{"id":5515,"date":"2016-05-12T06:00:53","date_gmt":"2016-05-12T06:00:53","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5515"},"modified":"2016-05-04T16:37:26","modified_gmt":"2016-05-04T16:37:26","slug":"a-neopicaresca","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5515","title":{"rendered":"A neopicaresca"},"content":{"rendered":"<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/picaresca.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-5516 alignright\" alt=\"picaresca\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/picaresca-227x300.jpg\" width=\"227\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/picaresca-227x300.jpg 227w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/picaresca-776x1024.jpg 776w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/picaresca.jpg 796w\" sizes=\"(max-width: 227px) 100vw, 227px\" \/><\/a>Francisco Ant. Vidal Blanco.\u00a0<\/strong><\/em>Se L\u00e1zaro de Tormes non quixese ser m\u00e1is listo co cego, non levar\u00eda con todo o xerro nos morros, pero daqueles p\u00edcaros de antano, algo aprenderon os de hogano.\u00a0A primeira vez que L\u00e1zaro se perdeu foi cando o cego roubaba as uvas de d\u00faas en d\u00faas, e el, para non ser menos tom\u00e1baas de tres en tres. E claro, o vello, cego si pero parvo non, decatouse axi\u00f1a de que o rapaz estaba sacando m\u00e1is proveito ca el. Ese d\u00eda L\u00e1zaro soubo da importancia do disimulo mentres ench\u00eda o papo, e tam\u00e9n que deb\u00eda aprender a po\u00f1er voz inocente para protestarlle \u00f3 cego por ser tan aproveitado, a\u00ednda que el seguise comendo as uvas de tres en tres mentres o outro non o vise.<!--more--> E iso tam\u00e9n \u00e9 algo que aprenderon os p\u00edcaros de hoxe en d\u00eda, cando nos sinalan por non pagarlle o IVE \u00f3 fontaneiro mentres entre eles se perdoan multas, fraudes e fuxidas de capital.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Esta semana estou repasando os suplementos por ver se realmente existe unha nova novela picaresca, pero non a atopo. Seguramente porque as cousas que aprendemos no instituto sobre as tales novelas xa non se dan agora, os personaxes deixaron de ser mendicantes e moinantes para ser se\u00f1ores de alto\u00a0<i>standing<\/i>, social e cultural, que non serven a outro amo, sen\u00f3n que se serven de todos os criados, s\u00fabditos e sufraxistas que te\u00f1en baixo o seu mantelo. Se os p\u00edcaros daquelas historias arrastraban tal condici\u00f3n como unha herdanza de vileza, os novos, educados nas mellores escolas e rodeados de todo tipo de vantaxes sociais e econ\u00f3micas, amosan curr\u00edculos de envexa e traxes \u00e1 medida con que humillar \u00f3 persoal e contrariar aquela aseveraci\u00f3n do<i>Persiles<\/i>\u00a0cervantino de que unha onza de boa fama vale m\u00e1is ca unha libra de perlas, mentres recitan aquilo de\u00a0\u00abtraten otros del gobierno, del mundo y sus monarqu\u00edas mientras gobiernan mis d\u00edas mantequillas y pan tierno\u00bb.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Dime Xulio que a novela picaresca actual est\u00e1 escrita na prensa diaria e en primeira p\u00e1xina, e se se le sen \u00e1nimo ofendido ata \u00e9 divertida. O malo \u00e9 que as cousas que nos afectan \u00f3 peto da billeteira converten todas esas picarescas en traxedia con final triste e aldraxante para o lector.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Aqueles das novelas de outrora viv\u00edan rodeados de xente de mal vivir e pouco fiar, pero estes de titular a catro columnas, moran entre a flor e a nata da sociedade, contrariando aquel consello de don Qu\u00edxote para non prezarse de humildes e si de soberbios pecadores. Que se aqueloutros tiveron que afrontar a necesidade, a fame ou a discriminaci\u00f3n social, estes agr\u00fapanse en compa\u00f1as e amizades que lles serven para facer certa a sentencia do Guzm\u00e1n de Alfarache, que o sangue h\u00e9rdase pero o vicio ap\u00e9gase.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Aqueles p\u00edcaros de antano eran uns pobres buscavidas que, fuxindo dos tronos (como L\u00e1zaro se queixaba) daban no raio, pero estes son uns lacaz\u00e1ns a quen (como Cervantes apuntaba no coloquio canino entre Cipi\u00f3n e Berganza) non lles escusa ser de letras para non deixar de ser asnos. Iso si, sempre baixo cuberto e con pararraios.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Francisco Ant. Vidal Blanco.\u00a0Se L\u00e1zaro de Tormes non quixese ser m\u00e1is listo co cego, non levar\u00eda con todo o xerro nos morros, pero daqueles p\u00edcaros de antano, algo aprenderon os de hogano.\u00a0A primeira vez que L\u00e1zaro se perdeu foi cando o cego roubaba as uvas de d\u00faas en d\u00faas, e el, para non ser menos &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5515\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">A neopicaresca<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,52,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5515"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5515"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5515\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5580,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5515\/revisions\/5580"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5515"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5515"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5515"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}