edlase"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/pedro.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-4988\" alt=\"pedro\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/pedro-223x300.jpg\" width=\"223\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/pedro-223x300.jpg 223w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/pedro-762x1024.jpg 762w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/pedro.jpg 876w\" sizes=\"(max-width: 223px) 100vw, 223px\" \/><\/a>X. Ricardo Losada.\u00a0<\/strong><\/em>Conta Gonzalo Rodr\u00edguez Mourullo que, cando o pai, al\u00e1 nos duros anos da posguerra, quixo darlle a mellor educaci\u00f3n posible en Santiago de Compostela, optou por un colexio de recente apertura e que ti\u00f1a un pretensioso nome, <i>Preceptor\u00eda San Jos\u00e9. <\/i>E que anos despois<i> <\/i>soubo que cando alg\u00fans dos m\u00e1is conservadores fundadores dese colexio quixeron contratar un bo mestre, consultaron, como era habitual naquela \u00e9poca, co famoso padre Serrano, superior da residencia dos xesu\u00edtas en San Agust\u00edn e or\u00e1culo m\u00e1ximo da sociedade lev\u00edtica compostel\u00e1. O padre Serrano aconselloulles que o buscasen entre os mestres represaliados da Guerra Civil, pois eran os mellores. <!--more-->Non tardaron en dar con don Jes\u00fas Pereira, mestre tan extraordinario, que Mourullo nunca entendeu como unha persoa tan bondadosa e de tan altas calidades pedag\u00f3xicas fose depurado de semellante maneira e acabase traballando nun comercio.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Recordei esa an\u00e9cdota tomando un caf\u00e9 o outro d\u00eda con Pedro Garc\u00eda Vidal, compa\u00f1eiro meu no instituto de Espi\u00f1eira durante nove fermosos anos. Tres d\u00edas despois remataba a s\u00faa carreira docente de case corenta anos, e xubil\u00e1base. Cando nos despedimos, tiven unha estra\u00f1a e apesarada sensaci\u00f3n. A pr\u00f3xima vez que vise a Pedro, xa non ser\u00eda profesor. Sentino polos alumnos, e polo sistema p\u00fablico. Pedro sempre me recordara, polo seu amor polo ensino e pola s\u00faa humanidade, a aqueles mestres republicanos que non necesitaban elaborar programaci\u00f3ns did\u00e1cticas nin est\u00e1ndares de aprendizaxe para que os seus alumnos co\u00f1ecesen, asimilasen e soubesen aplicar a s\u00faa materia a diferentes \u00e1mbitos da realidade coti\u00e1. Tan bo mestre, que era inconcibible pensar que alg\u00fan alumno lle reclamase algunha vez a nota.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0<a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/pedro2.bmp\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft  wp-image-4990\" alt=\"pedro2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/pedro2.bmp\" width=\"317\" height=\"288\" \/><\/a>\u00a0\u00a0\u00a0 Pedro fixo Maxisterio, Xeograf\u00eda e Historia, \u00e9 doutor e ten publicados varios libros e ducias de artigos en diferentes medios. Pero, a diferenza de moitos acad\u00e9micos e reputados escritores e doutores que traballan en Secundaria, nunca antepuxo os seus intereses particulares aos intereses do ensino p\u00fablico. S\u00f3 recorr\u00eda a d\u00edas e horas de asuntos propios cando realmente os necesitaba, preparaba as clases con rigor, ensinaba con paix\u00f3n (ata os alumnos de Ciencias puras se matriculaban en Xeograf\u00eda e Historia de Galicia), preocup\u00e1base por todos os alumnos e mostraba unha humanidade que, por ser xenu\u00edna e aut\u00e9ntica, propia da s\u00faa m\u00e1is \u00edntima e sincera subxectividade, os alumnos percib\u00edan como obxectiva, sen necesidade de cuantificaci\u00f3ns milim\u00e9tricas ou porcentaxes estat\u00edsticas. O mellor que se pode dicir de Pedro \u00e9 que foi querido e admirado por todos os seus alumnos por actos que levou a cabo a cot\u00edo durante corenta anos sabendo que nunca ser\u00edan titular dun peri\u00f3dico nin m\u00e9ritos dun concurso de traslados ou dunha n\u00f3mina. Sei que el seguir\u00eda traballando encantado no ensino alg\u00fans anos m\u00e1is, pero os cambios lexislativos e a incerteza poslaboral que nos asola, decant\u00e1rono por xubilarse. Por iso, a\u00ednda sabendo que nada ten que ver, e que estou esaxerando, direino. O outro d\u00eda, cando me desped\u00eda del, sent\u00edn que hab\u00eda algo de represaliado no Pedro Garc\u00eda xubilado.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>X. Ricardo Losada.\u00a0Conta Gonzalo Rodr\u00edguez Mourullo que, cando o pai, al\u00e1 nos duros anos da posguerra, quixo darlle a mellor educaci\u00f3n posible en Santiago de Compostela, optou por un colexio de recente apertura e que ti\u00f1a un pretensioso nome, Preceptor\u00eda San Jos\u00e9. E que anos despois soubo que cando alg\u00fans dos m\u00e1is conservadores fundadores dese &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=4986\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Pedro Garc\u00eda xub\u00edlase<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4986"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4986"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4986\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4991,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4986\/revisions\/4991"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4986"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4986"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4986"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}