{"id":5248,"date":"2016-03-14T06:00:53","date_gmt":"2016-03-14T06:00:53","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5248"},"modified":"2016-02-29T12:44:13","modified_gmt":"2016-02-29T12:44:13","slug":"tralos-pasos-de-alexander-von-humboldt-i","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5248","title":{"rendered":"Tralos pasos de Alexander Von Humboldt (I)"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/02\/Humboldt-1a.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-5250\" alt=\"Humboldt 1a\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/02\/Humboldt-1a-217x300.jpg\" width=\"217\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/02\/Humboldt-1a-217x300.jpg 217w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/02\/Humboldt-1a-740x1024.jpg 740w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/02\/Humboldt-1a-900x1244.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/02\/Humboldt-1a.jpg 1655w\" sizes=\"(max-width: 217px) 100vw, 217px\" \/><\/a>Alberto Pi\u00f1eiro.\u00a0<\/strong><\/em>A finais do mes de febreiro do ano 2013, aproveitando uns d\u00edas de vacaci\u00f3ns que fixemos coincidir meus cu\u00f1ados Marcos, Adriana e Giovanni e mais n\u00f3s, o matrimonio Pi\u00f1eiro Morao, decidimos po\u00f1er rumbo \u00e1 Cova do Gu\u00e1charo, rememorando unha parte da viaxe que hab\u00eda m\u00e1is de douscentos anos realizara Alexander von Humboldt polo novo mundo, nun percorrido que comezou na Capitan\u00eda Xeral de Venezuela e que comprendeu, ademais, partes das actuais Colombia, Ecuador, Per\u00fa, M\u00e9xico, Cuba e os Estados Unidos.<!--more--><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Gusto de pensar que Friedrich Wilhelm Heinrich Alexander Freiherr von Humboldt, cuxo nome nos condiciona a crer que debeu ser neno de bo berce, como era o caso, ti\u00f1a algo en com\u00fan comigo (ou eu con el, por rebaixar a fachenda xa medrada de m\u00e1is): os dous nacemos en terras teutonas, malia que el o fixese no Sacro Imperio Romano Xerm\u00e1nico na \u00e9poca de Federico II O Grande, e eu na Rep\u00fablica Federal de Alema\u00f1a en tempos do muro de Berl\u00edn; aos dous nos apaixona a etnograf\u00eda, a xeograf\u00eda, a bot\u00e1nica, a astronom\u00eda, a ocenograf\u00eda, a xeolox\u00eda, a vulcanolox\u00eda, a antropolox\u00eda e o humanismo, se ben el escribiu sobre todos eses temas e eu sobre ning\u00fan; os dous viaxamos de Galicia a Venezuela para co\u00f1ecer o novo mundo, a\u00ednda que el o fixo en barco partindo d\u00b4A Coru\u00f1a, con escala nas illas Canarias, onde lle deu tempo a ascender o Teide, e eu en avi\u00f3n dende Vigo, con escala no aeroporto Charles de Gaulle de Par\u00eds, onde case perdo o voo transoce\u00e1nico; el creou palabras que adoptou a comunidade cient\u00edfica internacional e que, nalg\u00fans casos, usa incluso a xente do com\u00fan, como xur\u00e1sico, isotermas, isodin\u00e1micas, tempestade magn\u00e9tica,\u2026 e eu tam\u00e9n inventei a mi\u00f1a terminolox\u00eda\u2026 que utilizo eu s\u00f3\u2026 En definitiva, non somos exactamente iguais, pero contamos con certas similitudes\u2026 Unha delas foi ter chegado a Cuman\u00e1, a cidade m\u00e1is antiga fundada por europeos en Am\u00e9rica do Sur, condici\u00f3n pola que se co\u00f1ece como a \u201cprimox\u00e9nita do continente americano\u201d, sobrenome que comparte co de \u201cAtenas venezolana\u201d. O da capital do estado Sucre foi o primeiro porto do novo mundo que pisou Humboldt logo de partir da cidade herculina; no meu caso, arribei procedente de Puerto La Cruz, pola estrada que bordea a costa e atravesa sucesivamente Guanta, Santa F\u00e9, o Parque Nacional Mochima e Barbacoas, comunicando os estados de Anzo\u00e1tegui e de Sucre. Outra das concomitancias \u00e9 que os dous visitamos en Cuman\u00e1 o castelo de San Antonio de la Eminencia, a\u00ednda que nisto coincidimos ambos con Jos\u00e9 Antonio P\u00e1ez, ilustre xeneral venezolano e ata por tres veces presidente da rep\u00fablica, se ben Humboldt residiu na fortaleza como eximio h\u00f3spede, o xeneral P\u00e1ez como preso e eu inspeccioneino na simple condici\u00f3n de turista.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/02\/Humboldt-1b.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-5251\" alt=\"Humboldt 1b\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/02\/Humboldt-1b-300x225.jpg\" width=\"300\" height=\"225\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/02\/Humboldt-1b-300x225.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/02\/Humboldt-1b.jpg 640w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Unha das experiencias m\u00e1is t\u00e9tricas que sufr\u00edn no interior do castelo de San Antonio foi co\u00f1ecer o seu c\u00e1rcere. E digo t\u00e9trica pola pseudoetimolox\u00eda que se pode establecer entre ese adxectivo e o xogo do tetris, pois certamente era dif\u00edcil para un ser humano, incluso encollido, introducirse e encaixar nalgunha das celas nas que reclu\u00edan os prisioneiros. \u00c1 angostura do espazo c\u00f3mpre engadirlle a ausencia de fiestras, co que o lector pode imaxinar como se puido sentir o narrador omnisciente en primeira persoa deste relato cando por un intre o gu\u00eda pechou a porta e apagou a moderna versi\u00f3n dos fachos. Melanoclaustrofobia ser\u00eda pouco dicir.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Outro dos lugares do castelo frecuentados polos visitantes \u00e9 a terraza superior, da que desapareceron as estancias que noutrora se ergu\u00edan sobre ela, derrubadas polos terremotos que nos \u00faltimos s\u00e9culos golpearon a cidade, ficando s\u00f3 a estrutura de estrela de catro puntas engalanada con can\u00f3ns arrebatados aos piratas que algunha vez intentaron tomar a cidade, as\u00ed como as garitas de c\u00fapula de media laranxa que, malia a diverxencia nos estilos arquitect\u00f3nicos, me lembraron \u00e1s da Torre do Pazo de Goi\u00e1ns, ese magn\u00edfico edificio dende cuxo cumio se observa unha das mellores panor\u00e1micas da ba\u00eda de Barra\u00f1a, co esteiro do Coro\u00f1o e os pi\u00f1eiros do monte Cond\u00f3n, antigo complexo dunar, en primeiro plano. Dende o castelo, por\u00e9n, erguido sobre a colina chamada Pan de Az\u00facar, alb\u00edscase un mar que se arreda cada d\u00eda, torn\u00e1ndose imposible para uns hipot\u00e9ticos can\u00f3ns operativos alcanzar as naves que procurasen asaltar as actuais praias de Cuman\u00e1.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Ap\u00f3s refresc\u00e1rmonos coa brisa caribe\u00f1a e contemplar dende as ameas o golfo de Cariaco e a pen\u00ednsula de Araya, as\u00ed como a desembocadura do humilde r\u00edo Manzanares, entre o porto e o terminal de <i>ferrys<\/i>, e os tellados das urbanizaci\u00f3ns que agromaron entre a fortaleza e a costa, pagamos a vontade ao noso gu\u00eda e baixamos ata o aparcadoiro, para buscar un lugar onde repo\u00f1er forzas antes de continuar a ruta.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Alberto Pi\u00f1eiro.\u00a0A finais do mes de febreiro do ano 2013, aproveitando uns d\u00edas de vacaci\u00f3ns que fixemos coincidir meus cu\u00f1ados Marcos, Adriana e Giovanni e mais n\u00f3s, o matrimonio Pi\u00f1eiro Morao, decidimos po\u00f1er rumbo \u00e1 Cova do Gu\u00e1charo, rememorando unha parte da viaxe que hab\u00eda m\u00e1is de douscentos anos realizara Alexander von Humboldt polo novo &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5248\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Tralos pasos de Alexander Von Humboldt (I)<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[56,9,22],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5248"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5248"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5248\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5252,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5248\/revisions\/5252"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5248"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5248"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5248"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}