{"id":6929,"date":"2017-02-02T06:00:15","date_gmt":"2017-02-02T06:00:15","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=6929"},"modified":"2017-01-26T11:18:34","modified_gmt":"2017-01-26T11:18:34","slug":"lectura-e-gozo-o-autentico-saber","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=6929","title":{"rendered":"Lectura e gozo: o aut\u00e9ntico saber"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/lectura1.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-6930\" alt=\"lectura1\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/lectura1-300x243.jpg\" width=\"300\" height=\"243\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/lectura1-300x243.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/lectura1-1024x832.jpg 1024w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/lectura1-900x731.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/lectura1.jpg 1600w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><em><strong>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>O feito de ler non sup\u00f3n ningunha obriga de comprensi\u00f3n. Primeiro \u00e9 preciso ler. Ou escoitar. Non en poucas ocasi\u00f3ns abonda con iso, con po\u00f1er atenci\u00f3n (pensemos por exemplo nunha sinfon\u00eda). A escoita ser\u00eda suficiente para \u201cparticipar do gozo musical sen outra necesidade m\u00e1is al\u00e1 da aceptaci\u00f3n do propio gozo mel\u00f3dico e, se acaso, de a escoitar outra vez\u201d. As\u00ed acontece co gozo da palabra po\u00e9tica. Un gozo desde o lugar de onde a palabra fala, de onde a palabra escoita a fala.<!--more--> \u201cAl\u00f3 onde iso fala, goza, e non sabe nada\u201d. Reco\u00f1ecer a raz\u00f3n do ser da significaci\u00f3n do pracer implica reco\u00f1ecer \u201co gozo do corpo\u201d. Seguindo a Lacan, no caso de non haber relaci\u00f3n sexual, haber\u00eda que preguntarse: ese gozo, ent\u00f3n, \u201cde que pode servir?\u201d<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A aquel a quen se lle sup\u00f3n <i>poder<\/i> t\u00e9mese, mais ao que se lle sup\u00f3n <i>saber<\/i> \u00e1mase. No caso de Deus, que pos\u00fae o poder e o saber, a resposta l\u00f3xica ser\u00eda: a El t\u00e9mese e \u00e1mase. Un imposible. Non se pode amar a quen se teme. Quen pense o contrario est\u00e1 confundido, ag\u00e1s se trate dun amor submiso, unha forma de desorde na relaci\u00f3n inclu\u00edda no sadomasoquismo. O gozo pola humillaci\u00f3n e a dor: o sacrificio perverso. \u201cFacer o amor, tal e como indica o seu nome, \u00e9 poes\u00eda\u201d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O cristianismo acabou por inventar un Deus que \u00e9 quen goza (Lacan). Naquel que se goza -Deus-, sen o que non \u00e9 posible o pracer no home -co seu permiso- (o deus permisivo), ou intentalo sen el -sen o permiso- (o deus intolerante), estar\u00edamos a falar do home en liberdade.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/lectura2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-6931\" alt=\"lectura2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/lectura2-300x200.jpg\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/lectura2-300x200.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/lectura2.jpg 600w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>A ignorancia como saber que non se sabe d\u00e1 orixe a unha forma de sufrimento por non saber e a necesidade de buscar o co\u00f1ecemento. \u00c9 distinta \u00e1 ignorancia que ignora que non sabe e pode caer na ousad\u00eda. Co\u00f1ecer os l\u00edmites \u00e9 unha boa regra para comezar. Frei Juan de la Cruz ignoraba se durante a busca os sinais proced\u00edan de Deus ou do demo. Esa d\u00fabida implica m\u00e1goa e aflici\u00f3n. Eran sinais de Deus?, do demo?, ou eran s\u00edntomas de amor? Se son de amor, tr\u00e1tase dun amor perdido, ou dun amor que se agocha? Se \u00e9 un amor que se agocha este non deixa de ser unha forma de perda, con posibilidades de retorno: unha posta a proba. \u00c9 dicir, retorno \u00e1 orixe; no caso do <i>santo home<\/i> (<i>synthome<\/i>) Juan, \u00e1 repetici\u00f3n da conduta do seu pai: aceptar a pobreza, os p\u00e9s descalzos, a indixencia, por amor \u00e1 noiva, por riba dos bens terreais, renuncia \u00e1 abundancia e ao gozo en favor da escaseza e do padecemento.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O testemu\u00f1o esencial dos m\u00edsticos consiste en dicir xustamente que <i>senten<\/i>, pero sen saberen nada. No l\u00edmite, se os m\u00edsticos algo \u201csaben\u201d tr\u00e1tase dun \u201csaber que non se sabe\u201d, se acaso, que se percibe ou saborea en termos de gozo vicario, non de saber. No l\u00e9xico de Zubiri, ser\u00eda un saber<i> sentinte<\/i>. O saber contin\u00faa prohibido para os cristi\u00e1ns: s\u00f3 queda a obediencia aos mandados do amo. Con todo e iso, o inconsciente, o impensado, aquilo que se escapa \u00e1 reflexi\u00f3n, vai ser o prezo a pagar pola entrada do home na esfera dese aut\u00e9ntico saber.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0O feito de ler non sup\u00f3n ningunha obriga de comprensi\u00f3n. Primeiro \u00e9 preciso ler. Ou escoitar. Non en poucas ocasi\u00f3ns abonda con iso, con po\u00f1er atenci\u00f3n (pensemos por exemplo nunha sinfon\u00eda). A escoita ser\u00eda suficiente para \u201cparticipar do gozo musical sen outra necesidade m\u00e1is al\u00e1 da aceptaci\u00f3n do propio gozo mel\u00f3dico e, se acaso, &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=6929\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Lectura e gozo: o aut\u00e9ntico saber<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6929"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6929"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6929\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6932,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6929\/revisions\/6932"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6929"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6929"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6929"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}