{"id":9033,"date":"2018-04-01T06:00:55","date_gmt":"2018-04-01T06:00:55","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=9033"},"modified":"2018-03-29T14:59:33","modified_gmt":"2018-03-29T14:59:33","slug":"neno-con-vida-de-novela","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=9033","title":{"rendered":"Neno con vida de novela"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/images.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-full wp-image-9034\" alt=\"images\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/images.jpg\" width=\"182\" height=\"276\" \/><\/a>X. Ricardo Losada.\u00a0<\/strong><\/em>Vendo chorar desesperadamente o outro d\u00eda un neno de catro anos, pensei, co novelista Nicholas Delbanco, que a esa idade, un xa ten experimentado todo o que necesita para escribir ficci\u00f3n: amor, dor, perda, aburrimento, c\u00f3lera, culpa e medo \u00e1 morte. Despois recordei unha foto que te\u00f1o con meu pai (a m\u00e1is antiga como b\u00edpede) na terraza dun bar a esa tenra idade e, como non pod\u00eda ser doutro xeito nun tipo coma min, decid\u00edn comprobar se o apotegma de Delbanco se cumpr\u00eda na mi\u00f1a propia experiencia.<!--more--><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 O amor foime moi f\u00e1cil detectalo. A\u00ednda hoxe cando digo mam\u00e1 d\u00edgoo como abreviatura de qu\u00e9rote mam\u00e1. E se Delbanco se refire ao outro amor, ese que incl\u00fae o f\u00edsico, eu non recordo, como ese memorioso tipo do que falan os neur\u00f3logos, a mi\u00f1a vida no \u00fatero, pero si moitas sensaci\u00f3ns parecidas, todas nos brazos de mi\u00f1a nai. Dor? E quen non? Freud ch\u00e1malle complexo de Edipo, e supo\u00f1o que eu o disimular\u00eda moi ben se era quen de estar tan pancho naquela terraza con meu pai. Perda, por suposto, tam\u00e9n sufr\u00edn. Cham\u00e1base Irene, vi\u00f1a de Madrid e s\u00f3 quer\u00eda xogar comigo. Pasou quince d\u00edas de veraneo na r\u00faa na que eu viv\u00eda e, de s\u00fapeto, desapareceu. Meus pais dix\u00e9ronme que marchara para a casa, pero eu sab\u00eda que morrera. De feito, nunca volv\u00edn vela. Aburrimento? A\u00ednda hoxe cando escoito esa palabra, v\u00e9\u00f1enme \u00e1 cabeza as longas e obrigatorias sestas do ver\u00e1n. Fix\u00e1devos como deb\u00edan ser que, xa corent\u00f3n, vendo unha obra de teatro experimental a 42 graos por esixencia do autor, reviv\u00edn aquela afastada experiencia. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/nic3b1os.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-9035\" alt=\"nic3b1os\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/nic3b1os-300x240.jpg\" width=\"300\" height=\"240\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/nic3b1os-300x240.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/nic3b1os.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>C\u00f3lera? Ti\u00f1a catro anos e catro irm\u00e1ns: algo m\u00e1is que dicir? Culpa: como a todos os nenos aos que nos obrigaban a confesar, sentinme culpable moitas veces, pero, ollo, non antes de confesar, sen\u00f3n despois, polas trolas que lle contaba ao crego, e as numerosas omisi\u00f3ns. Medo? Na mi\u00f1a casa hab\u00eda un faiado, e o cuarto onde durm\u00eda a sesta estaba ao lado. <i>Psicose<\/i> de Hitchcock foi, para min, unha reminiscencia infantil.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 O que me causa m\u00e1is problemas \u00e9 recordar experiencias de medo \u00e1 morte. Recordo, m\u00e1is ben, un forte desexo de morrer. Como xa imaxinariades, acaeceume cando morreu Irene. Por moito que meus pais me dixesen que marchara para Madrid, e que volver\u00eda o ano seguinte, eu sab\u00eda que non era certo. Co que nos quer\u00edamos e o ben que o pasabamos xuntos, era imposible que quixese deixarme. Confirmeino anos despois estudando ao psic\u00f3logo Piaget. Di que hai unha idade na que os nenos, se ven desaparecer algo da s\u00faa vista, <i>cren <\/i>que desaparece para sempre. Por iso deixan de buscar unha pelota debaixo do sof\u00e1, ou choran cando a nai sae do cuarto. Foi iso o que me pasou con Irene? Pensei que morrera simplemente porque desaparecera da mi\u00f1a vista? Por suposto que non. Eu xa ti\u00f1a catro anos e a esa idade, di Piaget, os nenos xa saben que a nai desaparece, para volver.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>X. Ricardo Losada.\u00a0Vendo chorar desesperadamente o outro d\u00eda un neno de catro anos, pensei, co novelista Nicholas Delbanco, que a esa idade, un xa ten experimentado todo o que necesita para escribir ficci\u00f3n: amor, dor, perda, aburrimento, c\u00f3lera, culpa e medo \u00e1 morte. Despois recordei unha foto que te\u00f1o con meu pai (a m\u00e1is antiga &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=9033\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Neno con vida de novela<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9033"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9033"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9033\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9044,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9033\/revisions\/9044"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9033"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9033"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9033"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}