{"id":5018,"date":"2016-01-23T06:00:27","date_gmt":"2016-01-23T06:00:27","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5018"},"modified":"2016-01-18T11:19:40","modified_gmt":"2016-01-18T11:19:40","slug":"a-sociedade-estabulada","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5018","title":{"rendered":"A sociedade estabulada"},"content":{"rendered":"<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/estabulada1.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-5020\" alt=\"estabulada1\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/estabulada1-300x219.jpg\" width=\"300\" height=\"219\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/estabulada1-300x219.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/estabulada1-1024x748.jpg 1024w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/estabulada1-900x657.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/01\/estabulada1.jpg 1199w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Francisco Ant. Vidal Blanco.\u00a0<\/strong><\/em>Non sab\u00eda eu que ese can tan manso e cargado de anos que adormece na porta da eira dos pais dun amigo, foi un rebelde duramente castigado pola ditadura dos amos. O can era fillo dunha cadela que fora\u00a0<i>violada<\/i>\u00a0por un lobo (e a historia desta violaci\u00f3n tam\u00e9n \u00e9 digna de ser contada alg\u00fan d\u00eda), pero criouse como un m\u00e1is da casa<!--more-->, a\u00ednda que, xa fose polos xenes paternos ou pola s\u00faa propia natureza, destacaba como o mellor vixiante da propiedade, tanto as\u00ed, que hab\u00edan de telo sempre atado porque se botaba a calquera visitante amos\u00e1ndolle os dentes.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Por mor da s\u00faa rebeld\u00eda, o pobre houbo de levar m\u00e1is dunha malleira, pero o colmo da s\u00faa bravura mostrouse o d\u00eda no que algu\u00e9n da casa lle apartou un \u00f3so co que xogaba e lle mordeu a man. Ese d\u00eda comprenderon que aquel non era digno de vivir en sociedade e decidiron devolvelo \u00f3 monte, mandalo \u00f3 exilio, expulsalo do mundo civilizado por querer ser dono do seu, porque non llo quitasen; e sub\u00edrono a un coche para levalo ata un lugar apartado nun d\u00eda de chuvia, para que a auga borrase todo rastro, e deix\u00e1rono abandonado. Pero \u00f3 cabo de sete d\u00edas, o can a\u00ed o estaba, fraco e manso na porta da casa, laiando un perd\u00f3n. Desde ese d\u00eda o can non lle volveu bourar nin trincar a ningu\u00e9n, porque como dic\u00eda o pai do meu amigo, aprendeu o que lle convi\u00f1a, que al\u00ed non lle \u00eda faltar nunca unha tallada de carne por pequena que fose nin un abrigo para durmir enxoito.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Segundo Xulio, a domesticaci\u00f3n dos animais non foi un acto humano sen\u00f3n de propia e comenenciuda submisi\u00f3n animal, av\u00edndose a sacrificar a s\u00faa liberdade pola seguridade dun prato de comida e un teito para acubillarse, facendo propia aquela premisa do catecismo que dos mansos ser\u00e1 o reino dos ceos.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">E se algunha premisa me molesta, porque ten m\u00e1is de frase caloteira ca de norma de convivencia, \u00e9 esa benaventuranza, porque daquela, se a tal fose certa, no ceo non poder\u00edan estar nin Paulo de Tarso, nin Mar\u00eda Magdalena, nin Agosti\u00f1o de Hipona, que de mansos non ti\u00f1an nada.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Sempre houbo unha preocupaci\u00f3n esaxerada por demostrarnos que os caladi\u00f1os son os bos e os que reclaman os seus dereitos, os que piden o que en lei lles corresponde son os malos, e contra as voces que reclaman pan, traballo e liberdade foron inventadas todas as leis restritivas e represivas desde que o mundo \u00e9 mundo, xustificando o castigo como un ben social e persoal para quen o recibe e profil\u00e1ctico para a sociedade que o ve. E con el naceron os favoritismos, como espello e exemplo de que os d\u00f3ciles sempre saen beneficiados, pero tam\u00e9n naceron as discriminaci\u00f3ns, que nunca son positivas, naceron os exiliados sociais e os crebafolgas da indecencia, co \u00fanico af\u00e1n de demostrar quen \u00e9 superior, quen manda e quen non.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Cando estiven estes d\u00edas na casa dos pais do meu amigo, sentei fronte \u00f3 cadelo, atado e deitado a car\u00f3n da s\u00faa caseta, cun \u00f3so carnoso, tirado a un lado e sen portar por el, deixando que a xente entre e saia da casa sen molestarse, cos ollos m\u00e1is tristes que nunca vin en ning\u00fan animal, pero por mor desa fama pasada, non me atrev\u00edn a facerlle unhas festas na caluga, nin se me quitaba da cabeza unha pregunta do amigo Xulio: \u00bfQue \u00e9 unha sociedade estabulada?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Francisco Ant. Vidal Blanco.\u00a0Non sab\u00eda eu que ese can tan manso e cargado de anos que adormece na porta da eira dos pais dun amigo, foi un rebelde duramente castigado pola ditadura dos amos. O can era fillo dunha cadela que fora\u00a0violada\u00a0por un lobo (e a historia desta violaci\u00f3n tam\u00e9n \u00e9 digna de ser contada &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5018\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">A sociedade estabulada<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,52,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5018"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5018"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5018\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5021,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5018\/revisions\/5021"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5018"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5018"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5018"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}