{"id":6077,"date":"2016-08-15T06:00:24","date_gmt":"2016-08-15T06:00:24","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=6077"},"modified":"2016-08-15T09:02:56","modified_gmt":"2016-08-15T09:02:56","slug":"perelman-poincare-e-o-millon-de-dolares-i","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=6077","title":{"rendered":"Perelman, Poincar\u00e9 e o mill\u00f3n de d\u00f3lares (I)"},"content":{"rendered":"

\"perelman1\"<\/a>Gonzalo Trasbach.\u00a0<\/strong><\/em>Nun artigo <\/a>no que me preguntaba se os matem\u00e1ticos eran \u201cxente rara\u201d, promet\u00edn que alg\u00fan d\u00eda volver\u00eda retomar a cuesti\u00f3n de Grigory Perelman, a conxectura de Poincar\u00e9 e o mill\u00f3n de d\u00f3lares da medalla Fields. Agora, cando se cumpren dez anos da celebraci\u00f3n do 25\u00ba Congreso Internacional de Matem\u00e1ticos, que tivo lugar en Madrid o 22 de agosto do 2006, par\u00e9ceme unha data ideal para facelo. Ao encontro da capital do Estado acudiron case catro mil matem\u00e1ticos de 120 pa\u00edses. Os acontecementos do ver\u00e1n contribu\u00edron a incrementar a expectaci\u00f3n. Durante os meses anteriores t\u00ed\u00f1anse feito interrogantes sobre a resoluci\u00f3n definitiva do problema e a correcci\u00f3n dos argumentos de Perelman. Conceder\u00edaselle a medalla Fields, algo equivalente ao Premio N\u00f3bel? As normas especificaban que os candidatos deb\u00edan ter menos de 40 anos o 1 de xaneiro do ano da concesi\u00f3n. Perelman cumprira os 40 o 13 de xu\u00f1o de 2006, as\u00ed pois era a s\u00faa \u00faltima oportunidade. Asistir\u00eda ao congreso? E o Comit\u00e9 Fields conceder\u00edalle o premio a algu\u00e9n que era capaz de rexeitalo? A historia mesmo ti\u00f1a chegado \u00e1 prensa xeral. Xornais de todo o planeta publicaran noticias sobre a conxectura de Perelman. Os xornalista voaron ata San Petersburgo para entrevistalo en persoa, e informaron que o t\u00fazaro matem\u00e1tico refugar\u00eda a medalla.<\/p>\n

No encontro, o primeiro congreso internacional que ti\u00f1a lugar en Madrid desde 1581, e logo dos discursos de varios sobranceiros personaxes, Ball anunciou as catro medallas Fields por orden alfab\u00e9tico. A segunda recaeu en Perelman <por sus contribuciones a la geometr\u00eda y a sus revolucionarias intuiciones en la estructura anal\u00edtica y geom\u00e9trica del flujo de Ricci>. Ao peche do congreso, soub\u00e9ronse m\u00e1is detalles sobre o matem\u00e1tico ruso. Polo visto, deixara o seu posto de traballo no Steklov Institute. Xudeu ruso, viv\u00eda coa s\u00faa vella nai. A s\u00faa irm\u00e1 e o seu pai emigrara a Israel. As informaci\u00f3ns iniciais de que a s\u00faa renuncia \u00e1 medalla Fields implicaba un rexeitamento da comunidade matem\u00e1tica, parecen infundadas. Coma Gauss, Perelman refugou a notoriedade e non quixo falar no nome das matem\u00e1ticas, porque, a\u00ednda que son froito do traballo individual, os seus conceptos e teoremas non pertencen a ningunha persoa nin grupo \u00e9tnico, relixioso ou pol\u00edtico concreto.<\/p>\n

\"perelman3\"<\/a>Coma todas as actividades creativas, relacionadas, dunha ou doutra forma, co transcendente, as revoluci\u00f3ns matem\u00e1ticas chegan silenciosa e lentamente, como avanzan as horas dos longos luscos e fuscos de xullo. Nunca ve\u00f1en a canonazos, nin mediante choques de ex\u00e9rcitos rivais. S\u00f3 merecen breves recensi\u00f3ns nos xornais afastadas das portadas. Non son atractivas nin impactantes. Como a tarde na que Grigory Perelman, vestido cunha escura chaqueta engurrada e unhas zapatillas deportivas, pronunciou unha conferencia na sala do Massachutts Institute of Technology o 7 de abril do 2003. Ent\u00f3n, o matem\u00e1tico ruso, diante dun numeroso e heterox\u00e9neo auditorio, colleu un xiz e anotou no encerado unha ecuaci\u00f3n co\u00f1ecida como \u201cfluxo\u201d de Ricci, unha curta ecuaci\u00f3n que xa ti\u00f1a 20 anos de existencia, e que trata a curvatura do espazo coma se fose un tipo ex\u00f3tico de calor, semellante \u00e1 lava fundida e que fl\u00fae dende as rexi\u00f3ns m\u00e1is curvadas e mira de espallarse sobre as rexi\u00f3ns de menos curvatura.<\/p>\n

As numerosas persoas que acudiron \u00e1 cita fix\u00e9rono atra\u00eddas por un artigo que o ruso ti\u00f1a colgado nun portal de Internet no mes de novembro. A secci\u00f3n final do artigo sintetizaba un argumento que, de ser plaus\u00edbel, demostrar\u00eda unha das m\u00e1is famosas, esquivas e belas conxecturas de toda a matem\u00e1tica. Enunciada en 1904 por Henri Poincar\u00e9, o matem\u00e1tico m\u00e1is destacado da s\u00faa \u00e9poca e un dos m\u00e1is brillantes de todos os tempos. A conxectura \u00e9 unha ousada especulaci\u00f3n sobre nada menos que a forma do noso universo. Pero o problema era demostrala, o cal a converteu na tarefa m\u00e1is famosa non s\u00f3 da xeometr\u00eda sen\u00f3n da topolox\u00eda e talvez de toda a matem\u00e1tica.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Gonzalo Trasbach.\u00a0Nun artigo no que me preguntaba se os matem\u00e1ticos eran \u201cxente rara\u201d, promet\u00edn que alg\u00fan d\u00eda volver\u00eda retomar a cuesti\u00f3n de Grigory Perelman, a conxectura de Poincar\u00e9 e o mill\u00f3n de d\u00f3lares da medalla Fields. Agora, cando se cumpren dez anos da celebraci\u00f3n do 25\u00ba Congreso Internacional de Matem\u00e1ticos, que tivo lugar en Madrid … Seguir lendo Perelman, Poincar\u00e9 e o mill\u00f3n de d\u00f3lares (I)<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[39,7,18],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6077"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6077"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6077\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6150,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6077\/revisions\/6150"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6077"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6077"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6077"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}