{"id":5333,"date":"2016-04-17T06:00:11","date_gmt":"2016-04-17T06:00:11","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5333"},"modified":"2016-04-09T11:02:39","modified_gmt":"2016-04-09T11:02:39","slug":"unha-litoteca-na-rua","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5333","title":{"rendered":"Unha litoteca na r\u00faa"},"content":{"rendered":"<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/Palabras.-Litoteca-na-rua.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-5357\" alt=\"Palabras. Litoteca na rua\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/Palabras.-Litoteca-na-rua-225x300.jpg\" width=\"225\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/Palabras.-Litoteca-na-rua-225x300.jpg 225w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/Palabras.-Litoteca-na-rua.jpg 480w\" sizes=\"(max-width: 225px) 100vw, 225px\" \/><\/a>Jose Lires.\u00a0<\/strong><\/em>Algunha que outra vez o amigo e profesor Agust\u00edn Agra faloume de percorrer a nosa vila, Noia, describindo as rochas que tapizan as s\u00faas r\u00faas e revisten as fachadas das vivendas. Unha litoteca f\u00f3ra do laboratorio para experimentar cos materiais e figurar procesos xeol\u00f3xicos. Hoxe, cando me atopo con el cerca da s\u00faa casa, inv\u00edtoo a compartir a pretendida andaina. Iniciamos a xeira con moitos conceptos previos aprendidos, e co \u00e1nimo de reconstru\u00edr unha historia onde o tempo se conta en mill\u00f3ns de anos, e o espazo transm\u00fatase vertixinosamente ensarillando a realidade con plausibles escenarios primixenios. Observar, interpretar, \u00bfimaxinar?<!--more--><\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">As primeiras pedras que pisamos non son un misterio para n\u00f3s. Estamos afeitos a sentir a calor que desprenden no ver\u00e1n, ulir o seu aroma tras unha treboada e, nalgunha liorta de nenos, temos verificado a s\u00faa dureza. Mais agora retrocedemos \u00e1 s\u00faa orixe, ata aqueles momentos nos que uns continentes en colisi\u00f3n provocaban o levantamento de cadeas monta\u00f1osas tan altas coma os Himalaias. Elevaci\u00f3ns que a implacable erosi\u00f3n, ao longo de mill\u00f3ns de anos, se encargar\u00eda de rebaixar esaxeradamente ata debuxar a actual paisaxe galega. Cami\u00f1amos sobre os granitos que se solidificaban no interior da codia terrestre para conformar o n\u00facleo, o coraz\u00f3n daquelas monta\u00f1as paleozoicas.<\/p>\n<div style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size: 16px;\">Case como reproducindo un contexto xeol\u00f3xico ideal o dese\u00f1ador da praza decidiu colocar, a car\u00f3n do granito, un mosaico de lastras de xisto. Trasladando a realidade ao noso particular X\u00e9nese, visualizamos aquel magma infernal en ascenso atravesando e engulindo estratos rochosos. As presi\u00f3ns extremas e a temperatura foron quen de transformar os materiais preexistentes nos xistos que contin\u00faan a beirarr\u00faa gran\u00edtica. Falamos de metamorfismo. Pero, ademais, neste pantagru\u00e9lico banquete reco\u00f1ecemos indicios dunha mala dixesti\u00f3n dentro da c\u00e1mara magm\u00e1tica. Son os xenolitos, restos de rochas reticentes a seren dixeridas e que se presentan agora como parches de composici\u00f3n allea ao granito que os cont\u00e9n.<\/span><\/div>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">E chegamos \u00e1 remodelada r\u00faa do Curro. Al\u00ed, ante tal marfallada de materiais p\u00e9treos, non me queda m\u00e1is remedio que apelar a toda unha sorte de fen\u00f3menos tect\u00f3nicos e petrol\u00f3xicos para xustificar a disposici\u00f3n e as tipolox\u00edas variadas das lousas no pavimento. Unha mestura da natureza \u00edgnea do pa\u00eds na que tam\u00e9n te\u00f1en cabida as ex\u00f3ticas larvikitas norueguesas cos seus inconfundibles minerais iridescentes. Ademais, sorpr\u00e9ndeme atopar aqu\u00ed rochas carbonatadas, o cal d\u00e1me p\u00e9 a falar de extintos mares que cubr\u00edan estas latitudes e onde se foron acumulando os sedimentos que derivaron nestas calcarias. Celebramos a aparici\u00f3n de f\u00f3siles de gaster\u00f3podos e bivalvos nas laxes, que apuntalan a orixe mari\u00f1a do substrato. Xa daquela hab\u00eda berberechos! Expl\u00edcolle que esas calcarias, de cor avermellada, pronto comezar\u00e1n a sufrir un travestismo mineral por mor da intrusi\u00f3n do granito pr\u00f3ximo aos soportais. De novo a temperatura, a presi\u00f3n, o tempo&#8230;<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Desped\u00edmonos, mais fico rumiando se non imaxinar\u00eda en exceso. Pero as\u00ed che somos os xe\u00f3logos: atrevidos, apaixonados, e un pouco ilusionistas.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jose Lires.\u00a0Algunha que outra vez o amigo e profesor Agust\u00edn Agra faloume de percorrer a nosa vila, Noia, describindo as rochas que tapizan as s\u00faas r\u00faas e revisten as fachadas das vivendas. Unha litoteca f\u00f3ra do laboratorio para experimentar cos materiais e figurar procesos xeol\u00f3xicos. Hoxe, cando me atopo con el cerca da s\u00faa casa, &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5333\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Unha litoteca na r\u00faa<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[39,41],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5333"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5333"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5333\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5358,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5333\/revisions\/5358"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5333"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5333"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5333"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}