{"id":7755,"date":"2017-07-16T06:00:17","date_gmt":"2017-07-16T06:00:17","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7755"},"modified":"2017-07-06T20:47:18","modified_gmt":"2017-07-06T20:47:18","slug":"a-chama-ardente-extase-e-gozo-mistico","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7755","title":{"rendered":"A chama ardente: \u00e9xtase e gozo m\u00edstico"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/fidel.jpeg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-7756\" alt=\"fidel\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/fidel-300x300.jpeg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/fidel-300x300.jpeg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/fidel-150x150.jpeg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/fidel-144x144.jpeg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/fidel.jpeg 400w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><em><strong>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>A \u00e9xtase, o arroubo, \u00e9 unha forma especial de alienaci\u00f3n. Un xeito singular de estar e ser f\u00f3ra dun mesmo sen sa\u00edr de min. Se os demais son quen de me conferiren determinadas calidades, incluso facendo unha descrici\u00f3n do meu car\u00e1cter que eu non reco\u00f1ezo como tal, sexa como for, est\u00e1n refer\u00edndose a min, e eu sabendo que \u201cson eu\u201d de quen falan (como un outro).\u00a0Ese eu incompatible co eu que te\u00f1o que ser, tam\u00e9n son eu, pero \u2013est\u00e9ndese Sartre- metamorfoseado por un medio novo e adaptado a ese medio: \u201c\u00c9 un ser, o <i>meu<\/i> ser, pero con dimensi\u00f3ns de ser e modalidades enteiramente novas<!--more-->; son eu, separado de min por unha nada infranqueable, pois <i>son<\/i> ese eu, pero non son esa nada que me separa de min\u201d. (Ler semellante discurso ser\u00eda o que Flaubert debeu denominar <i>embriaguez<\/i> pola palabra, da que eu gusto).<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O meu ser para min, na participaci\u00f3n dunha vivencia interior disociada de non sentirme propiamente eu mesmo sen\u00f3n que habita outro en min, sen a distancia da visi\u00f3n ext\u00e1tica, \u00e9 tal a sensaci\u00f3n que dev\u00e9n chocante e angustiosa. \u00c1 par f\u00e1iseme sorprendente polos sentimentos de estra\u00f1amento e, malia todo, familiar. \u201cA mi\u00f1a alma \u00e9 unha chama ardente, insaciable de novos horizontes. No seu t\u00e1cito ardor, cara \u00e1s alturas flamexa eternamente\u201d (Nietzsche).<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Para Octavio Paz (<i>O arco e a lira<\/i>) a experiencia do sobrenatural \u00e9 a experiencia do outro. O terror sagrado \u00e9 p\u00e1nico, indicible precisamente por ser experiencia do indicible. Na s\u00faa forma m\u00e1is pura e orixinal a experiencia da outredade \u00e9 estra\u00f1eza, estupefacci\u00f3n, par\u00e1lise do \u00e1nimo: asombro. \u201cO misterio, a inaccesibilidade absoluta non \u00e9 sen\u00f3n a expresi\u00f3n da outredade, diste Outro que se presenta por definici\u00f3n como algo alleo ou estra\u00f1o a n\u00f3s. O Outro \u00e9 algo que non \u00e9 como n\u00f3s, un ser que \u00e9 tam\u00e9n o non-ser\u201d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/llama.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-7757\" alt=\"llama\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/llama-211x300.jpg\" width=\"211\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/llama-211x300.jpg 211w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/llama.jpg 595w\" sizes=\"(max-width: 211px) 100vw, 211px\" \/><\/a>A \u201c<i>Llama de amor viva<\/i>\u201d representa a \u00e9xtase da uni\u00f3n m\u00edstica con Deus, unha met\u00e1fora sublimada da uni\u00f3n carnal. \u00c9 unha lapa viva que na \u00e9xtase \u201cmorre\u201d ao desaparecer a conciencia na confusi\u00f3n do axuntamento. Ser s\u00f3 un na uni\u00f3n, e con m\u00e1is intensidade no intre da <i>petite mort<\/i>, como denominan os franceses ao flash do orgasmo. O deleite do \u201cestado de graza\u201d estriba, pois, en estar f\u00f3ra do mundo &#8211;<i>Ap\u00e1rtalos, amado<\/i>, \/ <i>Que voy de vuelo<\/i>-, e f\u00f3ra de si. Isto \u00e9, literalmente -en palabras de Ortega-, o que significa \u201cex-stasis\u201d: estar f\u00f3ra de si e do mundo. Este af\u00e1n de sa\u00edr \u201cf\u00f3ra de si\u201d creou todas as formas do orxi\u00e1stico: embriaguez, misticismo, namoramento.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Estou convencido de que frei Juan de la Cruz renunciar\u00eda \u00e1 santidade polo que ten de ostentoso, por mor de ser mellor persoa na humilde, e independente, como aquel que rexeita o premio Nobel para non se ver atrapado na etiqueta exclusiva dun cat\u00e1logo.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0A \u00e9xtase, o arroubo, \u00e9 unha forma especial de alienaci\u00f3n. Un xeito singular de estar e ser f\u00f3ra dun mesmo sen sa\u00edr de min. Se os demais son quen de me conferiren determinadas calidades, incluso facendo unha descrici\u00f3n do meu car\u00e1cter que eu non reco\u00f1ezo como tal, sexa como for, est\u00e1n refer\u00edndose a min, &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7755\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">A chama ardente: \u00e9xtase e gozo m\u00edstico<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65,10],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7755"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7755"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7755\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7758,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7755\/revisions\/7758"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7755"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7755"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7755"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}