{"id":8500,"date":"2017-11-24T06:00:07","date_gmt":"2017-11-24T06:00:07","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8500"},"modified":"2017-11-21T11:40:08","modified_gmt":"2017-11-21T11:40:08","slug":"a-sociedade-do-espectaculo-50-anos-despois","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8500","title":{"rendered":"A sociedade do espect\u00e1culo, 50 anos despois"},"content":{"rendered":"<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: Times New Roman, serif;\"><span style=\"font-size: medium;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/socie.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft  wp-image-8501\" style=\"border: 1px solid black;\" alt=\"socie\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/socie-202x300.jpg\" width=\"162\" height=\"240\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/socie-202x300.jpg 202w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/socie.jpg 405w\" sizes=\"(max-width: 162px) 100vw, 162px\" \/><\/a>Gonzalo Trasbach. <\/strong><\/em>Xullo de 1968. Cami\u00f1o de Londres v\u00eda Calais, atraveso Par\u00eds desde a Gare du Sud at\u00e9 a Gare du Nord. No chan das r\u00faas e das calzadas, no inmobiliario urbano e nas paredes dos edificios a\u00ednda quedan sobras e pegadas da insurrecci\u00f3n que tivo lugar durante a primavera e conmocionou Francia e tam\u00e9n o resto de Europa. Un a\u00ednda se atopaba felizmente nas nubes e non sab\u00eda de nada diso. Aquel acontecemento bautiz\u00e1rono coma Maio do 68 e resultou ser un feito chave nas conversas universitarias de Santiago nos anos posteriores, coido que especialmente do 70 en diante.<!--more--> Coa perspectiva do tempo pasado, dec\u00e1tome da mi\u00f1a prosa ou ret\u00f3rica et\u00edlica, pois, ag\u00e1s uns poucos, nada ou s\u00f3 uns cantos t\u00f3picos sab\u00edamos daquel fito hist\u00f3rico que Deleuze si viviu e logo definiu como &lt;a irrupci\u00f3n dun devir en estado puro&gt; (<i>Conversaciones<\/i>. Pre-textos).<\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: Times New Roman, serif;\"><span style=\"font-size: medium;\">Xa te\u00f1o comentado neste Caf\u00e9 que, polo menos no cap\u00edtulo musical, a colleita do 1967 foi unha das m\u00e1is douradas daquela d\u00e9cada. Seguramente no mesmo ano pux\u00e9ronse \u00e1 venda moitas obras doutros eidos art\u00edsticos dun valor incalculable. Dalgunhas soubemos moito m\u00e1is tarde, porque o r\u00e9xime que nos esmagaba viv\u00eda de costas ao mundo. Queremos hoxe lembrar unha xoia, tal vez sexa mellor dicir torpedo, daquel tempo.<\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: Times New Roman, serif;\"><span style=\"font-size: medium;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/cfe5e8459903120eb6365e3b6ddb5ebd-situationist-international-guy-debord.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-8502\" alt=\"cfe5e8459903120eb6365e3b6ddb5ebd--situationist-international-guy-debord\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/cfe5e8459903120eb6365e3b6ddb5ebd-situationist-international-guy-debord-224x300.jpg\" width=\"224\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/cfe5e8459903120eb6365e3b6ddb5ebd-situationist-international-guy-debord-224x300.jpg 224w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/cfe5e8459903120eb6365e3b6ddb5ebd-situationist-international-guy-debord.jpg 446w\" sizes=\"(max-width: 224px) 100vw, 224px\" \/><\/a>Novembro de 1967: publ\u00edcase en Francia <i>La Sociedad del espect\u00e1culo<\/i> (Pre-textos), a obra de Guy Debord da que non tiven co\u00f1ecemento at\u00e9 finais dos anos oitenta e mediante a fotocopia dunha edici\u00f3n latinoamericana. Nacido o 28 de decembro de 1931, o autodidacta Debord fundou en xu\u00f1o de 1957 a internacional Situacionista, agrupaci\u00f3n que disolveu en 1972. N\u00f3s, xa universitarios, non ti\u00f1amos informaci\u00f3n ningunha sobre a edici\u00f3n deste volume, e moito menos sab\u00edamos do seu potente e rompedor contido.<\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: Times New Roman, serif;\"><span style=\"font-size: medium;\">Maio de 1968: poucos meses despois da aparici\u00f3n deste documento insurreccional, estalou en Par\u00eds un movemento revolucionario non estritamente obreiro ou de clase, sen\u00f3n un movemento que hoxe en d\u00eda pod\u00edamos clasificar de interclasista ou talvez de transversal: reivindicaba o dereito a controlar a propia vida e abominaba da miseria do coti\u00e1n, e ademais neg\u00e1base a deixarse organizar polos canles da esquerda oficial (PCF e troskistas&#8230;) e sindicatos institucionais, e finalmente non reco\u00f1ec\u00edan os estados da \u00f3rbita sovi\u00e9tica.<\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: Times New Roman, serif;\"><span style=\"font-size: medium;\">Para Debord a teor\u00eda revolucionaria \u00e9 sempre verdadeira e eternamente moza, porque o real \u00e9 a revoluci\u00f3n (1968, 1936, 1917, 1870) e o resto non \u00e9 m\u00e1is que ilusi\u00f3n e falsidade. Dende esta posici\u00f3n tan radical (?) o mesmo Debord, ese &#8220;esp\u00edrito libre&#8221; que non sent\u00eda pudor \u00e1 hora de citar a D&#8217;Ors e que traduciu ao franc\u00e9s as <i>Coplas<\/i> de Jorge Manrique, foise transformando nunha figura fantasmal, un esp\u00edrito exiliado do Planeta Revoluci\u00f3n (ou Planeta Historia) condenado a vagar polo deserto dunha perpetuidade ahist\u00f3rica na cal a s\u00faa voz non pode m\u00e1is que clamar sen eco.<\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: Times New Roman, serif;\"><span style=\"font-size: medium;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/descarga.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-8503\" alt=\"descarga\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/descarga-300x159.jpg\" width=\"300\" height=\"159\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/descarga-300x159.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/descarga.jpg 308w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Segundo Giorgio Agamben, cando en novembro de 1967, Guy Debord publicou <i>La sociedad del espect\u00e1culo<\/i>, a transformaci\u00f3n da pol\u00edtica e da enteira vida social nunha fantasmagor\u00eda espectacular non ti\u00f1a alcanzado a\u00ednda a figura extrema coa que hoxe chegou a sernos perfectamente familiar. Tanto m\u00e1is notable \u00e9 a implacable lucidez do seu diagn\u00f3stico. Engade o pensador italiano (Roma. 22 de abril de 1942) que o capitalismo na s\u00faa forma \u00faltima -as\u00ed argumentaba, radicalizando a an\u00e1lise marxista do car\u00e1cter de fetiche da mercador\u00eda, naqueles anos tan estupidamente desatendida- pres\u00e9ntase coma inmensa acumulaci\u00f3n de espect\u00e1culos, na que todo o que era directamente vivido afastase nunha representaci\u00f3n. O espect\u00e1culo non coincide, en cambio, simplemente coa esfera das imaxes ou con isto que hoxe chamamos &#8220;media&#8221;: \u00e9 unha &lt;relaci\u00f3n social entre persoas mediada polas imaxes&gt;, a expropiaci\u00f3n e a alienaci\u00f3n da mesma sensibilidade humana.<\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: Times New Roman, serif;\"><span style=\"font-size: medium;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/mayo_68.png\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright  wp-image-8504\" alt=\"mayo_68\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/mayo_68-216x300.png\" width=\"151\" height=\"210\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/mayo_68-216x300.png 216w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/mayo_68-740x1024.png 740w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/mayo_68.png 824w\" sizes=\"(max-width: 151px) 100vw, 151px\" \/><\/a>Ou tam\u00e9n nunha ou cunha f\u00f3rmula lapidaria: &lt;o espect\u00e1culo \u00e9 o capital en tal grao de acumulaci\u00f3n que se converte en imaxe&gt;. En que modo hoxe en d\u00eda, na \u00e9poca do completo triunfo do espect\u00e1culo, o pensamento pode recoller a herdanza de Debord?, preg\u00fantase Agamben. Guy Debord, pensador estrat\u00e9xico, aventureiro, escritor e cineasta, tomouse a s\u00faa propia vida en 1994, cando estaba a piques de cumprir 63 a\u00f1os, dispar\u00e1ndose un tiro no coraz\u00f3n. Cincuenta anos despois, a s\u00faa obra resiste con frescura o paso do tempo, e en cambio a Revoluci\u00f3n Rusa quebrou moito antes de chegar ao seu centenario. <\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach. Xullo de 1968. Cami\u00f1o de Londres v\u00eda Calais, atraveso Par\u00eds desde a Gare du Sud at\u00e9 a Gare du Nord. No chan das r\u00faas e das calzadas, no inmobiliario urbano e nas paredes dos edificios a\u00ednda quedan sobras e pegadas da insurrecci\u00f3n que tivo lugar durante a primavera e conmocionou Francia e tam\u00e9n &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8500\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">A sociedade do espect\u00e1culo, 50 anos despois<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8500"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8500"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8500\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8505,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8500\/revisions\/8505"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8500"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8500"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8500"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}