{"id":5450,"date":"2016-04-13T06:00:51","date_gmt":"2016-04-13T06:00:51","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5450"},"modified":"2016-04-09T11:04:30","modified_gmt":"2016-04-09T11:04:30","slug":"o-mestre-caeiro-como-existencia","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5450","title":{"rendered":"O mestre Caeiro como existencia"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\" align=\"center\"><i><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/alberto-caeiro.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-5452\" alt=\"alberto caeiro\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/alberto-caeiro-264x300.jpg\" width=\"264\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/alberto-caeiro-264x300.jpg 264w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/alberto-caeiro.jpg 352w\" sizes=\"(max-width: 264px) 100vw, 264px\" \/><\/a>Fidel Vidal. <\/strong>(Quem sabe quem os ler\u00e1?\/<\/i><i>Quem sabe a que m\u00e3os ir\u00e3o?).\u00a0<\/i>Velaqu\u00ed esta paix\u00f3n tan solitaria\u2026 a poes\u00eda. <i>E n\u00e3o estou alegre nem triste. Esse \u00e9 o destino dos versos, <\/i>agrega Fernando Pessoa.<i> <\/i>Se a realidade total se fundamenta na falta pola que \u00e9 pos\u00edbel acerc\u00e1rmonos a ela, a realidade humana \u00e9 esencialmente ir fac\u00e9ndose a trav\u00e9s do baleiro necesario por onde crecer. Escribimos para sermos o que somos e para ser aquilo que non somos. Mar\u00eda Zambrano afirma que a unidade xamais \u00e9 completa, porque se referir\u00e1 continuamente a \u201co outro\u201d.<!--more--><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Confesa Pessoa: \u201cAlberto Caeiro \u00e9 o meu mestre\u201d. Esta aseveraci\u00f3n, advirte Octavio Paz, as\u00e9ntase como a pedra de toque de toda a s\u00faa obra creativa. Sen esquecer ademais que resulta ser a \u00fanica <i>afirmaci\u00f3n<\/i> que Pessoa sostivo de forma positiva. En todos os heter\u00f3nimos hai part\u00edculas de negaci\u00f3n ou de irrealidade: Reis cre na forma, Campos na sensaci\u00f3n, Pessoa nos s\u00edmbolos, \u201cCaeiro non cre en nada: existe\u201d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Segundo M\u00aa Jos\u00e9 de Lancastre, non se pode ler a poes\u00eda de Pessoa e a invenci\u00f3n heteron\u00edmica &#8220;f\u00f3ra dunha \u00e9poca que estaba a producir o Cubismo, o Futurismo, o Simultaneismo, o Lib\u00e9ry, a Relatividade, Pirandello, a Psican\u00e1lise. E, sobre todo, non se pode ler Pessoa f\u00f3ra dun clima cultural que, en Portugal, deu orixe \u00e1s grandes vangardas&#8221;. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/alberto-caeiro-pessoa.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-5453\" alt=\"alberto-caeiro-pessoa\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/alberto-caeiro-pessoa-255x300.jpg\" width=\"255\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/alberto-caeiro-pessoa-255x300.jpg 255w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/alberto-caeiro-pessoa.jpg 420w\" sizes=\"(max-width: 255px) 100vw, 255px\" \/><\/a>O futurismo era valorado por riba das m\u00e1quinas e ascend\u00edao nunha elevaci\u00f3n abstracta a prol dun entendemento da arte desde a \u00f3ptica da fantas\u00eda e dos so\u00f1os: a posibilidade do impos\u00edbel como realidade da que \u00e9 capaz se o poeta fai a proposta. Pessoa valora o futurismo como unha fotograf\u00eda abstracta das cousas: \u201cToda arte, seja como for, \u00e9 antifotografia e concreta\u201d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00c9 na funci\u00f3n de cada m\u00e1scara (<i>pessoa<\/i>, <i>prosopon, persona, persum, per se <\/i>unha = m\u00e1scara de actor, cabeza, cara, substancialidade), onde se atopa a revelaci\u00f3n de que algo hai que agochar, cando nada haber\u00eda que agochar. \u00c9 a funci\u00f3n do desexo que nos move, a necesidade de amar, de ser amado, ou polo menos de o saber, de saber que algu\u00e9n te\/me ama.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Unha vez amei, julguei que me amar\u00edan<\/i><b>,<\/b><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>mas n\u00e3o fui amado<\/i><b>.<\/b><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>N\u00e3o fui amado pela \u00fanica grande raz\u00e3o<\/i> &#8211;<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>porque n\u00e3o tinha que ser<\/i><b>.<\/b><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Alberto Caeiro<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A profundidade do ser radica na s\u00faa parte escura ou no Outro. Un outro que segue a ser eu. \u201cSaiba s\u00f3 isto: eu son vostede. Expl\u00edqueme mellor, dixo Pessoa. Son a parte m\u00e1is profunda de vostede, dixo Caeiro, a s\u00faa parte escura. Por iso son o seu mestre.\u201d O home \u00e9 <i>realmente<\/i> cando dorme e so\u00f1a (Nietszche). A inconsciencia \u00e9 o fundamento da vida (Pessoa). Porque o so\u00f1o igual que a obra pos\u00faen unha mesma estrutura e cumpren a mesma funci\u00f3n.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O mestre Caeiro &#8211;<i>Mestre, s\u00f3 seria como tu se tivesse sido tu<\/i>&#8211; era, segundo Pessoa, o Outro de S\u00e1-Carneiro.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>E o que n\u00e3o sabes nem saber\u00e1s nunca<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>\u00e9 iso o mais real e o mais profundo.<\/i><b><\/b><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><b>&#8230;\u00a0\u00a0 &#8230;<\/b><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>N\u00e3o sei quem me sonho&#8230;<\/i><b><\/b><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><b>&#8230;\u00a0\u00a0 &#8230;<\/b><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Ah, poder ser tu, sendo eu&#8230;<\/i><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal. (Quem sabe quem os ler\u00e1?\/Quem sabe a que m\u00e3os ir\u00e3o?).\u00a0Velaqu\u00ed esta paix\u00f3n tan solitaria\u2026 a poes\u00eda. E n\u00e3o estou alegre nem triste. Esse \u00e9 o destino dos versos, agrega Fernando Pessoa. Se a realidade total se fundamenta na falta pola que \u00e9 pos\u00edbel acerc\u00e1rmonos a ela, a realidade humana \u00e9 esencialmente ir fac\u00e9ndose &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5450\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">O mestre Caeiro como existencia<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65,10],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5450"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5450"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5450\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5454,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5450\/revisions\/5454"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5450"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5450"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5450"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}