{"id":5978,"date":"2016-07-20T06:00:59","date_gmt":"2016-07-20T06:00:59","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5978"},"modified":"2016-07-18T08:42:10","modified_gmt":"2016-07-18T08:42:10","slug":"blonde-on-blonde-e-a-noticia-da-morte-de-dylan","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5978","title":{"rendered":"Blonde On Blonde e a noticia da morte de Dylan"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/dylan1.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-5979\" alt=\"dylan1\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/dylan1-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/dylan1-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/dylan1-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/dylan1-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/dylan1.jpg 600w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><em><strong>Gonzalo Trasbach.\u00a0<\/strong><\/em>Cami\u00f1ando sobre os pasos da mi\u00f1a mocidade en Londres, lembreime daquel cuarto na \u00e1rea de Kilburn, preto de Abbey Road, onde polas noites Bob Dylan soaba con frecuencia na radio. Ent\u00f3n evoquei aquelas canci\u00f3ns:\u00a0 para empezar, o d\u00eda 16 do pasado maio cumpr\u00edronse 50 anos da publicaci\u00f3n de <i>Blonde On Blonde<\/i>, o s\u00e9timo \u00e1lbum de estudio de Robert Zimmerman (Minesota, 24\/5\/1941), alias Bob Dylan.<!--more--> Considerado unha obra mestra, o disco, un dos primeiros dobres da historia da m\u00fasica popular, comezou a gravarse o 5 de outubro de 1965 e rematouse o 10 de marzo de 1966, e completaba a trilox\u00eda de rock e blues que o autor ti\u00f1a iniciado con <i>Bringing It All Back Home<\/i> (1964) e continuou con <i>Highway 61 Revisited<\/i>, do que falamos aqu\u00ed o anterior ver\u00e1n.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Naquelas datas tam\u00e9n lera nos xornais unha tr\u00e1xica noticia sobre o artista estadounidense. A\u00ednda que se sab\u00eda que nos \u00faltimos tempos lle faleceran tres bos amigos e que a s\u00faa xira por Gran Breta\u00f1a e Europa resultase case un completo fracaso, en realidade todo marchaba sobre rodas na vida persoal e art\u00edstica do cantante e compositor norteamericano. Non obstante, o 29 de xullo daquel mesmo ano estivo a punto de escribir o \u00faltimo cap\u00edtulo da s\u00faa biograf\u00eda. Aquel venres corr\u00eda a gran velocidade na s\u00faa motocicleta Triumph 55, cerca da s\u00faa casa, en Woodstock (Nova York). A roda traseira bloqueouse, a moto patinou e encaixouse contra dun valado. No hospital de Middletown apenas sab\u00edan por onde empezar: m\u00faltiples roturas, ferida traum\u00e1tica na cabeza, cortes por todo o corpo\u2026 Salvou por un pelo.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/dylan2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-5980\" alt=\"dylan2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/dylan2-300x150.jpg\" width=\"300\" height=\"150\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/dylan2-300x150.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/dylan2.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>A radio divulgou a noticia de que Dylan morrera coma James Dean. Pero sobreviviu e pasou unha longa tempada hospitalizado. Foi m\u00e1is dun ano afastado da vida social. Ao longo deste per\u00edodo de tempo <i>Blonde On Blonde<\/i> vendeu medio mill\u00f3n de copias en USA, onde foi saudado e celebrado coma unha obra cume. Finalmente, en outubro de 1968 xuntouse cos membros de The Band para gravar varias canci\u00f3ns. A vida segu\u00eda.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Coma dixemos, Dylan xa tendera pontes de uni\u00f3n entre o mundo do folk, dominante nos ambientes universitarios estadounidenses, do rock e do blues a trav\u00e9s do seu quinto \u00e1lbum, <i>Bringing It All Back<\/i> e m\u00e1is tarde con <i>Highway 61 Revisited<\/i>, que converteu ese caderno de notas en renxentes e vitalistas acordes con textos nutridos pola xeraci\u00f3n Beat. Mais o que ocorre con <i>Blonde On Blonde<\/i> xa non \u00e9 s\u00f3 unha pequena revoluci\u00f3n sen\u00f3n que \u00e9 un traballo de madurez sonora: unha xenial \u00f3pera escrita sen rede de protecci\u00f3n, pois rompeu con toda unha paleta de cores xa demasiado t\u00f3pica e convencional.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A cuarta cara do primeiro dobre \u00e1lbum da historia da musica popular est\u00e1 s\u00f3 ocupada polos m\u00e1is de once minutos que dura o corte <i>Sad Eyed Lady Of The Lowlands<\/i>, un fresco dedicado \u00e1 s\u00faa dona de ent\u00f3n Sara Lownds. Para gravar este disco Dylan desprazouse ata Nashville. Quer\u00eda m\u00fasicos desta cidade. Pero \u00e1 vez l\u00e9vase at\u00e9 al\u00f3 a Al Kooper (teclados), a Robbie Robertson (guitarra de The Houks, antes de que se convertesen en The Band) e ao guitarrista Charlie McCoy e ao produtor Bob Johnston, que son os encargados de falar cos m\u00fasicos locais, de ra\u00edz cl\u00e1sica pero abertos de miras. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/dylan3.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-5981\" alt=\"dylan3\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/dylan3-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/dylan3-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/dylan3-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/dylan3-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/dylan3-900x900.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/07\/dylan3.jpg 1000w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>O di\u00e1logo funcionou e <i>Blonde On Blonde<\/i> pon sobre a mesa a nova gram\u00e1tica sonora de Dylan: a que levaba perseguindo dende o disco anterior.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Deste \u00e1lbum, onde se nota sen ning\u00fan disimulo toda unha enorme d\u00e9beda coa paisaxe do blues, extra\u00e9ronse varios sinxelos, os cales se converteron en himnos xeracionais, coma por exemplo<i> I Want You<\/i>, tema revestido cunha fina e sutil capa emocional de car\u00e1cter pop. E <i>Just Like A Woman<\/i>, unha das m\u00e1is certeiras mensaxes de Dylan cara ao universo feminino, tan central en toda a s\u00faa produci\u00f3n art\u00edstica. Despois deste \u00e1lbum Robert non volver\u00e1 a sacar \u00e1 luz un novo disco ata 1968: <i>John Wesley Harding<\/i> e s\u00f3 far\u00e1 unha xira seis anos despois, acompa\u00f1ado polos The Band.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach.\u00a0Cami\u00f1ando sobre os pasos da mi\u00f1a mocidade en Londres, lembreime daquel cuarto na \u00e1rea de Kilburn, preto de Abbey Road, onde polas noites Bob Dylan soaba con frecuencia na radio. Ent\u00f3n evoquei aquelas canci\u00f3ns:\u00a0 para empezar, o d\u00eda 16 do pasado maio cumpr\u00edronse 50 anos da publicaci\u00f3n de Blonde On Blonde, o s\u00e9timo \u00e1lbum &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5978\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Blonde On Blonde e a noticia da morte de Dylan<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,8],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5978"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5978"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5978\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5982,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5978\/revisions\/5982"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5978"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5978"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5978"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}