{"id":8762,"date":"2018-02-02T06:00:06","date_gmt":"2018-02-02T06:00:06","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8762"},"modified":"2018-01-24T18:34:41","modified_gmt":"2018-01-24T18:34:41","slug":"os-sonos-da-sombra","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8762","title":{"rendered":"Os so\u00f1os da sombra"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/sombras.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\" wp-image-8763 alignleft\" alt=\"sombras\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/sombras-300x270.jpg\" width=\"270\" height=\"243\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/sombras-300x270.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/sombras.jpg 320w\" sizes=\"(max-width: 270px) 100vw, 270px\" \/><\/a>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>\u201cSo\u00f1ei co meu pai, e el non sab\u00eda que estaba morto&#8221; (Hamlet).\u00a0 Freud\u00a0interpreta o so\u00f1o con categor\u00edas ed\u00edpicas: o absurdo do morto que non sabe que o est\u00e1, v\u00e9n encubrir algo horroroso: que esa morte foi desexada por quen so\u00f1a. O desexo ed\u00edpico de matar o pai constit\u00fae o <em>motor<\/em> do so\u00f1o. Mais o <em>traballo<\/em><i> <\/i>do so\u00f1o \u00e9 quen de transformar o desexo de morte en algo risible.\u00a0O Hamlet de Lacan non acepta a tese edipiana deste so\u00f1o: &#8220;Ese desexo de morte do pai algunha vez foi seu (at\u00e9 aqu\u00ed Freud). <!--more-->O que o suxeito non pode saber \u00e9 que a s\u00faa existencia como suxeito sostense nese pai, outro rival&#8230; O desexo de castrar o pai co seu retorno no suxeito, non \u00e9 un desexo xustificable, \u00e9 unha necesidade que estrutura.&#8221;<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O Or\u00e1culo \u00e9 o lugar do sagrado, da oralidade, da boca: a voz que fala. Hamlet contrasta con Edipo precisamente no punto do or\u00e1culo. En Edipo hai un destino que o heroe realiza sen saber. En Hamlet tr\u00e1tase de que o heroe sabe que non hai destino que nos antecede nin que funcione. O heroe dram\u00e1tico, a diferenza do tr\u00e1xico, en palabras de S. Bercovich, \u00e9 un chimpado nas ondas do azar e da fortuna, sen deuses e sen destinos.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O Espectro, a Aparici\u00f3n, tam\u00e9n fala.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>HAMLET: O meu destino ch\u00e1mame a voces e troca a febra m\u00e1is tenra do meu corpo tan robusta coma os nervios do le\u00f3n de Nemea! A\u00ednda me chama! Solt\u00e1deme, se\u00f1ores! Vive Deus, que farei outro espectro do que me dete\u00f1a! Atr\u00e1s, digo!&#8230; Adiante! Acomp\u00e1\u00f1ote! <\/i>(Saen a Sombra e Hamlet) (Acto Primeiro, Escena IV)<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/sombra.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-8764 alignright\" alt=\"sombra\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/sombra-211x300.jpg\" width=\"211\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/sombra-211x300.jpg 211w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/sombra.jpg 638w\" sizes=\"(max-width: 211px) 100vw, 211px\" \/><\/a>O Significante Outro \u00e9 o lugar da palabra. Quer dicir que o Outro (<i>Autre<\/i>), segundo Lacan, non \u00e9 un ser, sen\u00f3n \u201co lugar\u201d onde descansa o conxunto do sistema dos significantes, a linguaxe. A linguaxe non \u00e9 inmaterial. \u00c9 corpo sutil pero \u00e9 corpo. Iso autoriza certas formas de somatizaci\u00f3n, a posibilidade de padecer \u201clesi\u00f3ns simb\u00f3licas\u201d. Non se trata dunha materialidade substancial, porque a letra \u00e9 materia mais non substancia.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Hamlet sabe a trav\u00e9s non do pai sen\u00f3n do seu Espectro, da Sombra, \u00e9 dicir, desde o inconsciente, un saber impreso nel, no Iso, e trasladado \u00e1 conciencia, ao Eu \u2013lugar do remorso- na on\u00edrica escena da Sombra espectral. Hamlet est\u00e1 sempre suspendido do tempo do Outro at\u00e9 o final da intriga. Non mata ao padrasto cando este se arrepinte, sen\u00f3n cando desde o Outro -no af\u00e1n vingativo cunha condena aos infernos- lle indica a hora.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>HAMLET: Un so\u00f1o en si non \u00e9 m\u00e1is ca unha sombra.<\/i> (Acto Segundo, Escena II)<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O so\u00f1o que a-sombra. Unha imaxe, un so\u00f1o, unha pantasma, indican o lugar daquilo do que o suxeito est\u00e1 (simbolicamente) privado. E de que est\u00e1 privado o suxeito? Do falo como s\u00edmbolo.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0\u201cSo\u00f1ei co meu pai, e el non sab\u00eda que estaba morto&#8221; (Hamlet).\u00a0 Freud\u00a0interpreta o so\u00f1o con categor\u00edas ed\u00edpicas: o absurdo do morto que non sabe que o est\u00e1, v\u00e9n encubrir algo horroroso: que esa morte foi desexada por quen so\u00f1a. O desexo ed\u00edpico de matar o pai constit\u00fae o motor do so\u00f1o. Mais o &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8762\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Os so\u00f1os da sombra<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8762"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8762"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8762\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8766,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8762\/revisions\/8766"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8762"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8762"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8762"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}