{"id":7324,"date":"2017-04-19T06:00:55","date_gmt":"2017-04-19T06:00:55","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7324"},"modified":"2017-04-16T20:54:07","modified_gmt":"2017-04-16T20:54:07","slug":"libro-das-abandonadas-ii-de-x-l-franco-grande","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7324","title":{"rendered":"Libro das abandonadas (II), de X.L. Franco Grande"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/04\/libro-das-ii.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-7320 alignright\" alt=\"Foto: La Voz de Galicia\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/04\/libro-das-ii-300x199.jpg\" width=\"300\" height=\"199\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/04\/libro-das-ii-300x199.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/04\/libro-das-ii-1024x679.jpg 1024w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/04\/libro-das-ii-900x597.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/04\/libro-das-ii.jpg 1115w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong>X. Ricardo Losada.\u00a0<\/strong><\/em>Como as mulleres da terceira parte do libro, Marylin foi, sobre todo (que outra cousa pod\u00eda ser co que levamos dito), unha amante apaixonada e abandonada, tal e como o foron Gaspara Stampa e a monxa portuguesa Mariana Alcoforado. \u00c9 aqu\u00ed onde Franco Grande homenaxea, como el mesmo di no limiar, \u201ca todas as <i>abandonadas<\/i> que neste pa\u00eds, infelizmente, houbo e hai\u201d.<!--more--> A\u00ednda que para moitas, reco\u00f1ece, esa homenaxe chega tarde. E nun momento tan delicado e con tantas susceptibilidades e feridas abertas pola violencia de x\u00e9nero, o poeta non prega o seu humanismo a un populismo sentimental. Aborda o tema coa mesma honradez po\u00e9tica que domina o libro, unha honradez m\u00e1is pr\u00f3xima ao paradoxal que ao sociol\u00f3xico, ao aut\u00e9ntico que ao moralizante. O poeta non escribe desde un Observatorio de tecn\u00f3cratas obsesionados con encaixar o coraz\u00f3n humano nunha angosta teor\u00eda cient\u00edfico-social, escribe desde a intimidade da alma humana. O amante abandonouna, ela non comprende esa humillaci\u00f3n, arrep\u00edntese de darlle unha confianza que non merec\u00eda, pero: \u201cEu non renego agora da paix\u00f3n \/ Que me embazou a mente e os sentidos, \/ Porque ela me ensinou e me mostrou \/ Recunchos de min mesma\u201d. Ou: \u201cDe non poder deixar de amar a quen \/ Tan cruel comigo foi \/ Nin de querer tampouco refugalo\u201d. O poeta sabe que nas amantes abandonadas o amor vive entre o desexo e o esquezo, e que ese desexo pode combaterse pero non vencerse. As\u00ed como nas d\u00faas primeiras partes do libro sombra e esperanza loitan na palestra do mar, nesta terceira s\u00f3 comparece a sombra: \u201cPola paix\u00f3n que rebordaba en min \/ E que foi a \u00fanica verdade que houbo \/ Por mor daquela farsa \u2013e vou salvala.\u201d<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/04\/voz-2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-7325\" alt=\"voz 2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/04\/voz-2-300x197.jpg\" width=\"300\" height=\"197\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/04\/voz-2-300x197.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/04\/voz-2.jpg 465w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Era f\u00e1cil que Franco Grande caese neste libro na tentaci\u00f3n, tan habitual nos \u00faltimos tempos, de escribir para renderse ante as mulleres ou para intentar reconfortalas ou, peor a\u00ednda, para que se sintan mellor do que realmente son. Nada m\u00e1is lonxe das s\u00faas intenci\u00f3ns. O <i>Libro das abandonadas<\/i> \u00e9 un libro excepcional porque usa unha linguaxe precisa e clara, de gran rigor abstracto e metaf\u00f3rico, sabiamente combinados, para buscar o que todo gran poeta debe buscar. Un co\u00f1ecemento m\u00e1is profundo do mundo, en concreto, neste caso, das mulleres que o destino abandonou, pero que non por iso perderon a dignidade nin, moito menos, a intelixencia. E a proba m\u00e1is evidente de que o consegue \u00e9 a xoia que nos ofrece o editor. Un libro cadrado encadernado con tapa dura e metido nun fermoso estoxo negro. A edici\u00f3n deste libro (comprob\u00e1deo na p\u00e1xina web de Te\u00f3filo Edici\u00f3ns) \u00e9 a mellor cr\u00edtica literaria que se lle pode facer. Nos tempos que corren para a poes\u00eda galega, s\u00f3 un editor convencido da enorme val\u00eda deste libro pode darlle un tratamento que \u00e9 un aut\u00e9ntico luxo para o poeta e o lector, para o libro e a lectura, e para toda a literatura galega.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>X. Ricardo Losada.\u00a0Como as mulleres da terceira parte do libro, Marylin foi, sobre todo (que outra cousa pod\u00eda ser co que levamos dito), unha amante apaixonada e abandonada, tal e como o foron Gaspara Stampa e a monxa portuguesa Mariana Alcoforado. \u00c9 aqu\u00ed onde Franco Grande homenaxea, como el mesmo di no limiar, \u201ca todas &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7324\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Libro das abandonadas (II), de X.L. Franco Grande<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[10,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7324"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7324"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7324\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7327,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7324\/revisions\/7327"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7324"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7324"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7324"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}