{"id":8828,"date":"2018-02-15T06:00:54","date_gmt":"2018-02-15T06:00:54","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8828"},"modified":"2018-01-31T18:56:14","modified_gmt":"2018-01-31T18:56:14","slug":"arte-galega-no-cgac","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8828","title":{"rendered":"Arte galega no CGAC"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/artgalegonoCGAC.-3.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-8829\" alt=\"artgalegonoCGAC. 3\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/artgalegonoCGAC.-3-300x108.jpg\" width=\"300\" height=\"108\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/artgalegonoCGAC.-3-300x108.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/artgalegonoCGAC.-3-1024x368.jpg 1024w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/01\/artgalegonoCGAC.-3-900x324.jpg 900w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><em><strong>Pilar Sampedro.\u00a0<\/strong><\/em>A primeira aclaraci\u00f3n que igual toca facer \u00e9 que a ningu\u00e9n debe estra\u00f1ar o t\u00edtulo, porque non \u00e9 com\u00fan ato-par a arte galega dentro deste centro de arte contempor\u00e1nea, talvez por ser contem-por\u00e1nea, talvez porque case sempre foi dirixido por xente que vi\u00f1a de f\u00f3ra ou talvez polo propio complexo de castraci\u00f3n.<!--more-->\u00a0<i>ModeloXarmar. Artistas galegos na colecci\u00f3n do CGAC<\/i> \u00e9 unha das exposici\u00f3n que podemos ver neste momento no Centro Galego de Arte Contempor\u00e1nea. Comisariada polo seu director, Santiago Olmo, pres\u00e9ntase como una tarefa en proceso, porque a colecci\u00f3n v\u00e9n sendo iso, algo que se crea ao longo do tempo. Unha colecci\u00f3n que se vai formando desde 1995 e que conta con m\u00e1is de mil duascentas pezas. A\u00ednda en evoluci\u00f3n, a colecci\u00f3n \u00e9 un fondo de armario, unha selecci\u00f3n que se vai erguendo cos anos, pero que tam\u00e9n funciona como un xogo de construci\u00f3n, como uns bloques que poden utilizarse para fabricar un ou outro obxecto, un ou outro relato.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Neste caso, o comisario fai un achegamento \u00e1 arte galega das \u00faltimas d\u00e9cadas, a partir de mediados do s\u00e9culo pasado. Faino de maneira cronol\u00f3xica a modo de narraci\u00f3n. Comeza nos cincuenta e sesenta con Mampaso e Labra, os coru\u00f1eses que abriron unha fiestra \u00e1 abstracci\u00f3n naquel mundo tan acad\u00e9mico e gris da Ditadura. Grises son os tons que usa Tino Grand\u00edo e que na colecci\u00f3n do CGAC non conte\u00f1en figuraci\u00f3n. Materia e xestualidade \u00e9 o que vemos na obra de Mampaso e espiritualidade, delicadeza, cores limpas o que aparece na de Labra.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Cando pasamos \u00e1 seguinte sala os anos setenta e oitenta fanse presentes, \u00e9 o tempo de fricci\u00f3n entre o xesto, a figuraci\u00f3n, o mat\u00e9rico, o abstracto, o xeom\u00e9trico e o \u00f3ptico, porque co \u00f3ptico xoga Manuel Facal nunha serie de gravados case matem\u00e1ticos que acompa\u00f1an a unha peza que se sit\u00faa entre a pintura e a escultura, chamada \u201cespantallo\u201d con materiais pobres como a rafia. \u00c9 o tempo de Atl\u00e1ntica, esa corrente que quixo po\u00f1er aos nosos artistas no mundo e contarlles quen eramos, modernizando a pl\u00e1stica galega tendo en conta o que se fac\u00eda f\u00f3ra pero sen esquecer os sinais de identidade; o tempo de Lamazares e Leiro, Menchu Lamas e Ant\u00f3n Pati\u00f1o, Huete, Moldes ou Matamoro.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O terceiro paso, a partir dos anos noventa introduce definitivamente a fotograf\u00eda e a\u00a0 video instalaci\u00f3n nas pezas as\u00ed como as cuesti\u00f3ns de x\u00e9nero e sociopol\u00edticas nos seus contidos. As mulleres te\u00f1en un papel m\u00e1is visible e nomes como M\u00f3nica Alonso coas s\u00faas obras buscando a sa\u00fade, Montse Rego cos tecidos, Pamen Pereira coa orixinalidade das pinturas con fume ou as esculturas con graxas trae unha magn\u00edfica obra de nome \u201cTampouco o mar dorme\u201d na que o oc\u00e9ano se fai presente con toda a s\u00faa forza a trav\u00e9s dun acuario ou Marta Lorenzo cunha relectura das cari\u00e1tides cl\u00e1sicas&#8230;<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Est\u00e1n a\u00ed os galegos, ao lado dalgunha peza de estranxeiro colocada para contextualizar no que naquel momento se est\u00e1 a realizar no resto do mundo. Est\u00e1n os grandes escultores ocupando o hall de entrada e compartindo sala, coa forza de materias como a pedra de Manolo Paz o a madeira de Leiro, coa m\u00e1rmore e a resina de Silveiro Rivas que defende o pequeno formato neste caso, coas cer\u00e1micas de Toubes,&#8230;<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Arte galega na colecci\u00f3n do CGAC revisitando a historia da nosa arte e tendo en conta fitos como a creaci\u00f3n da Facultade de Belas Artes en Pontevedra ou a creaci\u00f3n deste propio centro, o CGAC, nos anos noventa. Pezas escollidas no quebracabeza da colecci\u00f3n para armar un modelo: este espello no que podemos vernos.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Pilar Sampedro.\u00a0A primeira aclaraci\u00f3n que igual toca facer \u00e9 que a ningu\u00e9n debe estra\u00f1ar o t\u00edtulo, porque non \u00e9 com\u00fan ato-par a arte galega dentro deste centro de arte contempor\u00e1nea, talvez por ser contem-por\u00e1nea, talvez porque case sempre foi dirixido por xente que vi\u00f1a de f\u00f3ra ou talvez polo propio complexo de castraci\u00f3n.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[4,69],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8828"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8828"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8828\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8830,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8828\/revisions\/8830"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8828"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8828"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8828"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}