{"id":7116,"date":"2017-03-15T06:00:52","date_gmt":"2017-03-15T06:00:52","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7116"},"modified":"2017-03-10T11:31:03","modified_gmt":"2017-03-10T11:31:03","slug":"logofaxia","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7116","title":{"rendered":"Logofaxia"},"content":{"rendered":"<p lang=\"gl-ES\" style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/logofaxia.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-7118\" alt=\"logofaxia\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/logofaxia-300x159.jpg\" width=\"300\" height=\"159\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/logofaxia-300x159.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/logofaxia.jpg 620w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>Cando a ciencia contempor\u00e1nea despoxa o ser humano da s\u00faa condici\u00f3n metaf\u00edsica, o fulgor da palabra rescata o home do seu empobrecemento e desdicha, afirma Juan Goytisolo. Freud en <i>O porvir dunha ilusi\u00f3n<\/i> atrib\u00fae a orixe do sentimento relixioso ao feito simple e directo da sensaci\u00f3n de estarmos ante \u201co eterno\u201d<!--more-->, que caracterizar\u00e1 como \u201csentimento oce\u00e1nico\u201d.\u00a0Sentimento que expresan as obras dos m\u00edsticos, aqueles cuxa existencia v\u00e9n caracterizada polo feito de que os obxectivos do principio de pracer, a busca do gozo m\u00e1ximo e a evitaci\u00f3n da dor, non se poden alcanzar en raz\u00f3n \u00e1 orde natural. Lacan retoma a cuesti\u00f3n da experiencia m\u00edstica porque entende que ela cont\u00e9n, xunto coa arte, a posibilidade de revelar ese <i>plus<\/i> de satisfacci\u00f3n que move o desexo humano e que denomina \u201cgozo\u201d, como revela a arte barroca, a \u00fanica, segundo este autor, que o pode invocar ou evocar.<\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" style=\"text-align: justify;\">O m\u00edstico \u00e9 aquel que escolle a v\u00eda de iniciaci\u00f3n e se prop\u00f3n rexeitar o gozo. Obxectivamente non se poder\u00eda situar mellor que con aquilo que nun pasado chamouse <i>ser un santo<\/i>. Ser santo durante a vida non imp\u00f3n o respecto que outrora lle val\u00eda unha aureola. Ningu\u00e9n o nota cando segue a v\u00eda de Baltasar Graci\u00e1n, ao non cegar abraiando. \u201cS\u00f3 o santo permanece indiferente a el, o gozo non \u00e9 nada para el\u201d (Lacan).<\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" style=\"text-align: justify;\">En quen, e en que, se mant\u00e9n o discurso e se det\u00e9n a palabra? Quen fala? Mallarm\u00e9 deu unha resposta: o que fala \u00e9 a palabra mesma, non o seu sentido sen\u00f3n o seu ser. A pregunta seica era de Nietzsche. A palabra \u2013reflexiona Mar\u00eda Zambrano- non \u00e9 un concepto, pois \u00e9 ela quen fai concibir. Deb\u00e1tese sobre a \u201cpalabra materia\u201d e a \u201cpalabra semente\u201d. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/logo2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-7119\" alt=\"??????????????????????????????????????????\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/logo2-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/logo2-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/logo2-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/logo2-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/logo2-900x900.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/logo2.jpg 1024w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Palabra seminal e material a se incorporaren na s\u00faa manifestaci\u00f3n, inminente, a forma e a substancia de si mesma e a proxecci\u00f3n que a transcende no non expresado. Palabra semente que, na s\u00faa aparici\u00f3n, en forma de son, de escrita, acolle materia ou \u00e9 materia incorporada.<\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" style=\"text-align: justify;\">Na palabra po\u00e9tica, \u201ca significaci\u00f3n ser\u00eda, fundamentalmente, inminencia, xa que logo, pola s\u00faa natureza, esa palabra, ao tempo que se di, vai quedar sempre a punto de dicir\u201d. A palabra na boca. Estamos a falar dunha palabra inintelixible, que esixe ao entendemento abandonar os trazos propios das palabras que utilizamos (Nicol\u00e1s de Cusa). Palabra que nega unha funci\u00f3n utilitaria, a linguaxe como puro instrumento, di J. A. Valente, e que apunta esencialmente cara a un saber do non saber [<i>y qued\u00e9me no sabiendo <\/i>(\u2026)<i> el esp\u00edritu dotado\/ de un entender no entendiendo\/ toda ciencia trascendiendo<\/i>].<\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" style=\"text-align: justify;\">Os estoicos cham\u00e1rona <i>logos seminal<\/i>: logos esperm\u00e1tico, palabra seme. Semente. \u00c9, en rigor, o sopro do Esp\u00edrito, o Pneuma, Esperma de Deus. \u201cNon o\u00edu nin leu. Foi nutrido. Sentouse a unha mesa. Compartiu, en rigor, un alimento\u201d. \u201cEn efecto, a palabra c\u00f3mese. A logofaxia est\u00e1 presente na expresi\u00f3n da experiencia m\u00edstica\u201d (J. A. Valente). Por moito <i>blablabl\u00e1<\/i> que sexa esencialmente a linguaxe, da linguaxe proceden, pese a todo, o ser e o ter.<\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" style=\"text-align: justify;\">\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0Cando a ciencia contempor\u00e1nea despoxa o ser humano da s\u00faa condici\u00f3n metaf\u00edsica, o fulgor da palabra rescata o home do seu empobrecemento e desdicha, afirma Juan Goytisolo. Freud en O porvir dunha ilusi\u00f3n atrib\u00fae a orixe do sentimento relixioso ao feito simple e directo da sensaci\u00f3n de estarmos ante \u201co eterno\u201d<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7116"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7116"}],"version-history":[{"count":4,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7116\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7123,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7116\/revisions\/7123"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7116"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7116"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7116"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}