{"id":7962,"date":"2017-08-14T06:00:03","date_gmt":"2017-08-14T06:00:03","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7962"},"modified":"2017-08-09T13:27:03","modified_gmt":"2017-08-09T13:27:03","slug":"unha-reflexion-sobre-etica-da-desorde-de-ignacio-castro","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7962","title":{"rendered":"Unha reflexi\u00f3n sobre \u00c9tica da desorde, de Ignacio Castro"},"content":{"rendered":"

\"aquetaci\u00dbn<\/a>Javier Peteiro<\/b><\/em>. Moi recentemente viu a luz unha obra de Ignacio Castro Rey. O seu t\u00edtulo, \u201c\u00c9tica del desorden. P\u00e1nico y sentido en el curso del siglo\u201d, chama a atenci\u00f3n porque \u00e9 dif\u00edcil imaxinar a priori que \u00e9 unha \u00e9tica da desorde. Imos vendo a medida que lemos. O texto, no que apenas se usa o termo \u201c\u00e9tica\u201d, suxire que esta ten unha forte relaci\u00f3n con mostrar a desorde mesma e a s\u00faa importancia vital. Unha desorde do mundo, desorde do ser humano, que facilita a creatividade e o amor, e que \u00e9 asfixiado por imposici\u00f3ns reguladoras do tempo de traballo e de vida, do modo de linguaxe, de todo o que abrangue \u00e1 civilizaci\u00f3n. E \u00e9 ao mostrar esa desorde que vemos como \u201cla rutina, la inercia de lo familiar es indispensable para vivir, pero tambi\u00e9n es el peor enemigo de lo primero, la percepci\u00f3n\u201d<\/i>, porque \u201cla primera tarea para pensar ser\u00eda no interpretar desde el andamio de lo ya sabido, sino bajar, dejando entrar el desorden de lo que ocurre ah\u00ed, atrevi\u00e9ndose a que nos afecte lo que sucede\u201d<\/i>.<\/p>\n

A iso requ\u00edrenos o autor, a sentir, a percibir e \u00e1 activa pasividade de intu\u00edr. Os animais t\u00e9\u00f1eno m\u00e1is f\u00e1cil porque viven sen pensar a vida e quiz\u00e1 haxa que recuperar algo da animalidade que nos fundamenta. Non \u00e9 estra\u00f1o que Castro se refira a Uexk\u00fcll e a Frans de Waal. Ben di que a intuici\u00f3n \u201ces una especie de certeza animal que irrumpe en el hombre, ahorr\u00e1ndole el largo rodeo del ascenso inductivo o la espera informativa\u201d<\/i>. A intuici\u00f3n \u00e9, en efecto, algo \u201cm\u00e1s femenino que masculino; tal vez m\u00e1s oriental que occidental\u201d<\/i>. E hai boa base oriental no libro. O autor ten en conta a Lao Zi, a Alan Watts, a Buda, a Cristo (a quen se occidentalizou en exceso), os Upanishad, tam\u00e9n a Basho ao final. O feminino infl\u00fae tam\u00e9n fortemente a trav\u00e9s de figuras como Lispector ou Simone Weil.
\nA s\u00faa sinxeleza rev\u00e9lase ao falar da linguaxe, onde topa co enigma e busca apoio para reflexionar sobre el en Heidegger, <\/b>Nietzsche, <\/b>Lacan… <\/b>E sendo a linguaxe misteriosa, limitada, non pod\u00edan faltar as referencias a Wittgenstein nin aos grandes m\u00edsticos.
\nComo referirse a este libro? Non ter\u00eda sentido tentar un resumo dun texto de filosof\u00eda de 460 p\u00e1xinas e que \u00e9, ademais, claramente, obra de madurez. \u00c9 grande o acervo de co\u00f1ecemento requirido para producir un libro como este e a\u00ednda maior o nivel de reflexi\u00f3n existencial que implica. \"ignacio\"<\/a>Facil\u00edtaselle ao lector unha ampla gama de suxesti\u00f3ns, de interrogantes, de tal modo que cada lectura, se \u00e9 correcta, ser\u00e1 singular, subxectiva no mellor dos sentidos e de irmandade na procura que, como humanos, nos atinxe. No fin de contas, un bo libro de filosof\u00eda actual \u00e9 o que induce a que o lector pense en por si sobre a vida, o tempo ou a linguaxe que o atravesa. E iso cons\u00e9guese sabendo transmitir aos grandes da Filosof\u00eda e inducindo a recorrer \u00e1s fontes, e sabendo comunicar a reflexi\u00f3n propia, como sucede neste texto.<\/p>\n

Non \u00e9 tarefa sinxela. En filosof\u00eda dificilmente o bo mellora sendo breve, porque esa brevidade \u00e1s veces parece imposible (con discutidas excepci\u00f3ns como Han, tam\u00e9n citado) ou coquetea coa vertente simplista da autoaxuda. Ser\u00eda absurdo, por exemplo, tratar de reducir o n\u00famero de p\u00e1xinas de \u201cSer e tempo\u201d ou de tentar unha divulgaci\u00f3n; ofenderiamos a intelixencia de Heidegger e desprezariamos o seu esforzo realizado. Pero, \u00e1 vez, a calma atenta que require a lectura dun texto serio, como o de Ignacio Castro, vese recompensada porque con ela un enriqu\u00e9cese, e non ao modo tradicionalmente entendido, de aumentar a s\u00faa informaci\u00f3n, sen\u00f3n facilitando perspectivas que permiten dar un pequeno paso m\u00e1is na dif\u00edcil procura da sabedor\u00eda. No fin de contas, o propio termo \u201cfilosof\u00eda\u201d a iso se refire.<\/p>\n

Cada lector ter\u00e1 unha perspectiva de conxunto propia, nunha exexese que toca a s\u00faa vida. No meu caso, dir\u00eda que o libro me suscita unha certa reacci\u00f3n sinest\u00e9sica que me fai asocialo a un fermoso e gran cadro impresionista, a\u00ednda que non exista plasmado na pintura. \"Puente<\/a>Un cadro da vida, do instante eterno, no que insiste o autor, valorando o kair\u00f3s fronte \u00e1 cronolox\u00eda. Un lenzo impregnado por distintas cores, como son o pensamento de grandes fil\u00f3sofos occidentais, a luz oriental, a literatura, o cinema… Cores que se funden en imaxes que suxiren algo m\u00e1is e que remiten ao esforzo da quietude persoal, \u00e1 dif\u00edcil tarefa do desacougo.
\nSe se ve en conxunto, unha cor parece predominar, a do acougo e a vida. \u00c9 o esperanzador verde do campo asollado, o que transforma a enerx\u00eda dos seus fot\u00f3ns en mol\u00e9culas de vida, o das follas de herba, pois Walt Whitman \u00e9 un acompa\u00f1ante ao longo de todo o texto. \u00c9 por iso que, sen ser eu experto na materia, creo que Ignacio Castro conseguiu, coa s\u00faa m\u00e1is recente obra, unha excelente mostra de algo que me atrevo a cualificar de filosof\u00eda impresionista que, \u00e1 vez, e quiz\u00e1 por iso, \u00e9 tam\u00e9n impresionante.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Javier Peteiro. Moi recentemente viu a luz unha obra de Ignacio Castro Rey. O seu t\u00edtulo, \u201c\u00c9tica del desorden. P\u00e1nico y sentido en el curso del siglo\u201d, chama a atenci\u00f3n porque \u00e9 dif\u00edcil imaxinar a priori que \u00e9 unha \u00e9tica da desorde. Imos vendo a medida que lemos. O texto, no que apenas se usa … Seguir lendo Unha reflexi\u00f3n sobre \u00c9tica da desorde, de Ignacio Castro<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,78],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7962"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7962"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7962\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7978,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7962\/revisions\/7978"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7962"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7962"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7962"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}