{"id":9161,"date":"2018-05-05T06:00:03","date_gmt":"2018-05-05T06:00:03","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=9161"},"modified":"2018-04-29T17:18:05","modified_gmt":"2018-04-29T17:18:05","slug":"a-luz-fluida-de-manuel-paz","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=9161","title":{"rendered":"A luz flu\u00edda de Manuel Paz"},"content":{"rendered":"<figure id=\"attachment_9162\" aria-describedby=\"caption-attachment-9162\" style=\"width: 300px\" class=\"wp-caption alignleft\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/04\/BA27C2F6_21141.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-9162\" alt=\"\u00abCasti\u00f1eiras\u00bb pode verse na exposici\u00f3n do Concello. Foto Carmela Queijeiro\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/04\/BA27C2F6_21141-300x169.jpg\" width=\"300\" height=\"169\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/04\/BA27C2F6_21141-300x169.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/04\/BA27C2F6_21141.jpg 900w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><figcaption id=\"caption-attachment-9162\" class=\"wp-caption-text\">\u00abCasti\u00f1eiras\u00bb pode verse na exposici\u00f3n do Concello. Foto Carmela Queijeiro<\/figcaption><\/figure>\n<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong>Antonio Pi\u00f1eiro.\u00a0<\/strong><\/em>O tempo, \u00e1s veces, volve a n\u00f3s a trav\u00e9s do intre, da paisaxe moldeada por unha raiola, un estado de \u00e1nimo ou a lente sensibilizada dun fot\u00f3grafo. Hai ese algo que conservan os obxectos, os recullos, e que a mi\u00fado s\u00f3 ese trebello propiciador \u00e9 quen de extraer. Ese algo polo que sabemos que o con non \u00e9 s\u00f3 un con. <!--more-->Pousar a man sobre os vellos norais do peirao e volver sentir escorregar a auga dos cabos, a prata das xoubas ou o pingar das roupas de auga (sempre me pareceu tan nosa coma po\u00e9tica, esa expresi\u00f3n: roupa de auga).<\/p>\n<div id=\"6TEXTO_DETALLEad_RobaPaginasMobile-id\" itemscope=\"\" itemtype=\"https:\/\/schema.org\/WPAdBlock\" style=\"text-align: justify;\" data-ads=\"true\" data-url=\"\/4900\/webm.EXT.LAVOZDEGALICIA\/edicion\/\/barbanza\" data-mapping=\"ROBAMOBILE\" data-sizes=\"[[300,600],[300,300],[300,250]]\" data-param=\"pos\" data-format=\"mobile\" data-targeting=\"robapaginas\"><span style=\"font-size: 16px;\">Manuel Paz v\u00e9n de encher de tempo unha serie de lenzos fotogr\u00e1ficos. Unha marabilla da ollada. Est\u00e1n no espazo do Concello de Ribeira. Na Casa Consistorial.<\/span><\/div>\n<div style=\"text-align: justify;\"><\/div>\n<p style=\"text-align: justify;\">Enormemente suxestiva, a mostra (a luz coma flu\u00edda, de cada imaxe) de Manuel Paz, par\u00e9ceme que ten un fort\u00edsimo poder de transportaci\u00f3n. Perm\u00edtome convidalos a vostedes fervorosamente a comprobalo. No meu caso foi \u00ad-xa digo- coma un impacto do tempo.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Ribeira, fermosa como \u00e9, queda enxalzada de \u00e9pocas, luces, sons, cores recordadas polo tratamento delicioso de Manuel Paz. Uns espazos escollidos na fermosura natural da vila e a s\u00faa bisbarra, que moitas veces dubidamos se temos vivido ou so\u00f1ado. Iso, tam\u00e9n, que \u00e1s veces nos fai decatar de que a beleza est\u00e1 na sinxeleza do penedo, na distancia, na soidade da revolta. Na rocha dotada das formas dun intre, coma o que buscaba nas medas Claude Monet; nunha verea en perspectiva frontal, con \u00e1rbores e arume, que nos evocase o lirismo de Alfred Sisley (auga, ceo, br\u00e9tema); ou nun recullo de s24William Merritt Chase.<\/p>\n<div style=\"text-align: justify;\"><\/div>\n<p style=\"text-align: justify;\">Manuel Paz eng\u00e1delle \u00e1 lente o seu ollo po\u00e9tico e admirado. Eng\u00e1delle algo da densidade espiritual dos recordos. Semella que as imaxes nos leven al\u00f3, al\u00e9n, dentro de n\u00f3s mesmos, onde se garda esa imprecisi\u00f3n da luz.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Vai ser dif\u00edcil aqu\u00ed, neste artigo, que a calidade do papel urxente, o do xornal, poida servir para dar unha idea do que digo. O mellor \u00e9 que se acheguen vostedes, insisto, a comprobalo en persoa. Unha verdadeira recreaci\u00f3n dos sentidos. Un intre agradable coma poucos. Ao estar diante destas imaxes van ter, iso p\u00f3dollelo garantir, unha impresi\u00f3n e unha noci\u00f3n diferente da realidade espacial e paisax\u00edstica de Ribeira. Porque Manuel Paz baleirou a imaxe de contido notarial para enchela de contidos emocionais (o lugar, a luz, o recendo albiscado \u00ad -o da beiramar, por exemplo- desta Casti\u00f1eiras que escollo para ilustrar o comentario) e para que sexa o espectador o que acabe de enchela. Por\u00e9n, as de Manuel Paz son imaxes nas que a vida do intre nos da a vida do Tempo -xa ven que volvo ao comezo e po\u00f1o o Tempo con mai\u00fascula-; son imaxes de revelaci\u00f3n, de evocaci\u00f3n, de transubstanciaci\u00f3n, da consciencia xenu\u00edna que s\u00f3 pode dar a ollada ofrecida dun bo fot\u00f3grafo.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Antonio Pi\u00f1eiro.\u00a0O tempo, \u00e1s veces, volve a n\u00f3s a trav\u00e9s do intre, da paisaxe moldeada por unha raiola, un estado de \u00e1nimo ou a lente sensibilizada dun fot\u00f3grafo. Hai ese algo que conservan os obxectos, os recullos, e que a mi\u00fado s\u00f3 ese trebello propiciador \u00e9 quen de extraer. Ese algo polo que sabemos que &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=9161\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">A luz flu\u00edda de Manuel Paz<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[35,4],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9161"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9161"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9161\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9163,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9161\/revisions\/9163"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9161"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9161"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9161"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}