{"id":6708,"date":"2016-12-03T06:00:44","date_gmt":"2016-12-03T06:00:44","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=6708"},"modified":"2016-11-30T17:10:51","modified_gmt":"2016-11-30T17:10:51","slug":"anuario-de-estudos-do-barbanza-no-12-limiar","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=6708","title":{"rendered":"Anuario de Estudos do Barbanza n\u00ba 12, limiar"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/anuario2016.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-6710\" alt=\"anuario2016\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/anuario2016-217x300.jpg\" width=\"217\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/anuario2016-217x300.jpg 217w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/11\/anuario2016.jpg 538w\" sizes=\"(max-width: 217px) 100vw, 217px\" \/><\/a>X. Ricardo Losada.\u00a0<\/strong><\/em>Levaba uns meses querendo escribir un artigo para o blog Caf\u00e9 Barbantia e cada vez que me pu\u00f1a \u00e1 tarefa experimentaba o bloqueo do escritor. S\u00f3 souben a raz\u00f3n cando Xo\u00e1n Pastor, o coordinador de Barbantia, me recordou que ti\u00f1a que escribir este limiar. Era o lugar apropiado para ese artigo: <i>Cando me falan de novas tecnolox\u00edas da educaci\u00f3n, recordo o m\u00e9todo socr\u00e1tico baseado no di\u00e1logo e o m\u00e9todo sofista baseado nos paradoxos e os sofismas. S\u00f3crates considera que o di\u00e1logo \u00e9 a forma m\u00e1is viva do pensamento, pois nunca queda fixado, e sempre se pode modificar. Pero modificar en funci\u00f3n da opini\u00f3n argumentada do interlocutor, non de espurios intereses persoais. <!--more-->Tratar\u00edase de debater non para ter raz\u00f3n sen\u00f3n para que a t\u00faa raz\u00f3n e a do interlocutor acaden unha raz\u00f3n superior. A esencia da democracia, como vedes. Os sofistas, pola s\u00faa banda, intentan que os alumnos aprendan a convivir mentalmente con paradoxos, contradici\u00f3ns e sofismas, sen seguridades absolutas, para ter as\u00ed unha mentalidade m\u00e1is flexible e pl\u00e1stica, adaptable a circunstancias sempre cambiantes. \u00c9 a esencia da tolerancia e a intelixencia moral, que s\u00f3 progresan no conflito interior nunca resolto, e o contrario da ideolox\u00eda en sentido negativo, que dir\u00eda Marx.<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Non teremos nunca unha revoluci\u00f3n digna de tal nome mentres a educaci\u00f3n non asuma as novas tecnolox\u00edas (si, novas: te\u00f1en 25 s\u00e9culos pero nunca foron usadas) de S\u00f3crates e dos sofistas. Que mundo tan distinto se os nenos fosen educados con eses principios, tanto na familia como na escola. Nada de berros. Nada de \u201cporque o digo eu\u201d. Nada de petar na mesa nas sobremesas familiares ou nas mesas das aulas. Nada de obrigalos desde que nacen a ser madridistas ou barcelonistas, conservadores ou progresistas, nocturnos ou di\u00farnos, consumistas ou marxinais, homes ou mulleres, divinos ou mortais. Nada de converter as t\u00faas ficci\u00f3ns de adulto en realidades inexorables para mentes en formaci\u00f3n. Coas novas tecnolox\u00edas deses fil\u00f3sofos, os pol\u00edticos actuais ter\u00edan que volver a primeiro de Educaci\u00f3n Infantil, e os tertulianos televisivos, suicidarse. A educaci\u00f3n socr\u00e1tica e sofista ten moito poder de transformaci\u00f3n, pero non fai milagres. Iso s\u00f3 o prometen as vellas tecnolox\u00edas medievais, esas que seguimos usando hoxe tanto na pol\u00edtica como nas redes sociais. Cada vez que vexo un debate parlamentario (perd\u00f3n, un debate en sede parlamentaria) ou en Twitter, recordo os vellos cregos do franquismo ameaz\u00e1ndome co inferno se non fago o que eles din. De feito, despois de ver moitos debates parlamentarios en sede parlamentaria (as\u00ed quedamos todos contentos), e as reacci\u00f3ns posteriores en Twitter, cheguei \u00e1 conclusi\u00f3n de que s\u00f3 hai d\u00faas posibilidades. A primeira, que os parlamentarios de sede parlamentaria crean o que din e, xa que logo, odien o rival pol\u00edtico porque leva ou levar\u00eda o pa\u00eds \u00e1 maior das cat\u00e1strofes. A segunda, que non crean o que din e toda esa bile oral e corporal que despregan en sede parlamentaria sexa puro teatro. En apoio da primeira tese, direi que non constan matrimonios entre parlamentarios de sede parlamentaria de partidos contrarios. En apoio da segunda, que os propios parlamentarios de sede parlamentaria afirman que f\u00f3ra de c\u00e1mara l\u00e9vanse mellor que diante.<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Pois ben. Se eses cidad\u00e1ns de sede parlamentaria cren realmente o que din, e se odian, propo\u00f1o dilucidar as cuesti\u00f3ns pol\u00edticas mediante a violencia. Haber\u00eda igual elecci\u00f3ns (para garantir o sistema democr\u00e1tico que todos din querer) pero non para dilucidar o n\u00famero de parlamentarios en sede parlamentaria sen\u00f3n para dilucidar o n\u00famero de guerreiros en sede guerreira (ata o nome lle vai que nin pintado cos f\u00f3siles dos disparos de Tejero no teito). Cada partido tomar\u00eda posesi\u00f3n dun flanco do Congreso, cos guerreiros fortemente armados, e cada vez que houbese que lexislar, aprobar\u00edase aquela lei que decidise o primeiro Partido que, abr\u00edndose paso a tiros, puxese a s\u00faa bandeira na tribuna da sede guerreira. As novas elecci\u00f3ns convocar\u00edanse cando a correlaci\u00f3n de forzas guerreiras non representase os resultados electorais, \u00e9 dicir, cando as baixas de guerreiros do goberno fosen moito m\u00e1is elevadas que as baixas de guerreiros da oposici\u00f3n. Parece claro que as\u00ed os guerreiros non disfrutar\u00edan de portas xiratorias pero, en vez de irse a grandes multinacionais ou de asegurarse a xubilaci\u00f3n e os privilexios de ser un ex parlamentario de sede parlamentaria, ter\u00edan a gloria eterna (Homero dixit) que corresponde ao rango de guerreiro. Ningu\u00e9n recorda hoxe aquel Fouchet que na convulsa Francia do s\u00e9culo XVIII foi un mago das portas xiratorias. Recordamos a ese Robespierre que se especializou en facer xirar pescozos.<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>No caso de que os cidad\u00e1ns de sede parlamentaria non crean o que din, e fagan teatro, a soluci\u00f3n s\u00f3 pode consistir en transmutar o T\u00e1natos da proposta anterior no seu contrario, Eros. Tam\u00e9n se conservar\u00edan, e pola mesma raz\u00f3n, as elecci\u00f3ns, pero en vez de escoller parlamentarios de sede parlamentaria, escolleriamos amantes de sede amatoria, obrigando a que as listas electorais tivesen cotas que asegurasen a presenza de representantes dos 50 tipos de x\u00e9nero actualmente catalogados. Unha vez constitu\u00edda a sede amatoria, cada vez que se quixese lexislar, convocar\u00edase unha orx\u00eda colectiva en sede amatoria, asegur\u00e1ndose previamente de retirar c\u00e1maras, tel\u00e9fonos m\u00f3biles, viagras masculinas e femininas, e demais vellas prematuras tecnolox\u00edas. O partido que conseguise un maior n\u00famero de orgasmos (hoxe temos novas tecnolox\u00edas capaces de detectalos en ambos sexos) decidir\u00eda o contido da lei. Convocar\u00edanse novas elecci\u00f3ns cando as afinidades amatorias dos membros da sede amatoria non calcasen a correlaci\u00f3n de forzas pol\u00edticas sa\u00edda das anteriores elecci\u00f3ns. Con esta proposta tam\u00e9n sair\u00eda ga\u00f1ando a clase amatoria. Ningu\u00e9n recorda hoxe ning\u00fan presidente da Deputaci\u00f3n de Pontevedra entre 1868 e 1965. Pero \u00e1 Bella Otero rec\u00f3rdaa, e con cari\u00f1o, todo o mundo.<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Non vou dicir que con eses m\u00e9todos as leis aprobadas fosen mellores que as aprobadas na actualidade. Pero garanto que tampouco ser\u00edan peores. E ga\u00f1ar\u00edamos algo moi importante nunha democracia. Respecto entre os rivais. Os bos guerreiros, por moi inimigos que sexan, adm\u00edranse polo seu valor e entrega. Os bos amantes, por moi inimigos que sexan (para ser bo amante hai que odiar a parella), resp\u00e9ctanse pola s\u00faa habilidade para crear amor no odio. E, en ambos casos, o pobo votar\u00eda con co\u00f1ecemento de causa. En cuesti\u00f3ns guerreiras e amatorias sabe tanto como o que m\u00e1is.<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Creo que \u00e9 un artigo que necesita desenvolverse m\u00e1is, e probablemente acabe escribindo un libro. Agora s\u00f3 quero botarlle un piropo (por desagravio comparativo) a esas persoas que dedican o seu tempo a escribir en sede <i>anuaria<\/i> ou, concretando m\u00e1is, en sede <i>barbanti\u00e1<\/i>, colaboraci\u00f3ns como as que agora estades a piques de ler. Persoas que saben que, independentemente do formato, libro de papel ou dixital, e de como lle manden a colaboraci\u00f3n ao coordinador, por correo postal ou electr\u00f3nico, o decisivo, se queremos que as novas tecnolox\u00edas non se convertan en vellas prematuras, \u00e9 saber dialogar co lector e crearlle paradoxos, contradici\u00f3ns e sofismas que el, por si mesmo, debe resolver.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>X. Ricardo Losada.\u00a0Levaba uns meses querendo escribir un artigo para o blog Caf\u00e9 Barbantia e cada vez que me pu\u00f1a \u00e1 tarefa experimentaba o bloqueo do escritor. S\u00f3 souben a raz\u00f3n cando Xo\u00e1n Pastor, o coordinador de Barbantia, me recordou que ti\u00f1a que escribir este limiar. Era o lugar apropiado para ese artigo: Cando me &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=6708\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Anuario de Estudos do Barbanza n\u00ba 12, limiar<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6708"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6708"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6708\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6711,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6708\/revisions\/6711"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6708"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6708"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6708"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}