{"id":8925,"date":"2018-03-07T06:00:28","date_gmt":"2018-03-07T06:00:28","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8925"},"modified":"2018-03-01T09:01:31","modified_gmt":"2018-03-01T09:01:31","slug":"o-libro-que-le-hamlet","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8925","title":{"rendered":"O libro que le Hamlet"},"content":{"rendered":"<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/HamletOlivier2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-8926\" alt=\"HamletOlivier2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/HamletOlivier2-250x300.jpg\" width=\"250\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/HamletOlivier2-250x300.jpg 250w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/HamletOlivier2.jpg 261w\" sizes=\"(max-width: 250px) 100vw, 250px\" \/><\/a><em><strong>Fidel Vidal.<span style=\"font-size: medium;\">\u00a0<\/span><\/strong><\/em><span style=\"font-size: medium;\">Italo Calvino <i>(Por que ler os cl\u00e1sicos?)<\/i> preg\u00fantase polo libro que le Hamlet cando entra en escena no segundo acto. \u00c1 pregunta de Polonio, \u201cQue ledes, se\u00f1or\u201d, Hamlet contesta: \u201cPalabras, palabras, palabras\u201d. Mais, que ser\u00eda do home sen palabras, sen a palabra que o di ou sen a verba que o nomea? Que comunica m\u00e1is, un rosario de palabras ou unha mirada tenra? No caso de Hamlet, estamos a falar dun libro, da palabra escrita, do verbo silencioso produtor de imaxes e d\u00fabidas, da reflexi\u00f3n \u00faltima transferida e transmutada por dupla ou tripla v\u00eda: <i>Arriba cerebro!<!--more--><\/i> <\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif; font-size: medium;\"> Unha pasaxe do libro <i>De consolatione<\/i>, de Gerolamo Cardano (traducido ao ingl\u00e9s en 1573 e co\u00f1ecido nos ambientes que Shakespeare frecuentaba) trata do tema recitado no famoso mon\u00f3logo que comeza con \u201dSer ou non ser\u201d, a cuesti\u00f3n da morte: morrer, durmir, talvez so\u00f1ar, de forma extensa. O libro de Cardano discorre sobre a morte como un durmir, visitado ou non por so\u00f1os. Entre outras cousas di: \u201cClaro est\u00e1, o m\u00e1is doce \u00e9 o m\u00e1is profundo cando estamos coma mortos e non so\u00f1amos nada, mentres que \u00e9 de moita molestia o so\u00f1o lixeiro, inquieto, interrompido por pesadelos e visi\u00f3ns, como adoita sucederlle aos enfermos\u201d.<\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif; font-size: medium;\"> As palabras aparecen como unha expresi\u00f3n elemental nun desafogo impropio dun intelectual con recursos como Hamlet, nin sequera cat\u00e1rtica, un sinxelo desafogo en lugar da acci\u00f3n. Nisto ter\u00eda sentido a reflexi\u00f3n paradoxal de Nietzsche, un home de palabras: \u201cAquilo para o que podemos encontrar palabras \u00e9 algo xa morto nos nosos coraz\u00f3ns; hai sempre unha especie de desprezo no acto de falar\u201d. <\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif; font-size: medium;\"> <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/1420241416_palabras.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-8927\" alt=\"1420241416_palabras\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/1420241416_palabras-300x184.jpg\" width=\"300\" height=\"184\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/1420241416_palabras-300x184.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/1420241416_palabras.jpg 771w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Na mesma li\u00f1a anda Harold Bloom, quen afirma que s\u00f3 podemos encontrar palabras para o que xa est\u00e1 morto nos nosos coraz\u00f3ns, e un desprezo por todo acto de falar. O resto \u00e9 silencio. O falar \u00e9 axitaci\u00f3n, traiz\u00f3n, inquietude e tormento da persoa e dos demais. <\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-size: medium;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>HAMLET: (\u2026) Velaqu\u00ed o m\u00e1is duro: que eu, fillo dun querido pai asasinado, incitado polo ceo e pola terra \u00e1 s\u00faa vinganza, deba, como unha rameira desafogar con palabras o meu coraz\u00f3n e desatarme en maldici\u00f3ns como unha mulleri\u00f1a, como unha fregona. Oh, vergonza! Puaf! Arriba, cerebro! <\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">(Acto Segundo, Escena II) <\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\">\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0Italo Calvino (Por que ler os cl\u00e1sicos?) preg\u00fantase polo libro que le Hamlet cando entra en escena no segundo acto. \u00c1 pregunta de Polonio, \u201cQue ledes, se\u00f1or\u201d, Hamlet contesta: \u201cPalabras, palabras, palabras\u201d. Mais, que ser\u00eda do home sen palabras, sen a palabra que o di ou sen a verba que o nomea? Que comunica &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8925\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">O libro que le Hamlet<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65,11],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8925"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8925"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8925\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8928,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8925\/revisions\/8928"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8925"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8925"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8925"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}