{"id":6294,"date":"2016-09-17T06:00:59","date_gmt":"2016-09-17T06:00:59","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=6294"},"modified":"2016-09-13T21:11:15","modified_gmt":"2016-09-13T21:11:15","slug":"rosalia-curros-e-juan-ramon-jimenez","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=6294","title":{"rendered":"Rosal\u00eda, Curros e Juan Ram\u00f3n Jim\u00e9nez"},"content":{"rendered":"

\"rosaliafollasnovas\"<\/a>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>Unha nova de prensa de hai uns d\u00edas anunciaba a traduci\u00f3n de Follas Novas<\/i> ao ingl\u00e9s pola poeta canadense Eir\u00edn Moure. A publicaci\u00f3n en ingl\u00e9s de New Leaves<\/i>, segundo o secretario xeral de Cultura da Xunta, nace co obxecto de contribu\u00edr a \u201cafianzar e a espallar a\u00ednda m\u00e1is a obra rosaliana no contexto internacional\u201d. O que me deu en recordar o pouco co\u00f1ecida e espallada que a obra de Rosal\u00eda de Castro se atopa en Espa\u00f1a. E lembreime de Juan Ram\u00f3n Jim\u00e9nez e de Garc\u00eda Lorca, que l\u00edan, traduc\u00edan e mesmo escribiron poemas en galego. As\u00ed que, xa non digo predicaran, sen\u00f3n tomaran exemplo moitos dos nosos concidad\u00e1ns.<\/p>\n

Ao respecto ve\u00f1en a conto algunhas das consideraci\u00f3ns tiradas do libro El Modernismo, apuntes de curso (1953)<\/i>, (Visor Libros, 1999), de Juan Ram\u00f3n Jim\u00e9nez. O seu editor, Jorge Urrutia, traballou sobre o xa publicado por Aguilar en M\u00e9xico en 1962 e que Ricardo Gull\u00f3n recollera dos apuntamentos de Zenobia Camprub\u00ed, acompa\u00f1ados por outros m\u00e1is detallados de Gloria Arjona, tomados das clases impartidas por Juan Ram\u00f3n na Universidade de Puerto Rico.<\/p>\n

\"modernismo\"<\/a>Na Introduci\u00f3n, Urrutia fai referencia a unha desacougante an\u00e9cdota sucedida a Juan Ram\u00f3n en Madrid e que acelerou a s\u00faa sa\u00edda de Espa\u00f1a cara ao exilio no ano 1936. O poeta confesa que comezou escribir aos 15 anos: \u201cAs mi\u00f1as lecturas desa \u00e9poca eran B\u00e9cquer, Rosal\u00eda de Castro e Curros Enr\u00edquez, en galego os dous, cuxos poemas traduc\u00eda e publicaba moi frecuentemente.\u201d (\u201cOs que influ\u00edron en min\u201d. Nota previa de J. R. J. para o curso). Reclamado por Dar\u00edo e Villaescusa, Juan Ram\u00f3n viaxa a Madrid onde escribe \u201cfebrilmente\u201d os versos que Rub\u00e9n Dar\u00edo quixo bautizar como Almas de violeta<\/i> e que, definitivamente, levar\u00edan por t\u00edtulo Ninfeas<\/i>, cedido por Valle Incl\u00e1n, \u201cque o ti\u00f1a para el xa impreso cunha augaforte de Ricardo Baroja, e que despois publicou na cuberta de Jard\u00edn umbr\u00edo<\/i>\u201d.<\/p>\n

Na clase do martes, 27 de xaneiro de 1953, toca falar dos precursores do Modernismo, sinalando en primeiro lugar a B\u00e9cquer e Ferr\u00e1n. De inmediato aparecen os que el chama \u201cPoetas do litoral espa\u00f1ol\u201d<\/i>, e destes, dentro da Emigraci\u00f3n<\/i> (\u201cEste vaise e aquel vaise\u201d) sinala como principais a Rosal\u00eda e Curros, ambos cunha fonda \u201cpreocupaci\u00f3n polo social.\u201d De Rosal\u00eda de Castro, de quen reco\u00f1ecen unha grande influencia, autora que \u201cescribe en espa\u00f1ol e galego\u201d, aos alumnos acons\u00e9llalles ler Cando penso que te fuches,\/ negra sombra que me asombras, <\/i>da que lles adxunta unha traduci\u00f3n completa ao castel\u00e1n, case con toda seguridade da s\u00faa propia autor\u00eda, para o seu estudo, e que se reproduce no libro nas d\u00faas versi\u00f3ns.<\/p>\n

\"rosal\u00eda\"<\/a>O m\u00e9rcores 4 de marzo de 1953 dita unha lecci\u00f3n sobre o modernismo universal nos diferentes pa\u00edses de Europa e def\u00edneos como un \u201cretorno \u00e1 tradici\u00f3n nacional\u201d. De Curros e Rosal\u00eda di que est\u00e1n a altura do americano Moody (anterior ao tr\u00edo formado por Whitman, Poe e Dickinson) e poden considerarse como poetas m\u00edsticos <\/i>(\u201cA Virxe de cristal\u201d, un longo poema que foi traducido ao espa\u00f1ol por Juan Ram\u00f3n Jim\u00e9nez). Mesmo engade a influencia de Rosal\u00eda de Castro en Unamuno en El Cristo de Vel\u00e1zquez <\/i>que, para velo ben ser\u00eda conveniente \u201csituarse f\u00f3ra do cristianismo\u201d. E sobre todo nun \u201cpoema raro, encantador e de ritmo extraordinario, con influencia de B\u00e9cquer e de Rosal\u00eda como \u00e9 \u201cDuerme alma m\u00eda, duerme, duerme y descansa\u2026\u201d<\/i><\/p>\n

E non se esquece da \u201cgrand\u00edsima relaci\u00f3n\u201d entre Antonio Machado e Rosal\u00eda de Castro. Sobre esta relaci\u00f3n acons\u00e9llanos ler o ensaio de Rafael Lapesa inclu\u00eddo no seu libro De la Edad Media a nuestros d\u00edas <\/i>(1967). \u201cClavo en el coraz\u00f3n clavado\u201d, cravo convertido\u00a0 en espi\u00f1a. \u201cCando unha xoia pode ser fermosa mesmo picada polas esquinas, non \u00e9 peor por permanecer intacta. [O mesmo sucede] cunha catedral, unha ru\u00edna\u201d. O poema 25 de Follas novas <\/i>de Rosal\u00eda comeza as\u00ed: Unha vez tiven un cravo\/ cravado no coraz\u00f3n,\/ y eu non m\u2019acordo xa s\u2019era aquel cravo\/ d\u2019ouro, de ferro ou d\u2019amor<\/i>. Antonio Machado, pola s\u00faa parte \u2013segue a cita- , no poema XI de Soledades<\/i>, di: En el coraz\u00f3n ten\u00eda\/ la espina de unha pasi\u00f3n;\/ logr\u00e9 arranc\u00e1rmela un d\u00eda:\/ ya no siento el coraz\u00f3n<\/i>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Fidel Vidal.\u00a0Unha nova de prensa de hai uns d\u00edas anunciaba a traduci\u00f3n de Follas Novas ao ingl\u00e9s pola poeta canadense Eir\u00edn Moure. A publicaci\u00f3n en ingl\u00e9s de New Leaves, segundo o secretario xeral de Cultura da Xunta, nace co obxecto de contribu\u00edr a \u201cafianzar e a espallar a\u00ednda m\u00e1is a obra rosaliana no contexto internacional\u201d. … Seguir lendo Rosal\u00eda, Curros e Juan Ram\u00f3n Jim\u00e9nez<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65,10],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6294"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6294"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6294\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6299,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6294\/revisions\/6299"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6294"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6294"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6294"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}