{"id":8593,"date":"2017-12-23T06:00:46","date_gmt":"2017-12-23T06:00:46","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8593"},"modified":"2017-12-01T11:19:35","modified_gmt":"2017-12-01T11:19:35","slug":"un-coup-de-des-de-mallarme-apuntamentos-vi","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8593","title":{"rendered":"Un Coup de d\u00e9s, de Mallarm\u00e9. Apuntamentos (VI)"},"content":{"rendered":"<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/460544-2yx5cdfu2jlj2wf5br5o22.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-8594\" alt=\"460544-2yx5cdfu2jlj2wf5br5o22\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/460544-2yx5cdfu2jlj2wf5br5o22-300x150.jpg\" width=\"300\" height=\"150\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/460544-2yx5cdfu2jlj2wf5br5o22-300x150.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/460544-2yx5cdfu2jlj2wf5br5o22.jpg 700w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><em><strong>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>O n\u00famero 7 non semella aparecer demasiado agochado e moito menos perigoso, se ben pode mellorar nas grandes ocasi\u00f3ns se lle descontamos 1 e o convertemos nun 6. Xogando \u00e1 \u201cespectra-lidade\u201d, existen recordos na infancia de Mallarm\u00e9 que nos remiten a ese mesmo d\u00edxito: \u201cPerd\u00edn, moi neno, a mi\u00f1a nai, con 7 anos<!--more-->, adorado por unha avoa que me criou\u201d (Carta de Mallarm\u00e9 a Verlaine, Par\u00eds, 1885) Mais por que ese erro, ese lapsus, na idade (7 anos) se sabemos que a s\u00faa nai faleceu cando o cativo contaba s\u00f3 5? Exactamente, porque a s\u00faa nai morreu no ano 184<\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"><b>7<\/b><\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\">. Continuemos co xogo. Se ao 7 errado lle engadimos 5, a idade real do autor naquela triste data, a suma d\u00e1 12 (s\u00edlabas do alexandrino franc\u00e9s). Un 12 que, invertido, d\u00e1 21 (combinaci\u00f3ns posibles de dous dados sen repetirse). 2+1=3, e este |3 reflectido no espello debuxa outra cifra: \u0190|3, un 8. <\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><b>VII. O n\u00famero insoportable.<\/b><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\">Para Mallam\u00e9 existe un n\u00famero fixo insoportable. A que n\u00famero se refire? Ao 6 dobre (12) dunha tirada m\u00e1xima dos dados? Non parece. O n\u00famero ser\u00e1 precisamente o que oculta e no que se instauran os d\u00edxitos salvadores ou, polo menos, soportables, e sempre en funcionamento. Aqueles sobre os que se pode artellar o esquema xeral do poema. Refer\u00edndose \u00e1 letra E muda en franc\u00e9s, Mallarm\u00e9 celebraba ese feito como \u201cun medio fundamental do verso\u201d ao poder extraer unha conclusi\u00f3n en favor do verso regular: \u201cque esa s\u00edlaba a vontade, omitida ou percibida, permit\u00eda a <\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"><i>aparencia do n\u00famero fixo<\/i><\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"> o cal, marcado uniformemente e real, <\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"><i>faise insoportable<\/i><\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"> ag\u00e1s nas grandes ocasi\u00f3ns\u201d (S. Mallarm\u00e9, <\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"><i>Fragmentos,<\/i><\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"> p. 50. As cursivas son nosas). <\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/Sic-Bo-dados.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-8595\" alt=\"Sic-Bo-dados\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/Sic-Bo-dados-300x199.jpg\" width=\"300\" height=\"199\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/Sic-Bo-dados-300x199.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/Sic-Bo-dados.jpg 650w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Das an\u00e1lises feitas sobre o insoportable n\u00famero fixo, a de Jean-Marc Lemein <\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"><i>(\u201cDieu ne joue pas aux d\u00e9s\u201d, mais Mallarm\u00e9<\/i><\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\">\u2026, 2015), acepta, dunha escala de seis apartados, un listado que vai desde os que denomina \u201cimposibles\u201d, at\u00e9 os \u201cm\u00e1is probables\u201d, o m\u00e1is acertado cae no n\u00famero 7, o \u201cdescuberto\u201d por Meillassoux. De todo o inventario, que vai do 1 at\u00e9 o 12, inclu\u00eddas as distintas combinaci\u00f3ns, aparecen todos ag\u00e1s unha excepci\u00f3n: o \u00fanico que non aparece \u00e9 o n\u00famero 8: tam\u00e9n desta vez est\u00e1 perdido ou non se pode pronunciar. O n\u00famero 7, en principio non semella ser insoportable, polo que nos atrevemos con outras apostas. Continuando co xogo, pregunt\u00e9monos: Que oculta o nome St\u00e9phane (8 letras, ou 7 se contamos o ph como son) as\u00ed coma nos pseud\u00f3nimos femininos que sempre usou nalg\u00fans dos seus escritos? Efectivamente, est\u00e1 a tapar o seu verdadeiro nome, aquel co que foi bautizado: Etienne (7 letras). Outra vez xorde o suposto n\u00famero encriptado. <\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">\u00a0<\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif; font-size: large;\"><b>VIII. O Cero do remu\u00ed\u00f1o. <\/b><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\">Outra cifra que ten unha significaci\u00f3n inmediata no poema de Mallarme \u00e9 o cero (0), \u201cporque se trata do s\u00edmbolo evidente tanto do nada e do baleiro coma do remu\u00ed\u00f1o, que se describe como circular e no cal se somerxen o nav\u00edo e o Ma\u00eetre\u201d (Q.M., p. 59). \u201cDesc\u00f3brese tam\u00e9n que unha \u201cinsinuaci\u00f3n sinxela\u201d, un \u201c\u00edndice virxe\u201d, \u00e9 \u201cenrolada\u201d arredor dese remu\u00ed\u00f1o. Logo, como dixemos, o remu\u00ed\u00f1o, que representa asemade o nada e o naufraxio da poes\u00eda contempor\u00e1nea, est\u00e1 simbolizado perfectamente polo 0 -tanto polo seu baleiro coma pola s\u00faa forma circular, sobre a que o texto insiste a trav\u00e9s da s\u00faa funci\u00f3n de enrolar. Mais, \u00bfque se enrola arredor do 0? Acab\u00e1molo de ver: unha \u201cinsinuaci\u00f3n\u201d, un \u201c\u00edndice virxe\u201d: dito doutro xeito, <\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\"><i>os dous \u201ccomme si\u201d [coma se] identificados cun enigma que c\u00f3mpre dilucidar <\/i><\/span><span style=\"font-family: 'Times New Roman', serif;\">para descubrir as d\u00faas outras cifras que encadran o 0 central do N\u00famero\u201d (p. 61). (Ref\u00edrese ao 707)<\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0O n\u00famero 7 non semella aparecer demasiado agochado e moito menos perigoso, se ben pode mellorar nas grandes ocasi\u00f3ns se lle descontamos 1 e o convertemos nun 6. Xogando \u00e1 \u201cespectra-lidade\u201d, existen recordos na infancia de Mallarm\u00e9 que nos remiten a ese mesmo d\u00edxito: \u201cPerd\u00edn, moi neno, a mi\u00f1a nai, con 7 anos<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65,10],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8593"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8593"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8593\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8596,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8593\/revisions\/8596"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8593"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8593"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8593"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}