{"id":6274,"date":"2016-09-11T06:00:08","date_gmt":"2016-09-11T06:00:08","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=6274"},"modified":"2016-09-10T10:11:32","modified_gmt":"2016-09-10T10:11:32","slug":"nico-a-nosa-musa-morreu-triste-e-soa-i","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=6274","title":{"rendered":"Nico. A nosa musa morreu triste e soa (I)"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/09\/nico2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-6275\" alt=\"nico2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/09\/nico2-265x300.jpg\" width=\"265\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/09\/nico2-265x300.jpg 265w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/09\/nico2.jpg 736w\" sizes=\"(max-width: 265px) 100vw, 265px\" \/><\/a><em><strong>Gonzalo Trasbach.\u00a0<\/strong><\/em>Pensando nos vellos amigos, l\u00e9mbrome de que alg\u00fans compart\u00edamos, entre outras, unha musa com\u00fan: unha loura de p\u00f3mulos marcados e mirada afiada, unha valquiria de boca moi sensual, talvez de nena caprichosa, e floco ca\u00e9ndolle na fronte. Cham\u00e1base Christa P\u00e4ffgen (Colonia, 1938-Ibiza, 1988). Adoptou o nome de Nico aos 21 anos logo dunha etapa como top model que a levou a traballar para Chanel. Co\u00f1ecina naquela nosa televisi\u00f3n en branco e negro a trav\u00e9s dun anuncio publicitario da casa Terry. Coa s\u00faa melena trigo maduro, vestida cunha longa camiseta branca (unha T-shirt) que lle deixaba ao aire as s\u00faas esculturais pernas. <!--more-->Trotaba enriba dun formid\u00e1bel cabalo tam\u00e9n branco sobre a area dunha praia do sur de Espa\u00f1a, coido que de C\u00e1diz. Viviu amor\u00edos con case todos os famosos da s\u00faa \u00e9poca, mesmo andou co belo Alain Delon, con quen tivo un fillo, Christian Aaron, co\u00f1ecido como Ari Boulogne.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A s\u00faa beleza causaba tal impacto, chamaba tan poderosamente a atenci\u00f3n que ata o fil\u00f3sofo franc\u00e9s Jean Baudrillard caeu nas s\u00faas redes. De feito, a prop\u00f3sito dela, en <i>De la seducci\u00f3n<\/i> (1979), escribiu isto: &lt;Nico parec\u00eda tan bella solo porque su femineidad era absolutamente impostada. Algo m\u00e1s que belleza, m\u00e1s sublime, emanaba de ella, una seducci\u00f3n distinta. Y uno no pod\u00eda por menos de decepcionarse al enterarse\u00a0 de que era un falso travesti, una mujer de verdad que interpretaba el papel de travesti. La seducci\u00f3n siempre es algo m\u00e1s singular y sublime que el sexo, y es precisamente a eso a lo que atribuimos m\u00e1s valor&gt;.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/09\/nico1.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-6276\" alt=\"nico1\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/09\/nico1-218x300.jpg\" width=\"218\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/09\/nico1-218x300.jpg 218w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/09\/nico1.jpg 401w\" sizes=\"(max-width: 218px) 100vw, 218px\" \/><\/a>Antes de inaugurar a s\u00faa carreira musical en solitario, exerceu de modelo publicitaria e traballou para Fellini como actriz en la <i>La dolce vita<\/i>. E tam\u00e9n actuou nalg\u00fans dos filmes de Andy Warhol, quen acabou coloc\u00e1ndoa como cantante na Velvet Underground. Fermosa e loura como a cervexa, Nico posu\u00eda un f\u00edsico perfecto para triunfar no mundo da far\u00e1ndula, pero a s\u00faa atormentada e misteriosa alma agochaba plans moito m\u00e1is turbulentos do que talvez ela agardaba. Pasado un certo tempo, co\u00f1eceu a Jim Morrison e xunto co cantante dos Doors comezou a facer excursi\u00f3ns ao deserto de California para tomar <i>peyote<\/i> e practicar sexo. Al\u00f3, firmaron un pacto de sangue. Para ent\u00f3n xa publicara un disco en solitario: \u201cChelsea Girl\u201d, un traballo que alg\u00fans a\u00ednda adoramos e valoramos coma unha xema \u00fanica, pero que ela aborrec\u00eda. Ao parecer, tach\u00e1bao de obra floreiro composta por Lou Reed, Bob Dylan, Jackson Browne e outros machotes da escena neoiorquina.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Morrison, que mantivo con ela unha relaci\u00f3n tormentosa, pero que a considerou algo m\u00e1is que un bonito corpo para foder, ensinoulle alg\u00fans trucos para aprender a compo\u00f1er as s\u00faas propias canci\u00f3ns, partindo da escritura das s\u00faas fantas\u00edas, so\u00f1os e alucinaci\u00f3ns. Deste xeito, logo de pasar unha tempada empap\u00e1ndose en medievalismo e \u00e1cido lis\u00e9rxico, preparouse para escribir temas inspirados no Romanticismo. Neste senso, tam\u00e9n cambiou por completo a s\u00faa imaxe: arrancouse a vestimenta glamurosa de icona loura, de invitada de pedra para adornar os egos masculinos da Velvet. Pero non s\u00f3 fixo iso. Farta da s\u00faa fama de s\u00edmbolo sexual, escureceuse o pelo e vestiuse de trobadora sinistra. Acompa\u00f1ada do seu harmonio e coa axuda de John Cale levantou o seu segundo \u00e1lbum: \u201cThe Marble Index\u201d (1969), unha xoia x\u00e9lida e atemporal cuxos ecos remiten a William Blake e a Samuel Taylor Coleridge, pero tam\u00e9n a Sylvia Plath.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/09\/nico3.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-6277\" alt=\"nico3\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/09\/nico3-290x300.jpg\" width=\"290\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/09\/nico3-290x300.jpg 290w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/09\/nico3-991x1024.jpg 991w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/09\/nico3-900x929.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/09\/nico3.jpg 1025w\" sizes=\"(max-width: 290px) 100vw, 290px\" \/><\/a>En suma, un disco inclasific\u00e1bel para aquel tempo, arriscado e profundo. As drogas, a poes\u00eda rom\u00e1ntica inglesa, as melod\u00edas medievais, os sons ameazadores e o fantasma do seu amigo Jim Morrison cabalgan polas canci\u00f3ns, especialmente na complexa <i>No One Is There<\/i>, onde a protagonista ve un esp\u00edrito que axexa a s\u00faa casa, axit\u00e1ndose, bailando e tratando de comunicarse con ela. Pero sabe que al\u00ed non hai ningu\u00e9n. Ra\u00ed\u00f1a g\u00f3tica, aparici\u00f3n pura que mira con ollos de morta dende a portada dun LP ermo e azoutado polo vento, pero de aire futurista. Ela aclarou que a s\u00faa m\u00fasica proced\u00eda da Idade Media, e que ti\u00f1a uns arranxos demasiado antigos. O disco foi un cl\u00e1sico instant\u00e1neo, pero un completo fracaso comercial. John Cale s\u00f3 comentou que era impos\u00edbel vender o suicidio.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach.\u00a0Pensando nos vellos amigos, l\u00e9mbrome de que alg\u00fans compart\u00edamos, entre outras, unha musa com\u00fan: unha loura de p\u00f3mulos marcados e mirada afiada, unha valquiria de boca moi sensual, talvez de nena caprichosa, e floco ca\u00e9ndolle na fronte. Cham\u00e1base Christa P\u00e4ffgen (Colonia, 1938-Ibiza, 1988). Adoptou o nome de Nico aos 21 anos logo dunha etapa &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=6274\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Nico. A nosa musa morreu triste e soa (I)<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,8],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6274"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6274"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6274\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6278,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6274\/revisions\/6278"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6274"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6274"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6274"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}