{"id":7195,"date":"2017-04-10T06:00:06","date_gmt":"2017-04-10T06:00:06","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7195"},"modified":"2017-04-05T22:16:25","modified_gmt":"2017-04-05T22:16:25","slug":"o-xigante-soterrado-de-kazuo-ishiguro","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7195","title":{"rendered":"O xigante soterrado, de Kazuo Ishiguro"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/xigante.jpeg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft  wp-image-7196\" alt=\"PN935_ElGIganteEnterrado-LAIA.indd\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/xigante-190x300.jpeg\" width=\"152\" height=\"240\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/xigante-190x300.jpeg 190w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/xigante-651x1024.jpeg 651w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/xigante-900x1414.jpeg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/xigante.jpeg 1653w\" sizes=\"(max-width: 152px) 100vw, 152px\" \/><\/a><em><strong>Xerardo AgraFoxo. <\/strong><\/em>Despois da curiosa <i>P\u00e1lida luz nos outeiros <\/i>(Premio Winifred Holtby<i>)<\/i>, a excelente <i>Os restos do d\u00edas <\/i>(Premio Booker) e a inquietante <i>Nunca me abandones <\/i>(Premio Casino de Santiago)<i>, <\/i>Kazuo Ishiguro<i>, <\/i>nado en Nagasaki no ano 1954, pero veci\u00f1o de Londres dende 1960, publica esta obra que non garda pouca relaci\u00f3n coas anteriores, a\u00ednda que conserva a mesma calidade literaria que atesoura este escritor, traducido a corenta idiomas e un dos referentes, xunto con McEwan, Amis, Swift, Barnes ou Waters, da mellor narrativa brit\u00e1nica dos \u00faltimos anos. <!--more--><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Esta novela conta a historia de Axl e Beatrice, unha parella de anci\u00e1ns que vive nun lugar desolado na Inglaterra do s\u00e9culo VI, cando os britanos foron expulsados polos sax\u00f3ns, que controlan unhas terras ermas nas que conviven, coma nas lendas art\u00faricas, ogros, drag\u00f3ns e trasnos. Os dous parten dunha aldea cativa para dar co paradoiro do seu fillo, un rapaz que marchou moito tempo atr\u00e1s cara a unha rexi\u00f3n desco\u00f1ecida. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/kazuo.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-full wp-image-7197\" alt=\"kazuo\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/03\/kazuo.jpg\" width=\"259\" height=\"194\" \/><\/a>Nesta viaxe inici\u00e1tica enfront\u00e1ranse cun grave problema:\u00a0 por culpa dunha misteriosa \u201cn\u00e9boa, os seus recordos esmorecen a medida que avanzan por uns carreiros inzados de atrancos, personaxes controvertidos e seres m\u00edticos.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>O xigante soterrado<\/i> (2016) \u00e9 unha emocionante e l\u00edrica narraci\u00f3n sobre o amor entre dous seres vulnerables. E unhas amargas reflexi\u00f3ns sobre a memoria e o esquecemento, \u00e9 dicir, a necesidade de recordar, a\u00ednda que a presenza do pasado nas nosas vidas nos leve \u2013\u00e1s veces\u2013 \u00a0a abrir vellas feridas e a abrollar rancores ocultos.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Xerardo AgraFoxo. Despois da curiosa P\u00e1lida luz nos outeiros (Premio Winifred Holtby), a excelente Os restos do d\u00edas (Premio Booker) e a inquietante Nunca me abandones (Premio Casino de Santiago), Kazuo Ishiguro, nado en Nagasaki no ano 1954, pero veci\u00f1o de Londres dende 1960, publica esta obra que non garda pouca relaci\u00f3n coas anteriores, a\u00ednda &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7195\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">O xigante soterrado, de Kazuo Ishiguro<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[9,21],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7195"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7195"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7195\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7198,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7195\/revisions\/7198"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7195"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7195"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7195"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}