{"id":7454,"date":"2017-05-14T06:00:42","date_gmt":"2017-05-14T06:00:42","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7454"},"modified":"2017-05-02T17:25:59","modified_gmt":"2017-05-02T17:25:59","slug":"pico-sacro-ferido-polo-lostrego-e-a-lenda","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7454","title":{"rendered":"Pico Sacro, ferido polo l\u00f3strego e a lenda"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/ferido.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft  wp-image-7455\" alt=\"ferido\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/ferido-196x300.jpg\" width=\"157\" height=\"240\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/ferido-196x300.jpg 196w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/ferido-672x1024.jpg 672w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/ferido.jpg 787w\" sizes=\"(max-width: 157px) 100vw, 157px\" \/><\/a>X. Ricardo Losada. <\/strong><\/em>En 1876 Valent\u00edn Lamas Carvajal escribiu que o Pico Sacro era un monte xigante que ergu\u00eda a cabeza ata os ceos \u00a0\u201cond\u00b4a alfombra de Dios est\u00e1s sostendo\u201d. Tam\u00e9n consideraba que era o \u201ceterno gardador, vixia forte d\u00b4a nosa terra\u201d. En xu\u00f1o de 2016 Ram\u00f3n Vilar Landeira escribiu que os s\u00e1bados e os domingos gust\u00e1balle facer o amor \u00e1 sombra do Pico Sacro mentres Van Morrison cantaba <i>Brown eyed girl <\/i>na radiocasete do coche. Son dous dos textos que aparecen no libro <i>Pico Sacro, ferido polo l\u00f3strego e a lenda<\/i> que a editorial Alvarellos acaba de publicar con gran esmero e coidado.<!--more--> M\u00e1is de cen variados e fermosos textos, \u00e9ditos e in\u00e9ditos, en prosa ou en verso, escritos durante cento cincuenta anos de miradas literarias a un monte que, como din no\u00a0 limiar os encargados da edici\u00f3n, \u00e9 unha das paisaxes m\u00e1is relevantes e simb\u00f3licas de Galicia, \u201dquer como paisaxe, quer como alegor\u00eda ou representaci\u00f3n da nosa identidade hist\u00f3rica\u201d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Como non pod\u00eda ser doutro xeito, o libro fai unha referencia expl\u00edcita (sen cometer o erro de convertelo nun acontecemento central) \u00e1 excursi\u00f3n que Castelao fixo ao Pico Sacro en xullo de 1924. E as\u00ed, creo eu, debe lerse este libro. Como unha excursi\u00f3n literaria. <i>Home libre, sempre querer\u00e1s o Pico Sacro,<\/i> que dir\u00eda Baudelaire, esa foi a sensaci\u00f3n que eu tiven ao lelo como considero que debe lerse, de forma espont\u00e1nea e festiva, intentando captar a personalidade m\u00faltiple deste monte sagrado e fervello tal e como captamos a personalidade m\u00faltiple da catedral de Rouen pintada a diferentes horas do d\u00eda ou en diferentes estaci\u00f3ns e condici\u00f3ns climatol\u00f3xicas ou por diferentes pintores. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/pico2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-7456\" alt=\"pico2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/pico2-300x135.jpg\" width=\"300\" height=\"135\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/pico2-300x135.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/pico2-1024x462.jpg 1024w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/pico2-900x406.jpg 900w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/05\/pico2.jpg 1200w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>O Pico Sacro aparece as\u00ed como un castro, un culto pag\u00e1n, unha l\u00fas alboradeira, unha ara do fusco lusco, paraxe de deuses e feridos heroes, o lugar onde so\u00f1amos a Terra Nosa a\u00ednda m\u00e1is Nosa, o miradoiro desde onde observar o alborexar tras unha noite de estudo, a illa principal no arquip\u00e9lago dos cumios, a horta da ra\u00ed\u00f1a Lupa, o fogar dos devotos de San Sebasti\u00e1n, o misterioso <i>Mons Sacer<\/i> de Justino, un monte que cami\u00f1a, a pista de baile das bolboretas, un guerreiro da historia, o escenario dun crime ou das andanzas do demo, un cono volc\u00e1nico e lanzal na planicie que leva a Compostela, o pico que miradas m\u00e1is antigas chamaban Ilicinio, e moitas outras personalidades que multiplicamos cada vez que lemos ou relemos un novo texto.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Perdoaranme os numerosos autores que non os cite. Ao fin e ao cabo, nun libro coma este, cun protagonista xeol\u00f3xico e m\u00edtico, po\u00e9tico e prosaico, inmaculado e violado, ateo e relixioso, comprometido e ensimesmado, local e universal, o de menos debera ser a autor\u00eda humana, incluso estando presentes autores de gran relevancia na literatura galega. S\u00f3 os editores literarios, Miro Villar e Xos\u00e9 Manuel Lobato, merecen un reco\u00f1ecemento expl\u00edcito, o reco\u00f1ecemento dun acto bo e xeneroso. Un pa\u00eds que trata un monte como o Pico Sacro co amor que revela este libro \u00e9, sen d\u00fabida, un pa\u00eds mellor.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>X. Ricardo Losada. En 1876 Valent\u00edn Lamas Carvajal escribiu que o Pico Sacro era un monte xigante que ergu\u00eda a cabeza ata os ceos \u00a0\u201cond\u00b4a alfombra de Dios est\u00e1s sostendo\u201d. Tam\u00e9n consideraba que era o \u201ceterno gardador, vixia forte d\u00b4a nosa terra\u201d. En xu\u00f1o de 2016 Ram\u00f3n Vilar Landeira escribiu que os s\u00e1bados e os &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7454\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Pico Sacro, ferido polo l\u00f3strego e a lenda<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,10,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7454"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7454"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7454\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7457,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7454\/revisions\/7457"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7454"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7454"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7454"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}