{"id":7788,"date":"2017-07-24T06:00:45","date_gmt":"2017-07-24T06:00:45","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7788"},"modified":"2017-08-01T17:32:23","modified_gmt":"2017-08-01T17:32:23","slug":"onte-de-agota-kristof","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7788","title":{"rendered":"Onte, de Agota Kristof"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><i><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/onte.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-7899 alignright\" alt=\"onte\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/onte-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/onte-300x300.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/onte-150x150.jpg 150w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/onte-144x144.jpg 144w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/onte.jpg 340w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><strong>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong>Onte<\/i>, de Agota Kristof (Rinoceronte e Edhasa) -a da trilox\u00eda dos xemelgos <i>Claus e Lucas<\/i> (<i>O gran caderno, A proba, A terceira mentira<\/i>) que lle deu fama merecida como escritora sen concesi\u00f3ns-, \u00e9 unha denuncia \u00e1 par que un canto \u00e1 desesperaci\u00f3n. Con trazos que lembran a propia autora (unha h\u00fangara trasladada \u00e1 Su\u00edza franc\u00f3fona), <i>Onte<\/i> (que poder\u00eda sen un <i>Hoxe<\/i>) trata de Tob\u00edas, un fugado da s\u00faa patria e aspirante a escritor de sona, que logra traballar no estranxeiro co nome de Sandor. \u201cAquela porta estaba aberta e eu nunca intentara sa\u00edr por ela. Por que?\u201d<!--more--><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Dous intentos de asasinato e unha historia de amor imposible, o de Tob\u00edas\/Sandor por Lina, percorren toda a novela. Unha tarde escura, tombado na neve enlamada, \u00e9 trasladado ao hospital cunha pneumon\u00eda. Interv\u00e9n un psiquiatra \u201cporque intentara suicidarme.\u201d Non quer\u00eda morrer, \u201cs\u00f3 descansar un pouco.\u201d Un non pode escribir a s\u00faa propia morte, dix\u00e9ralle o psiquiatra. Mais Sandor cre que se equivoca: \u201cpenso que podo escribir calquera cousa, incluso se \u00e9 imposible e mesmo que non sexa verdade\u201d. Escribe mentalmente porque \u00e9 m\u00e1is f\u00e1cil: \u201cNa cabeza todo se desenvolve sen dificultades. Pero, en canto un comeza escribir, as ideas transf\u00f3rmanse, def\u00f3rmanse, e todo dev\u00e9n falso. Por culpa das palabras.\u201d<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u201cA mi\u00f1a nai, Esther, mendigaba na aldea e deit\u00e1base con homes. A mi\u00f1a nai era a ladroa, a mendiga, a puta da aldea. Apenas me falaba e nunca me deu un bico\u201d. El foi o primeiro e \u00fanico \u201caccidente\u201d da nai. Malia todo \u201cincluso podo dicir que tiven unha infancia feliz, porque non sab\u00eda que exist\u00edan outras infancias\u201d. Os nenos burl\u00e1banse del na escola: \u201cTob\u00edas, fillo de puta, fillo de Esther\u201d. Unha noite \u201ccraveille un coitelo nas costas ao home que estaba encima dela, e finquei apoi\u00e1ndome con todo o meu peso para que penetrara ben e atravesara tam\u00e9n o corpo da mi\u00f1a nai.\u201d Despois fuxiu.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/descarga.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-full wp-image-7790\" alt=\"descarga\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/descarga.jpg\" width=\"232\" height=\"139\" \/><\/a>No pa\u00eds de acollida muda de nome e consid\u00e9rano un orfo de guerra.\u201dConvertinme en operario aos dezaseis anos.\u201d Na f\u00e1brica de pezas de reloxo na que traballa non falan entre os obreiros, ag\u00e1s nos lavabos, e a\u00ednda as\u00ed, non durante moito tempo, \u201cas nosas ausencias son contabilizadas, anotadas, rexistradas.\u201d (<i>-Como soporta vostede este pa\u00eds<\/i>?\u00a0 <i>-Un afaise<\/i>). No entanto aparece Lina cun fillo e casada con Koloman, ao que Sandor intenta matar porque lle d\u00e1 mala vida. \u201cPrisi\u00f3n ou f\u00e1brica, que m\u00e1is ten!\u201d<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Con frecuencia Sandor asiste ao bar onde se re\u00fane cos seus compatriotas, outras veces no centro de refuxiados. Os problemas dos inmigrantes est\u00e1n presentes, como o est\u00e1n as mortes por suicidio. Vera envelenouse con somn\u00edferos; Roberto cortou os pulsos na ba\u00f1eira; Marta meteu a cabeza no forno de gas despois de pelar patacas e cenorias; Alberte colgouse dunha corda deixando unha nota escrita no seu idioma materno: \u201cQuedades despedidos\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0Onte, de Agota Kristof (Rinoceronte e Edhasa) -a da trilox\u00eda dos xemelgos Claus e Lucas (O gran caderno, A proba, A terceira mentira) que lle deu fama merecida como escritora sen concesi\u00f3ns-, \u00e9 unha denuncia \u00e1 par que un canto \u00e1 desesperaci\u00f3n. Con trazos que lembran a propia autora (unha h\u00fangara trasladada \u00e1 Su\u00edza &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7788\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Onte, de Agota Kristof<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[65,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7788"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7788"}],"version-history":[{"count":4,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7788\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7902,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7788\/revisions\/7902"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7788"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7788"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7788"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}