{"id":908,"date":"2014-03-28T07:42:46","date_gmt":"2014-03-28T07:42:46","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=908"},"modified":"2014-04-21T19:16:43","modified_gmt":"2014-04-21T19:16:43","slug":"william-burroughs-ruleta-rusa-drogas-e-rocanrol-i","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=908","title":{"rendered":"William Burroughs: ruleta rusa, drogas e rocanrol (I)"},"content":{"rendered":"<figure id=\"attachment_910\" aria-describedby=\"caption-attachment-910\" style=\"width: 222px\" class=\"wp-caption alignleft\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/03\/william-burroughs-jay-lincoln.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\" wp-image-910\" alt=\"william burroughs jay lincoln\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/03\/william-burroughs-jay-lincoln-222x300.jpg\" width=\"222\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/03\/william-burroughs-jay-lincoln-222x300.jpg 222w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/03\/william-burroughs-jay-lincoln.jpg 371w\" sizes=\"(max-width: 222px) 100vw, 222px\" \/><\/a><figcaption id=\"caption-attachment-910\" class=\"wp-caption-text\">William Burroughs por Jay Lincoln<\/figcaption><\/figure>\n<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong>Gonzalo Trasbach<\/strong><\/em>. Dado que as s\u00faas obras, de car\u00e1cter experimental, alento visionario e conciencia antisistema, rend\u00edan pobres ganancias, William Burroughs (1914-1997), talvez a voz m\u00e1is insubornable da chamada <i>beat generation<\/i>, viuse condenado a levar traxe de personaxe p\u00fablico. Sobreviviu a unha cr\u00f3nica adicci\u00f3n \u00e1 hero\u00edna e a ondas consecutivas de innovaci\u00f3n literaria. Pero atopou unha segunda vida nos c\u00edrculos do rocanrol, pois foi quen de atraer a meirande parte das principais <i>stars<\/i> da escena musical norteamericana e europea. Os artistas que acudiron aos encontros co incorrixible sodomita e heroin\u00f3mano afeccionado \u00e1s armas de fogo, todos atend\u00edan con solemnidade ao vello gur\u00fa. <!--more-->Dezasete anos despois da s\u00faa morte, pregunt\u00e1monos se esvaeceu aquela reverencia. Non de todo.<\/p>\n<figure id=\"attachment_911\" aria-describedby=\"caption-attachment-911\" style=\"width: 300px\" class=\"wp-caption alignright\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/03\/William-por-Terry-ONeil.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-911\" alt=\"Foto: Terry O'Neil\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/03\/William-por-Terry-ONeil-300x180.jpg\" width=\"300\" height=\"180\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/03\/William-por-Terry-ONeil-300x180.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/03\/William-por-Terry-ONeil.jpg 460w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><figcaption id=\"caption-attachment-911\" class=\"wp-caption-text\">Foto: Terry O&#8217;Neil<\/figcaption><\/figure>\n<p style=\"text-align: justify;\">Recapitulemos. A finais do 1973, finiquitou David Bowie <i>Ziggy Stardusty<\/i> e foi ent\u00f3n cando tramou o seu traspaso de estrela pop desbotable a perdurable icona cultural. O seu encontro con Burroughs forma parte deste interesado proceso. Bowie reco\u00f1ece ter adaptado en <i>The Rise And Fall Of Ziggy Stardust And The Spiders From Mars<\/i> (1972) &lt;os ex\u00e9rcitos guerrilleiros humanoides adolescentes&gt; de <i>Los chicos salvajes: el libro de los muertos<\/i>, publicado por Burroughs no 71. Logo de d\u00faas d\u00e9cadas de subversiva e rompedora obra literaria, Burroughs subsiste coma figura reverenciada, a\u00ednda lida por minor\u00edas m\u00e1is ou menos maioritarias. O que o vampiro pop arelaba chuchar do persoeiro era a s\u00faa aura transgresora e paranoica, o seu l\u00facido nihilismo.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O autor de <i>Yonqui<\/i> (1953), mentres tanto, buscaba un perfil medi\u00e1tico m\u00e1is afiado. Nacido no seo dunha saga de potentados, estudante en Harvard e Viena, a finais dos 40 foxe de USA a M\u00e9xico despois de ser detido por posesi\u00f3n de drogas. Na capital mexicana, no decurso dunha gran chea, mata (xogando \u00e1 ruleta rusa) accidentalmente \u00e1 que se fai pasar pola s\u00faa dona, pois a s\u00faa vida ata ent\u00f3n ten discorrido na deriva clandestina \u00e1 que se ven abocados os homosexuais. Despois de vagar por T\u00e1nger e Par\u00eds recalou en Londres para someterse a un tratamento experimental de desintoxicaci\u00f3n.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A <i>rockstar<\/i> consagrada tirar\u00e1 proveito das s\u00faas ensinanzas: adapta a t\u00e9cnica de <i>cut-up<\/i> desenvolvida por Burroughs xunto con Brion Gyson e feita p\u00fablica na azarosa narrativa de <i>El desayuno desnudo<\/i>. Bowie d\u00e1 cunha t\u00e9cnica para sintetizar e apresurar conceptos vertidos en m\u00fasica e letras, con arrepiantes resultados no seguinte \u00e1lbum: <i>Diamond Dogs<\/i> (1974), onde a espont\u00e1nea e contundente sem\u00e1ntica de Burroughs encharca a distop\u00eda adaptada de Orwell. O zigzagueo constante e quim\u00e9rico daquela ensinanza marcar\u00e1 a s\u00faa carreira ata finais dos 70, nunha serie de discos e conseguintes cambios de imaxe e rexistro que impulsar\u00e1n a varias xeraci\u00f3ns na s\u00faa conquista do futuro.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Burroughs non era alleo \u00e1 curiosidade da xeraci\u00f3n que a mediados dos 60 convertera a antano inocua m\u00fasica popular na impulsora de avances art\u00edsticos e sociais, disolvera moralidades imperantes e ideolox\u00edas caducas. Entre 1965-66 cruzouse varias veces con Paul McCartney ao instalar un estudo de gravaci\u00f3n para os seus experimentos ling\u00fc\u00edsticos no apartamento que o Beatle ti\u00f1a no londinense barrio de Marylebone. O autor estadounidense aparece como parte do santoral na portada do <i>Sgt. Peppers<\/i> (1967).<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/03\/William-Burroughs-self-po-017.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-912\" alt=\"William Burroughs self-portrait\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/03\/William-Burroughs-self-po-017-300x180.jpg\" width=\"300\" height=\"180\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/03\/William-Burroughs-self-po-017-300x180.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/03\/William-Burroughs-self-po-017-1024x614.jpg 1024w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/03\/William-Burroughs-self-po-017-900x540.jpg 900w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>A nova orde musical non tardar\u00e1 en ver aflorar nomes que revelan perplexas lecturas do maior formulista da <i>beat generation<\/i>, o seu integrante m\u00e1is esc\u00e9ptico. A banda brit\u00e1nica de rock progresivo Solft Machine baut\u00edzase co t\u00edtulo da novela hom\u00f3nima publicada en 1961. E <i>El desayuno desnudo<\/i> estimula a imaxinaci\u00f3n doutros grupos neoiorkinos\u2026 A mediados dos 70, temendo pola s\u00faa sa\u00fade, Allen Ginsberg logra que Burroughs se traslade a Nova York. Acepta un posto de profesor na universidade, pero s\u00f3 aguanta seis meses. Instalado no m\u00edtico b\u00fanker, antigo ximnasio no Bowery reconvertido en forte, oficia de anfitri\u00f3n (xunto co seu secretario James Grauerholz), para un crecente c\u00edrculo de admiradores ben intencionados ou morbosos: Andy Warhol, Micky e Bianca Jagger, Lou Reed, John Giorno, Patti Smith e Susan Sontag, entre outros.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach. Dado que as s\u00faas obras, de car\u00e1cter experimental, alento visionario e conciencia antisistema, rend\u00edan pobres ganancias, William Burroughs (1914-1997), talvez a voz m\u00e1is insubornable da chamada beat generation, viuse condenado a levar traxe de personaxe p\u00fablico. Sobreviviu a unha cr\u00f3nica adicci\u00f3n \u00e1 hero\u00edna e a ondas consecutivas de innovaci\u00f3n literaria. Pero atopou unha &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=908\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">William Burroughs: ruleta rusa, drogas e rocanrol (I)<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/908"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=908"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/908\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":913,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/908\/revisions\/913"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=908"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=908"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=908"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}