{"id":7903,"date":"2017-08-07T06:00:52","date_gmt":"2017-08-07T06:00:52","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7903"},"modified":"2017-08-07T07:26:52","modified_gmt":"2017-08-07T07:26:52","slug":"do-terrorismo-incrustado-i","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7903","title":{"rendered":"Do terrorismo incrustado (I)"},"content":{"rendered":"

\"terrorismo1\"<\/a>Ignacio Castro Rey. <\/strong><\/em>Grandes urbes, aglomeraci\u00f3ns de cristal, de aceiro e rostros maquillados. Ra\u00f1aceos, pantallas xigantes, conexi\u00f3ns multiplicadas. E o espect\u00e1culo dunhas luces perpetuas que nos cobren cun ceo de dese\u00f1o. Coma se non fose suficiente a sinxela vida, estamos embarcados nunha desapiadada metaf\u00edsica da elevaci\u00f3n, da que tampouco \u00e9 f\u00e1cil librarse a trav\u00e9s de ningunha das nosas respectadas minor\u00edas LGTBI. O elitista debate en torno \u00e1 maternidade subrogada agocha talvez que a nosa vida e a nosa sensibilidade son xa subrogadas. Posto que hai tempo que somos capaces de existir como non sexa a trav\u00e9s dunha perpetua conexi\u00f3n tecnol\u00f3xica, unha promiscuidade cos outros corpos e co estrondo da transparencia mundial.<\/p>\n

A cultura que nos protexe faino cunha velocidade expansiva por non dicir explosiva, que garda unha p\u00e9sima relaci\u00f3n co repouso, unha quietude que semella lembrarnos demasiado ao arcaico claroscuro de vivir, por tanto, a todos os demos. Perdemos a f\u00f3rmula para deternos. A nosa \u00fanica soluci\u00f3n \u00e9 non parar, como aquela orquestra do Titanic que seguiu tocando moito tempo despois de que fose inevit\u00e1bel a traxedia.<\/p>\n

Asom\u00e9monos aos v\u00eddeos de Ariana Grande en YouTube, bastante inxenuos comparados con outros moitos. Tampouco Grande deixa de xogar en ning\u00fan momento coa provocaci\u00f3n, o perfil espectacular das caras e corpos, a promiscuidade incestuosa das almas.<\/p>\n

\"Foto:<\/a>
Foto: BBC<\/figcaption><\/figure>\n

De certo xeito, s\u00f3 fai falla unha chispa, unha espoleta, para que todo o escenario salte polos aires, posto que esa escenograf\u00eda desexar\u00eda vibrar nunha tensi\u00f3n extrema. \u00c9 coma se o terrorismo xihadista posu\u00edse s\u00f3 unha volta de porca, a bomba da negatividade que falta no noso c\u00e9nit de positividade exultante. Os corpos solteiros t\u00e9\u00f1ense convertido nunha torre radiante, cunha exhibici\u00f3n que tenta ao estalido e \u00e1 entrop\u00eda, igual que o fixeron as Twin Towers. Calquera alumna, calquera alumno de 13 anos \u2013a paridade funciona ante todo nesta velocidade unisex, no xogo fatal dunha expresi\u00f3n explosiva- \u00e9 incitado hoxe a xogar co descaro dunha provocaci\u00f3n acelerada que non sempre ser\u00e1 f\u00e1cil parar a tempo.<\/p>\n

Mais non podemos evitalo. Non aturamos habitar a terra. De a\u00ed que non poidamos deixar de correr, sexa no frenes\u00ed tecnol\u00f3xico e laboral, na ficci\u00f3n espacial ou no turismo existencial do noso ocio. Non nos queda m\u00e1is que unha liberdade de expresi\u00f3n explosiva, unha flexibilidade m\u00f3rbida \u00a0que \u2013ao ter perdido as vidas a s\u00faa vacuola de silencio- non ten literalmente nada que dicir. At\u00e9 o sexo, en franco declive como relaci\u00f3n<\/i> f\u00edsica co outro, ten que apuntarse ao terrorismo de impacto, a unha li\u00f1a alternativa de penetraci\u00f3ns transversais que deben resucitar un desexo e unha erecci\u00f3n cada d\u00eda m\u00e1is dubidosos. Como non vai estar en crise o desexo se este se alimenta da penumbra dos l\u00edmites e estes est\u00e1n eliminados nun raio de iluminaci\u00f3n que non cesa durante as 24 horas?<\/p>\n

A inxente cantidade de persoas que desaparecen, que foxen sen deixar rastro, indican unha \u00e9tica da desaparici\u00f3n<\/i> \u2013semellante \u00e1 pantalla en neve que resume todas as pantallas- \u00e9 o horizonte da nosa velocidade de fuxida. Antes mortos que sinxelos. Antes espectrais que s\u00f3lidos de corpo real, cunha boa relaci\u00f3n co tr\u00e1xico da finitude.<\/p>\n

De xeito que o modelo no que nos pechamos \u00e9 o do terrorismo estrutural, espectacular. Busquemos un anuncio que se afaste deste modelo do impacto e xogue coa calma: probablemente ter\u00eda un fracaso asegurado. \"terrorismo3\"<\/a>O encontro anual da MTV con Miley Cyrus ou Beyonc\u00e9 meneando freneticamente as cachas mentres lamben vergas imaxinarias no aire. A idiotez luminosa de Eurovisi\u00f3n con todas as estrelas cantando a mesma parvada en ingl\u00e9s. Dani Mateo cribando na televisi\u00f3n a unha decr\u00e9pita Rita Barber\u00e1, xa tocada de morte. Ou tam\u00e9n Slavo Zizek, compondo escabrosos chistes \u201clacanianos\u201d para adornar un condutismo masivo que non \u00e9 posto en cuesti\u00f3n. Case todo obedece ao mesmo formato de violencia, porque o noso modelo salv\u00edfico \u00e9 o que se ten chamado o \u201cterror de la inmanencia\u201d (Han). Un mundo sen deus, o novo deus debe ser o estalido do mundo, repartindo esquirlas de esc\u00e1ndalo que far\u00e1n m\u00e1is normal a volta ao traballo de ma\u00f1\u00e1 . Xa se sabe que, a\u00ednda pola porta de atr\u00e1s, a relixi\u00f3n sempre triunfa. E hoxe s\u00f3 o demo dun mal exterior, que nos roce continuamente, pode endeusar unha sociedade que non cre nin debe crer en nada.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ignacio Castro Rey. Grandes urbes, aglomeraci\u00f3ns de cristal, de aceiro e rostros maquillados. Ra\u00f1aceos, pantallas xigantes, conexi\u00f3ns multiplicadas. E o espect\u00e1culo dunhas luces perpetuas que nos cobren cun ceo de dese\u00f1o. Coma se non fose suficiente a sinxela vida, estamos embarcados nunha desapiadada metaf\u00edsica da elevaci\u00f3n, da que tampouco \u00e9 f\u00e1cil librarse a trav\u00e9s de … Seguir lendo Do terrorismo incrustado (I)<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,77],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7903"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7903"}],"version-history":[{"count":5,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7903\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7946,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7903\/revisions\/7946"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7903"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7903"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7903"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}