{"id":5349,"date":"2016-03-23T06:00:33","date_gmt":"2016-03-23T06:00:33","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5349"},"modified":"2016-03-18T22:09:07","modified_gmt":"2016-03-18T22:09:07","slug":"a-ferocidade-poetica-de-sylvia-plath","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5349","title":{"rendered":"A ferocidade po\u00e9tica de Sylvia Plath"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/hipo.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-full wp-image-5351\" alt=\"hipo\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/hipo.jpg\" width=\"225\" height=\"225\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/hipo.jpg 225w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/hipo-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/hipo-144x144.jpg 144w\" sizes=\"(max-width: 225px) 100vw, 225px\" \/><\/a>Gonzalo Trasbach.\u00a0<\/strong><\/em>Hypoxia, o disco da cantautora Kathryn Williams, levoume ata o curruncho do andel onde durm\u00edan os poemas de Sylvia Plath (Boston, 1932-Londres, 1963). Invitada a compor cinco canci\u00f3ns inspiradas na obra da escritora e poeta estadounidense, Williams caeu rendida diante do fonda tristeza que atopou en <i>La campana de cristal<\/i>, a \u00fanica novela da norteamericana editada antes da s\u00faa morte, que ocorreu o 11 de febreiro de 1963, un ano despois do de Marilyn Monroe, cando contaba 31. <!--more-->Aquela xeada madrugada londiniense, Sylvia Plath puxo fin a s\u00faa vida inhalando mon\u00f3xido de carb\u00f3n, un feito que levou \u00e1 Williams a titular o seu \u00e1lbum con ese termo, que, en medicina, significa privar de os\u00edxeno a un corpo.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Non lin a citada novela, que publicou baixo o pseud\u00f3nimo de Victoria Lucas. Mais, no tocante \u00e1 produci\u00f3n po\u00e9tica, sabemos que a inmortalidade pagouna coa s\u00faa vida. E isto \u00e9 o que nos parece fundamental. E non, dende logo, o debate de se padec\u00eda ou non bipolaridade, unha doenza que hoxe en d\u00eda se pode remendar con relativa facilidade. Tampouco semella esencial discutir se tal enfermidade xogou ou non un papel determinante no seu proceso creativo. Pois, ao fin e ao cabo, nosoutros, que nos estremecemos coa intensidade e a frescura dos seus poemas, non percibimos algo \u201cenfermizo\u201d neles.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u201cMorir\/Es un arte, como todo lo dem\u00e1s.\/Yo lo hago excepcionalmente bien.\/Tan bien, que parece el infierno.\/Tan bien, que parece real.\/Presumo que cabr\u00eda hablar de vocaci\u00f3n\u2026\u201d. \u00bfQue s\u00edntomas hai aqu\u00ed do \u201cenfermizo\u201d? Aqu\u00ed non hai queixa. Ningu\u00e9n choromica aqu\u00ed. Non hai nin un lamento. Nestes versos s\u00f3 reloce unha ferocidade po\u00e9tica case inigual\u00e1bel. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/plath3.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-5352\" alt=\"plath3\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/plath3-200x300.jpg\" width=\"200\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/plath3-200x300.jpg 200w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/plath3.jpg 333w\" sizes=\"(max-width: 200px) 100vw, 200px\" \/><\/a>Este pequeno bot\u00f3n \u00e9 unha boa mostra do implacable e duro brillo dunha obra que, segundo parece, se co\u00f1ece menos que a s\u00faa vida. Pois \u00e9 sobre a s\u00faa biograf\u00eda onde naceu o feitizo que trala s\u00faa morte, logo da publicaci\u00f3n de case toda a s\u00faa creaci\u00f3n po\u00e9tica, sobre todo logo do impacto perturbador que produciu a aparici\u00f3n de <i>Ariel<\/i> (1965), causou en certos \u00e1mbitos sociais. Mais a fascinaci\u00f3n que xeran poemas coma <i>Daddy<\/i>, <i>Lady Lazarus<\/i>, <i>Death and Co<\/i> ou <i>Lorilei<\/i> e tam\u00e9n <i>Tres mulleres<\/i>, por exemplo, \u00e9 tan poderosa, son versos tan honestos, tan arriscados, e custaron tan alto prezo, que, de ning\u00fan xeito, podemos deixar que fiquen soterrados baixo a costra da lenda e a mitoman\u00eda.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Dona dunha rara intensidade e orixinalidade na resposta crispada, \u00e1spera e rabiosa, que \u00e1s veces irrita pola s\u00faa orgullosa nudez, Plath sabe que nas s\u00faas entra\u00f1as vive un demo de unllas moi afiadas: \u201cEn todo cisne hay una serpiente\u201d. E volve falar do verme que a morde no seu peito cando nomea o seu fillo: \u201cNo quiero que sea excepcional.\/La excepci\u00f3n atrae al demonio.\/La excepci\u00f3n asciende la colina de la aflicci\u00f3n\u201d. Noutro verso esp\u00e9tanos: \u201cMadre de la otredad.\/C\u00f3meme\u201d. E en <i>Lorelei<\/i> suplica desesperada: \u201cPiedra, piedra, ll\u00e9vame al fondo\u201d. E tam\u00e9n: \u201cBajo esta luz, la sangre es negra. Dime mi nombre\u201d ou \u201cDame de comer las bayas de la oscuridad\u201d. No fondo destes e doutros versos alenta, na nosa opini\u00f3n, unha \u00fanica obsesi\u00f3n: a da fragmentaci\u00f3n e o arbitrario mecanismo da carne dos corpos, todo o que se pode rachar e despois remendar cunha asombrosa calma e habelencia.Talvez un dos seus m\u00e1is redondos logros radica na esgazadura persoal, tan feminina e contempor\u00e1neo, que grava nos seus versos, na s\u00faa poes\u00eda, &lt;de deslumbrante finura y control que solo una necesidad irresistible pudo haberla ocasionado&gt;, argumenta un George Steiner que foi o seu amigo e dixo que ti\u00f1a un sorriso de <i>covergirl<\/i>.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/plath2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-5353\" alt=\"plath2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/plath2-208x300.jpg\" width=\"208\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/plath2-208x300.jpg 208w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/plath2-711x1024.jpg 711w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/plath2-900x1295.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/03\/plath2.jpg 1019w\" sizes=\"(max-width: 208px) 100vw, 208px\" \/><\/a>Esta franqueza moderna que amosa Sylvia Plath con respecto \u00e1s s\u00faas feridas e conflitos inherentes a s\u00faa constituci\u00f3n psico-fisiol\u00f3xica \u00e9 tan nodal e vital na s\u00faa obra po\u00e9tica como as\u00ed mesmo o \u00e9 na doutras mulleres da s\u00faa \u00e9poca, que ent\u00f3n comezaron a expresarse como nunca antes o fixeran. Mirade se non este verso de <i>Mujer sin hijos<\/i>: \u201cEl vientre\/Agita sus semillas, la luna\/Se desprende del \u00e1rbol sin tener a donde ir\u201d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Antes de <i>La campana de cristal<\/i>, ti\u00f1a publicado <i>El coloso y otros poemas<\/i> (1960). Despois de que \u00a0<i>Ariel<\/i> vise a luz, labor do que se encargou Ted Hughes (as\u00ed como tam\u00e9n de case todo o que se publicou dela), foi cando se descubriu que a bela moza norteamericana nos ti\u00f1a legado unha herdanza magn\u00edfica, un tesouro coroado con pezas ba\u00f1adas pola morte, a desilusi\u00f3n, a maternidade e a busca da identidade. Pero \u00e1 vez trat\u00e1base dunha compilaci\u00f3n po\u00e9tica vibrante, forte, poderosa, fascinante, ateigada dunha\u00a0 coraxe para converter as miserias de dentro e o m\u00e1is puro do seu coraz\u00f3n nun monumento. Antes de executar a escena final da s\u00faa existencia, xa vivira outra (ou talvez m\u00e1is?) tentativa de suicidio o 24 de agosto do 1953, polo que recibiu tratamento con electroshocks, o cal a\u00ednda lle aumentou m\u00e1is o seu desasosego.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">En Europa comezou a longa fase terminal da s\u00faa perturbadora traxectoria. Co\u00f1ece e casa co home da s\u00faa vida, Ted Hughes, tam\u00e9n poeta, e dende a\u00ed en diante empezou a labrar o seu tr\u00e1xico desenlace. Eran poetas distintos. El tivo \u00e9xito en vida. Ela viviu na sombra, escribindo versos sobre a morte, o corpo enfermo e a resurrecci\u00f3n do esp\u00edrito, o microcosmos da ansiedade e angustias coti\u00e1s (as tiran\u00edas do sangue, os espasmos nerviosos, o lado repulsivo do sexo\u2026), dentro dun universo fr\u00edo e hostil. Coma case sempre, ao final s\u00f3 hai desamparo e as ru\u00ednas das vidas esnaquizadas.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach.\u00a0Hypoxia, o disco da cantautora Kathryn Williams, levoume ata o curruncho do andel onde durm\u00edan os poemas de Sylvia Plath (Boston, 1932-Londres, 1963). Invitada a compor cinco canci\u00f3ns inspiradas na obra da escritora e poeta estadounidense, Williams caeu rendida diante do fonda tristeza que atopou en La campana de cristal, a \u00fanica novela da &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5349\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">A ferocidade po\u00e9tica de Sylvia Plath<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,8,10],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5349"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5349"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5349\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5354,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5349\/revisions\/5354"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5349"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5349"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5349"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}