{"id":7832,"date":"2017-08-05T06:00:50","date_gmt":"2017-08-05T06:00:50","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7832"},"modified":"2017-07-26T07:05:21","modified_gmt":"2017-07-26T07:05:21","slug":"a-historia-seguinte-de-cees-nooteboom","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7832","title":{"rendered":"A historia seguinte, de Cees Nooteboom"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><i><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/siruela1.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-7834\" alt=\"P86350A.jpg\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/siruela1-196x300.jpg\" width=\"196\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/siruela1-196x300.jpg 196w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/siruela1.jpg 244w\" sizes=\"(max-width: 196px) 100vw, 196px\" \/><\/a>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong>A historia seguinte<\/i> (Siruela, 2000), premiada co Aristeion europeo de Literatura e co Grinzane Cavour, relata as vivencias do profesor Mussert que ensina lat\u00edn e grego, \u00e9 dicir, linguas mortas ou, na boca dun dos alumnos, \u201cmorto, profesor de linguas\u201d. A novela, de pouco m\u00e1is de cen p\u00e1xinas, despois de que o narrador diga que nunca tivo un interese esaxerado \u201cpola mi\u00f1a propia persoa\u201d, arranca cunha extraordinaria secuencia: \u201cAcordei coa rid\u00edcula sensaci\u00f3n de que talvez xa estaba morto, pero nese intre non puiden determinar se xa estaba morto de veras, se xa estivera morto, ou se pola contra non o estaba\u201d. <!--more-->Esperta nun cuarto de hotel no que non se deitara. \u201cSab\u00eda tam\u00e9n que estaba en Portugal, a\u00ednda que a noite anterior deit\u00e1rame como sempre en Amsterdam, pero non contaba con que houbera di\u00f1eiro portugu\u00e9s na mi\u00f1a carteira\u201d. \u201cS\u00f3 cab\u00edan d\u00faas posibilidades: ou non era o meu cuarto, ou non era eu.\u201d<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Cees Nooteboom (La Haya, 1933), incansable viaxeiro, <i>proustiano<\/i> confeso e autor d\u2019<i>O Desv\u00edo a Santiago,<\/i> aproveita esta obra para expresar o seu amor polos cl\u00e1sicos. O profesor expulsado do instituto tam\u00e9n escribe libros de viaxes, traduce a Ovidio (\u201cnunca m\u00e1is aparecer\u00e1 unha lingua como o lat\u00edn; nunca a precisi\u00f3n, a beleza e a expresi\u00f3n formar\u00e1n tal unidade.\u201d) e le a T\u00e1cito \u201cpara achicar os efectos do augardente\u201d. Sempre tivo debilidade por Her\u00f3doto, \u201cese fabulador transparente, a historia inventada \u00e9 m\u00e1is atractiva que o insulso terror dos feitos.\u201d<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/siruela2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-7835\" alt=\"siruela2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/siruela2-193x300.jpg\" width=\"193\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/siruela2-193x300.jpg 193w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/siruela2.jpg 258w\" sizes=\"(max-width: 193px) 100vw, 193px\" \/><\/a>Lembra o seu amor por Lisa d\u2019India, unha alumna coa que tam\u00e9n paseou por Lisboa (\u201cS\u00f3crates as mans quietas\u201d), cami\u00f1a \u201centre tranv\u00edas polo Cais de Sodr\u00e9, \u00e1 beira do r\u00edo, para na praza do Comercio; foxe do sinuoso labirinto da Alfama para \u201csentarse a car\u00f3n do Castelo de S\u00e2o Jorge, coa cidade aos teus p\u00e9s\u201d. Esta cidade, di, non pertence ao presente, \u201caqu\u00ed \u00e9 m\u00e1is cedo porque \u00e9 m\u00e1is tarde\u201d. Lisboa demora a despedida, \u201caqu\u00ed Europa desp\u00eddese de si mesma\u201d. Tam\u00e9n recala no caf\u00e9 \u201cA Brasileira\u201d para descansar cabo da estatua de Pessoa.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O tempo, o problema do tempo. Que tempo \u00e9 ese \u2013preg\u00fantase- no que non se move o tempo? \u201cOs sioux non ti\u00f1an ningunha palabra para o tempo, pero eu a\u00ednda non cheguei tan lonxe, mais aprendo axi\u00f1a\u201d. E o amor, coa f\u00f3rmula m\u00e1xica de Platon: \u201cO amor est\u00e1 naquel que ama non no que \u00e9 amado\u201d. Ningu\u00e9n ver\u00e1 que a muller que al\u00ed vexo e que me espera ten o rostro do meu amad\u00edsimo Crit\u00f3n, da moza que foi alumna mi\u00f1a, \u201ctan nova que pod\u00edas falar con ela da inmortalidade. Ent\u00f3n conteille, conteiche A HISTORIA SEGUINTE\u201d. As\u00ed remata o que vai ser un pr\u00f3ximo comezo.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0A historia seguinte (Siruela, 2000), premiada co Aristeion europeo de Literatura e co Grinzane Cavour, relata as vivencias do profesor Mussert que ensina lat\u00edn e grego, \u00e9 dicir, linguas mortas ou, na boca dun dos alumnos, \u201cmorto, profesor de linguas\u201d. A novela, de pouco m\u00e1is de cen p\u00e1xinas, despois de que o narrador diga &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7832\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">A historia seguinte, de Cees Nooteboom<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[65,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7832"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7832"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7832\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7836,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7832\/revisions\/7836"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7832"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7832"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7832"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}