{"id":5913,"date":"2016-06-26T06:00:12","date_gmt":"2016-06-26T06:00:12","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5913"},"modified":"2016-06-22T21:24:45","modified_gmt":"2016-06-22T21:24:45","slug":"roxe-de-sebes-mil-dias-exilado-na-montana","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5913","title":{"rendered":"Roxe de Sebes: mil d\u00edas exilado na monta\u00f1a"},"content":{"rendered":"

\"roxe1\"<\/a>Gonzalo Trasbach.\u00a0<\/strong><\/em>Que \u00e9 Roxe de Sebes? Un lugar onde palpita a terra, contaminada a fondo pola impureza da finitude, da condici\u00f3n mortal. Onde est\u00e1? Nunha paraxe pr\u00f3xima (a hora e media de distancia) \u00e1 pequena e bastante afastada aldea de Sold\u00f3n da Seara, na serra do Courel. Cravada entre monta\u00f1as de herba atopou Ignacio Castro Rey (Compostela, 1952) a cabana do Cul\u00e1n, onde, tras reformar e acondicionar o habit\u00e1culo, se instalou e morou durante mil d\u00edas (sete anos, 1983-1989), en intervalos de dous e catro meses. De a\u00ed o nome deste libro singular e fermoso: Roxe de Sebes. Mil d\u00edas na monta\u00f1a<\/i>. A tremenda e an\u00f3mala experiencia que viviu o fil\u00f3sofo e cr\u00edtico de arte e cine santiagu\u00e9s verteuse por vez primeira nun libro no ano 2001, da man de Emilio Ara\u00faxo, quen daquela levaba o tem\u00f3n da editorial Noitarenga. Dez anos m\u00e1is tarde A Fundaci\u00f3n Lu\u00eds Seoane (A Coru\u00f1a) reeditou a obra con motivo da exposici\u00f3n Cabanas para o pensar<\/i>.<\/p>\n

Agora, o pensador compostel\u00e1 radicado en Madrid acaba de p\u00f3r nas librer\u00edas, baixo o selo Frontera Digital, a versi\u00f3n castel\u00e1n daquela odisea ou aventura existencial sen, seguramente, equivalencia nestes tempos. Esta nova singradura conserva o alento fundamental da primeira, a\u00ednda que cont\u00e9n algunhas novidades: distinta distribuci\u00f3n das fotograf\u00edas (agora m\u00e1is brillantes, porque est\u00e1n a color), un pr\u00f3logo firmado polo propio autor (que tam\u00e9n fixo as fotos), que \u00e9 asemade o tradutor, e unha pequena introduci\u00f3n en cada un dos catro apartados en que est\u00e1 dividido o volume, tam\u00e9n corrixido e actualizado.\"roxe2\"<\/a> A primeira estaci\u00f3n \u00e9 a titulada Caderno de intres<\/i>, ateigada cun feixe de delicados e musicais haikus: A luz brilla na escuma do regato; Carballos poirentos na sombra do ser\u00e1n, <\/i>ou O outono avanza, as sombras al\u00f3nganse<\/i>, por exemplo. O segundo apartado \u00e9 Mil d\u00edas<\/i>: a cr\u00f3nica e a reflexi\u00f3n filos\u00f3fica que vai xurdindo a medida que o illamento case absoluto no que se viv\u00eda despox\u00e1bao de toda capa de intelectualidade e era capaz de escoitar a musica inaud\u00edbel das cousas. Logo v\u00e9n Cartas dende a cabana<\/i>, un lote de cartas dirixidas \u00e1 familia. E por \u00faltimo, o ensaio Clima y acci\u00f3n<\/i>, unha po\u00e9tica e unha ontolox\u00eda sobre do lugar.<\/p>\n

Mais, con todo, xorde unha primeira pregunta: que imperiosa necesidade empurra a un home novo a renunciar ao confort afectivo e social que ti\u00f1a na cidade, para reclu\u00edrse nunha paraxe perdida e completamente illada da serra do Courel, nunhas ladeiras de dif\u00edcil acceso (hoxe en d\u00eda, todos os cami\u00f1os est\u00e1n cegados) e onde s\u00f3 moi de vez en cando chegaba alg\u00fan pastor ou cazador? A esa idade, Castro Rey xa ti\u00f1a vivido intensamente varias etapas (radicalismo marxista, socialismo c\u00edvico, nihilismo filos\u00f3fico, hedonismo cultural\u2026), pero non lle bastaba. Talvez lle quedaba dar unha forma a todo o vivido dun xeito tan fondo: atopar un molde no que escoitar o silencio do mundo, aquilo que o pasado progresista rexeitara como m\u00edtico ou relixioso. Coma se fose o silencio o que quedaba por explorar. Isto \u00e9: do que se trataba era facerse desco\u00f1ecido, para no l\u00edmite poder revivir, algo as\u00ed como morrer no outro lado do mundo para renacer e volver logo entre os demais homes. Pero tam\u00e9n existiron outras influencias. \"roxe3\"<\/a>O intelectualismo da \u00e9poca: romanticismo, xeraci\u00f3n Beat, as cabanas de Wittgenstein ou Heidegger. Con todo, o autor afirma nalg\u00fan momento do libro que, sobre todo, estaba detr\u00e1s daquela \u201cfuxida\u201d cara a unha exterioridade que a\u00ednda conservaba\u00a0 vivo case todo o seu car\u00e1cter salvaxe, unha \u201cnecesidade case criminal\u201d de escribir, de parar e pensar na violencia de todo o vivido e sentido ata ent\u00f3n.<\/p>\n

Porque, ademais, quen non pasa por un exilio cruel antes de romper cun mundo e inaugurar outro? Este marabilloso libro \u00e9 o resultado dun traballo filos\u00f3fico que tivo unha estaci\u00f3n clave na nudez dunha serra afastada, nun lugar chamado Roxe de Sebes, onde o noso autor tentou levantar unha obra sobre a terra firme do peor, reconstru\u00edndo todo o experimentado ata ent\u00f3n dende o deserto, lonxe das distintas escolas de pensamento.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Gonzalo Trasbach.\u00a0Que \u00e9 Roxe de Sebes? Un lugar onde palpita a terra, contaminada a fondo pola impureza da finitude, da condici\u00f3n mortal. Onde est\u00e1? Nunha paraxe pr\u00f3xima (a hora e media de distancia) \u00e1 pequena e bastante afastada aldea de Sold\u00f3n da Seara, na serra do Courel. Cravada entre monta\u00f1as de herba atopou Ignacio Castro … Seguir lendo Roxe de Sebes: mil d\u00edas exilado na monta\u00f1a<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5913"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5913"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5913\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5918,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5913\/revisions\/5918"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5913"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5913"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5913"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}