{"id":7110,"date":"2017-03-11T06:00:20","date_gmt":"2017-03-11T06:00:20","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7110"},"modified":"2017-03-08T09:12:35","modified_gmt":"2017-03-08T09:12:35","slug":"the-velvet-undergound-nico-50-anos-despois","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7110","title":{"rendered":"The Velvet Undergound &#038; Nico, 50 anos despois"},"content":{"rendered":"<p align=\"justify\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/Velvet-Underground-Collected.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft  wp-image-7112\" alt=\"Velvet Underground - Collected\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/Velvet-Underground-Collected-300x270.jpg\" width=\"240\" height=\"216\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/Velvet-Underground-Collected-300x270.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/Velvet-Underground-Collected.jpg 400w\" sizes=\"(max-width: 240px) 100vw, 240px\" \/><\/a>Gonzalo Trasbach.\u00a0<\/strong><\/em>Logo de ser rexeitado por Atlantic (non quer\u00eda canci\u00f3ns sobre drogas) e mais por Elektra, que non tragaba a viola de Cale, con un ano de retraso, o doce de marzo do 1967 sa\u00edu \u00e1 r\u00faa \u201cThe Velvet Underground &amp; Nico\u201d, o \u00e1lbum de debut dunha formaci\u00f3n que, abandeirada polo artista pop Andy Wharhol, acabar\u00eda convert\u00e9ndose en m\u00edtica e rodeada dunha densa e complexa aureola. <!--more-->Din que \u00e9 a opera prima m\u00e1is importante de todos os tempos da m\u00fasica rock e tam\u00e9n din que \u00e9 a m\u00e1is imitada da historia. Sexa ou non certo, o que si \u00e9 verdadeiro \u00e9 que \u00e9 unha das xemas, das pedras preciosas que adornaron a dourada colleita de 1967. E tam\u00e9n que a banda de Nova York inaugurou unha nova era na m\u00fasica popular, unha nova etapa marcada por unha singular mestura de ru\u00eddo e realismo sucio. Pero que ao mesmo tempo abriu unha v\u00eda diferente na paisaxe sonora dominante no momento, tanto na escena norte americana coma na brit\u00e1nica.<\/p>\n<p align=\"justify\">Os brillantes e aventurados experimentos s\u00f3nicos que configuraban o disco influenciaron de xeito decisivo \u00e1 multitude de correntes musicais en desenvolvementos art rock ou <i>noise<\/i> pop con bases garaxeiras e psicod\u00e9licas. De xeito que no seu curto percorrido (1965-1970), a agrupaci\u00f3n, a\u00ednda sen acadar unha gran repercusi\u00f3n nin influencia nos colectivos da s\u00faa xeraci\u00f3n, si que m\u00e1is tarde resultou ser unha constante fonte de inspiraci\u00f3n para numerosas agrupaci\u00f3ns e cantantes en solitario. Abonda con lembrar que foi un referente indiscut\u00edbel para David Bowie, Iggy Pop, Roxy Music, Talking Heads, Television, Patti Smith e Joy Division, entre outros.<\/p>\n<p align=\"justify\">O lado salvaxe da gran maz\u00e1, o lado escuro das almas, o mundo sexual e o submundo dos narc\u00f3ticos, con espidas referencias ao paroxismo aditivo e ao sadomasoquismo, son elementos nutrientes dun traballo que mestura beleza, tremor, desconcerto, sarcasmo, hedonismo, nihilismo\u2026 Lou Reed, compositor principal, guitarrista e cantante, e John Cale, gal\u00e9s e instrumentista de formaci\u00f3n cl\u00e1sica pero con experiencia na escena psicod\u00e9lica londiniense (baixo, viola e teclados) son os dous principais mentores dunha banda \u00e1 que se sumaron o guitarrista r\u00edtmico Sterling Morrison, compa\u00f1eiro de Reed na universidade, e a bater\u00eda Mauren \u201cMoe\u201d Tucker, quen substitu\u00edu a Angus MacLise, primeiro ocupante no posto das baquetas. O enorme talento que amosaban todos eles acabou sendo arbitrado pola xeada e fascinante presenza da enigm\u00e1tica Nico.<\/p>\n<p align=\"justify\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/WB8355-Andy-Warhol-s-Exploding-Plastic-Inevitable-Show-Posters.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-7113\" alt=\"WB8355-Andy-Warhol-s-Exploding-Plastic-Inevitable-Show-Posters\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/WB8355-Andy-Warhol-s-Exploding-Plastic-Inevitable-Show-Posters-194x300.jpg\" width=\"194\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/WB8355-Andy-Warhol-s-Exploding-Plastic-Inevitable-Show-Posters-194x300.jpg 194w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/WB8355-Andy-Warhol-s-Exploding-Plastic-Inevitable-Show-Posters.jpg 292w\" sizes=\"(max-width: 194px) 100vw, 194px\" \/><\/a>Andy Warhol viunos actuar nun s\u00f3rdido local chamado Cafe Bizarre e logo incorporounos ao seu proxecto \u201cThe Exploding Plastic Inevitable\u201d e converteuse no seu representante e produtor. Foi el que suxeriu a entrada na formaci\u00f3n da modelo e cantante alem\u00e1 Nico. Logo do fracaso comercial e da falta de repercusi\u00f3n que o disco tivo naquel momento, a banda rebentou anos m\u00e1is tarde, en parte polas manipulaci\u00f3ns do mesmo Warhol, quen, mentres durou o idilio, sempre os incitaba a ser \u00fanicos e competitivos, e en parte por unha inevit\u00e1bel loita de egos. De feito, a ruptura entre Reed e Cale non se suturou at\u00e9 1990. Entonces, logo da morte de Andy Warhol, reconcili\u00e1ronse para renderlles un tributo a quen fora o seu produtor e dese\u00f1ador da famosa portada coa banana, e que se plasmou no funerario pero magn\u00edfico \u201cSongs For Drella\u201d.<\/p>\n<p align=\"justify\">Arranca o \u00e1lbum con <i>Sunday Morning<\/i>, canci\u00f3n (a \u00fanica que produciu Tom Wilson) que compuxeron Reed e Cale tocando o piano de madrugada na casa dun amigo logo de pasar unha noite de festa. Conta cunhas campa\u00ed\u00f1as de entrada e cun baixo que cura a resaca m\u00e1is forte. Na apertura de <i>I\u2019m Waiting For The Man<\/i> soa un <i>riff<\/i> de piano funky, un sucio ritmo and blues demoledor, narrando en primeira persoa a busca de drogas no Harlem. Nico interpreta <i>Femme Fatale<\/i>, tema que lle regalou Lou Reed e que est\u00e1 inspirado na vida da actriz Edie Sedgwick. <i>Venus in Furs<\/i> era a canci\u00f3n que m\u00e1is lle gustaba a Sterling Morrison, coa electrificada viola de Cale, repetitiva e indagando nun espazo virxe. <i>All Tomorrow\u2019s Parties<\/i>, inspirada na feira de vaidades da Factory, era a favorita de Warhol. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/banana.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-full wp-image-7114\" alt=\"banana\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/banana.jpg\" width=\"225\" height=\"224\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/banana.jpg 225w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/banana-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/banana-144x144.jpg 144w\" sizes=\"(max-width: 225px) 100vw, 225px\" \/><\/a><i>Heroin<\/i>, ese cataclismo de guitarras feridas e arrepiante viola marcando o ton s\u00f3rdido do disco, e que dura sete minutos, levanta a persiana dunha segunda cara onde brilla sobre todo <i>I\u2019ll Be Your Mirror<\/i>, a \u00fanica canci\u00f3n de amor, \u00e1 que segue a brillante e delirante lada\u00ed\u00f1a <i>The Black Angel\u2019s Death Song<\/i>. Reed dedicoulle o peche do \u00e1lbum, <i>European Son<\/i>, ao seu amigo, poeta e mestre Delmore Schwartz, que apareceu morto no Chelsea Hotel.<\/p>\n<p align=\"justify\">Logo da s\u00faa disoluci\u00f3n, a banda nunca puido arrincar a s\u00faa reputaci\u00f3n de grupo anfetam\u00ednico e pornogr\u00e1fico. De ter vivido nas ant\u00edpodas do pacifismo hippy, sempre moi cerca ou no mesmo coraz\u00f3n do lume ardente do inferno da grande urbe humana.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach.\u00a0Logo de ser rexeitado por Atlantic (non quer\u00eda canci\u00f3ns sobre drogas) e mais por Elektra, que non tragaba a viola de Cale, con un ano de retraso, o doce de marzo do 1967 sa\u00edu \u00e1 r\u00faa \u201cThe Velvet Underground &amp; Nico\u201d, o \u00e1lbum de debut dunha formaci\u00f3n que, abandeirada polo artista pop Andy Wharhol, &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7110\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">The Velvet Undergound &#038; Nico, 50 anos despois<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,8],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7110"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7110"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7110\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7115,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7110\/revisions\/7115"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7110"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7110"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7110"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}