{"id":5335,"date":"2016-04-19T06:00:32","date_gmt":"2016-04-19T06:00:32","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5335"},"modified":"2016-04-06T20:51:56","modified_gmt":"2016-04-06T20:51:56","slug":"soledad-penalta-escultura-de-noso","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5335","title":{"rendered":"Soledad Penalta. Escultura de noso"},"content":{"rendered":"<figure id=\"attachment_5336\" aria-describedby=\"caption-attachment-5336\" style=\"width: 300px\" class=\"wp-caption alignleft\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/soledad1.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-5336\" alt=\"soledad\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/soledad1-300x198.jpg\" width=\"300\" height=\"198\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/soledad1-300x198.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/soledad1-900x596.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/soledad1.jpg 980w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><figcaption id=\"caption-attachment-5336\" class=\"wp-caption-text\">\u00abPalabras precisas para acender un lume\u00bb \u00e9 unha escultura en aceiro corten que forma parte da exposici\u00f3n N\u00f3s-Outras<\/figcaption><\/figure>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\"><em><strong>Eme Cartea.\u00a0<\/strong><\/em>\u00c9 xa un t\u00f3pico dicir que o posmodernismo, que se inicia nos anos oitenta do s\u00e9culo pasado, renuncia ao compromiso dos grandes relatos, a innovaci\u00f3n, o progreso e a cr\u00edtica, propios das vangardas art\u00edsticas, e pasa a defender as formas ecl\u00e9cticas, de inspiraci\u00f3n industrial e popular que supo\u00f1en o debilitamento entre os x\u00e9neros e un crecente uso da intertextualidade, visible en colaxes e pastiches de claras resonancias hist\u00f3ricas.<!--more--><\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Todo artista \u00e9 produto dun ecosistema que o identifica e define. Soledad Penalta vive o seu propio\u00a0<i>pathos<\/i>\u00a0sometida ao imperio da mutabilidade, das relaci\u00f3ns l\u00edquidas, do nomadismo cultural, a hibridaci\u00f3n est\u00e9tica, o hedonismo formal -e mesmo crom\u00e1tico-, propios das posvangardas coas que, como dir\u00eda Nietzsche, \u00abo vello volve, pero volve nun lugar novo\u00bb.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Muller m\u00e1is de acci\u00f3n ca de contemplaci\u00f3n, rebelde e apaixonada, esta artista, habitada pola modestia e o xenio, disp\u00f3n xa dun estilo de seu, sobre todo nesta s\u00faa etapa creativa dos aceiros gravados con plasma. A s\u00faa obra acolle imaxes percibidas en h\u00e1biles xogos imaxinativos que conxugan sintaxes e texturas xeradoras de singulares discursos.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">E nesta composici\u00f3n,\u00a0<i>Palabras precisas para acender un lume<\/i>, manexa un rigoroso vocabulario formal que combina, ensambla e confronta transfigurando a realidade, que xera no espectador o sentido da percepci\u00f3n, visual e intelectiva.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Son dez harm\u00f3nicos haikus, poemas visuais nos que a palabra se incendia e renace en linguas de lume que calan e din por seren fogo e cor entra\u00f1ada. Palabra que comunica e se abst\u00e9n. Palabra de aceiro que nos transparenta e intriga. Palabra porosa e herm\u00e9tica, sensual e agraz, que discorre entre formas opostas e \u00e1 vez solidarias. Palabras que toma prestadas do poeta cient\u00edfico e persa, Khayyam, Omar, e do seu\u00a0<i>Rubaiyat<\/i>, profundamente humanistas, esc\u00e9pticas, sabias, nunha invitaci\u00f3n &#8211;<i>carpe diem et noctem<\/i>&#8211; ao amor e ao pracer.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Obra aleg\u00f3rica, plural, antropoc\u00e9ntrica, seriada e de intensa factura que, por formaci\u00f3n e vocaci\u00f3n, parece reunir os elementos renacentistas que Spinoza atribu\u00eda \u00e1 Creaci\u00f3n: orde, beleza, simplicidade, harmon\u00eda e elegancia. Pero, no interior deste mundo harm\u00f3nico, Soledad Penalta instaura un punto de incertidume que pon a proba a natureza racional e bondadosa do ser humano: aglomeraci\u00f3ns tribais, inxustizas desatadas, esforzo perenne e in\u00fatil de todos os S\u00edsifos que son e que foron.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Soledad Penalta sabe, con Albert Camus, que \u00abse o mundo fose claro, a arte non existir\u00eda\u00bb. De a\u00ed, esta met\u00e1fora da vida moderna, alienada, en c\u00edrculos infernais,\u00a0<i>alla maniera di Dante<\/i>, de vicios e guerras e crises migratorias en terras de ningu\u00e9n, onde o ser humano, dono da palabra, enmudece incomunicado e insolidario. E a arte v\u00e9n sendo como ese sorriso de neno, con p\u00f3lvora e magnolias nas mans, que nos evita o suicidio.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Eme Cartea.\u00a0\u00c9 xa un t\u00f3pico dicir que o posmodernismo, que se inicia nos anos oitenta do s\u00e9culo pasado, renuncia ao compromiso dos grandes relatos, a innovaci\u00f3n, o progreso e a cr\u00edtica, propios das vangardas art\u00edsticas, e pasa a defender as formas ecl\u00e9cticas, de inspiraci\u00f3n industrial e popular que supo\u00f1en o debilitamento entre os x\u00e9neros e &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5335\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Soledad Penalta. Escultura de noso<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[4,30],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5335"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5335"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5335\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5337,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5335\/revisions\/5337"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5335"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5335"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5335"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}