{"id":939,"date":"2014-04-02T06:42:16","date_gmt":"2014-04-02T06:42:16","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=939"},"modified":"2014-04-02T06:42:16","modified_gmt":"2014-04-02T06:42:16","slug":"william-burroughs-ruleta-rusa-drogas-e-rocanrol-ii","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=939","title":{"rendered":"William Burroughs: ruleta rusa, drogas e rocanrol (II)"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><b><i><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/William-S-Burroughs-w-gun.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-942\" alt=\"William-S-Burroughs-w-gun\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/William-S-Burroughs-w-gun-222x300.jpg\" width=\"222\" height=\"300\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/William-S-Burroughs-w-gun-222x300.jpg 222w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/William-S-Burroughs-w-gun.jpg 297w\" sizes=\"(max-width: 222px) 100vw, 222px\" \/><\/a>Gonzalo Trasbach<\/i><\/b>. James Grauerholz e o inveterado <i>fisg\u00f3n<\/i> Vitor Bockris ofician os encontros coas estrelas musicais. Entre eles resultou hilarante o que tivo con Lou Reed (1942-2013). O fundador da Velvet chegou ao forte coa botella de whisky na man seguido polo seu cortexo. Entrou intempestivo e cortante. O vello mant\u00edvose tolerante, inc\u00f3lume como se fose unha esfinxe, diante do mozo m\u00fasico e poeta, interesado en cousas sen importancia. Nesta \u00e9poca foi cando Grauerholz, outrora m\u00e1nager de grupos de rock, lle conseguira unha columna na revista musical Crawdaddy, na que no 1975 entrevistou a Jimmy Page (Led Zeppelin).<!--more--><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Ao mesmo tempo, Grauerholz planea lecturas en locais non acad\u00e9micos coas que Burroughs se manter\u00e1 nas d\u00e9cadas vindeiras. M\u00e1is parecidas \u00e1s actuaci\u00f3ns das bandas roqueiras ou \u00e1s funci\u00f3ns dun mon\u00f3logo que a unha conferencia, as s\u00faas alocuci\u00f3ns, entonadas a modo dun severo serm\u00f3n ou amoestaci\u00f3n, desc\u00f3breno para un p\u00fablico novo que, pese a s\u00faa idade, o mira preto das s\u00faas inquedanzas. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/burroughs-lendo.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-943\" alt=\"burroughs lendo\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/burroughs-lendo-300x212.jpg\" width=\"300\" height=\"212\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/burroughs-lendo-300x212.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/burroughs-lendo.jpg 848w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Esta faceta xerar\u00e1 unha serie de gravaci\u00f3ns <i>Spoken Word<\/i> \u2013a primeira, <i>Call Me Burroughs<\/i> (1965)- que axi\u00f1a contar\u00e1n cun engadido musical, un sedutor h\u00edbrido que leva o seu infausto universo a outra dimensi\u00f3n. No seu papel de rapsodo agoirento participa en varios discos publicados polo selo Giorno Poetry Systems. En <i>The Nova Convention<\/i> (1979) comparte sucos con John Cage, Frank Zappa e Philip Glass, entre outros. En <i>You\u2019re The Guy I Want To Share My Money With<\/i> (1981) est\u00e1 co propio John Giorno e Laurie Anderson, coa que colaborou en varios traballos m\u00e1is. Tam\u00e9n apareceu en longametraxes como <i>Drugstore Cowboy<\/i> (1989), de Gus van Sant, exercendo de lenda viva que asombra pola s\u00faa estoica presenza de veterano drogadicto, dependencia que ter\u00e1 ata a morte.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0 Os anos do <i>grunge<\/i> traer\u00e1n novas mostras de reco\u00f1ecemento. No 1992 publicouse o EP <i>The \u201cPriest\u201d They Called Him<\/i>, onde le o seu relato hom\u00f3nimo mentres o mesmo Kurt Cobain conxura capas de guitarra distorsionada e sobreamplificaci\u00f3n el\u00e9ctrica. O ano seguinte, Cobain visitouno no seu domicilio final, en Lawrence, onde compartiron unhas horas de docencia opi\u00e1cea e creativa. No 1995 recibiu a Michael Stipe (R.E.M.), que chegou na compa\u00f1a de Kim Gordon, Thurston Moore e Lee Renaldo, de Sonic Youth. Estes, cinco anos antes ti\u00f1an participado no \u00e1lbum <i>Dead City Radio<\/i> (Island, 1990), urdido por Hal Willner arredor de recitados de Burrougs. Nas fotos dos encontros, os m\u00fasicos escoitan con solemnidade as palabras do vello gur\u00fa. A abismal diferenza estriba en que ningunha das <i>superstars<\/i> do rock vadeou a experiencia vital do sodomita e heroin\u00f3mano afeccionado \u00e1s armas de fogo.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Pero o cruzamento de Will co rock non se reduce, como xa vimos, a Bowie ou a Cobain. No 1985 a s\u00faa amizade con Gus van Sant produciu o hipn\u00f3tico EP <i>The Elvis Of Letters<\/i>, onde o vello cabr\u00f3n recitaba as salmodias <i>Word Is Virus<\/i>, <i>Millions Of Images<\/i> e <i>The Hipster Be-Bop, Junkie<\/i>, con fondo de guitarra el\u00e9ctrica tratada. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/Quick-Fix.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-944\" alt=\"Quick-Fix\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/Quick-Fix-300x197.jpg\" width=\"300\" height=\"197\" srcset=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/Quick-Fix-300x197.jpg 300w, http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/Quick-Fix.jpg 476w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>No 1992 gravou con Ministry a vi\u00f1eta ionqui <i>Quick Fix<\/i>, inclu\u00edda no single <i>Just One Fix<\/i>, editada con grafismo do propio Burroughs na portada. Ao ano siguinte cooperou con The Disposable Heroes Of Hiohoprisy no \u00e1lbum <i>Spare Ass Annie And Other Tales<\/i> (1993). O d\u00fao de hip-hop (integrado por Michael Franti y Rono Tse) conxuran o acompa\u00f1amento musical para os mon\u00f3logos do autor, que carraspea sinopses dos seus libros. No 2000 as novas tecnolox\u00edas propician a espectral uni\u00f3n de dous mitos da contracultura: o anci\u00e1n le poemas do cham\u00e1n Jim Morrison, sobre fondo musical dos sobreviventes compo\u00f1entes dos Doors e rexistros do epic\u00fareo m\u00e1rtir, que se laia e oulea estrondoso. A peza publicouse no disco tributo <i>Stoned Immaculate<\/i>. Por \u00faltimo, o vello gur\u00fa aparece ao final do videoclip <i>Last Night On Earth<\/i>, o tema de U2, empurrando un carro da compra. Un primeiro plano dos seus ollos remata a curtametraxe do arribista cuarteto irland\u00e9s.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Sen d\u00fabida a literatura do xenio da <i>beat generation<\/i> contin\u00faa sendo inquietante. Pero o influxo dunha voz roza sendeiros que, normalmente, lles son negados \u00e1 palabra impresa. As\u00ed, escoitar a Burroughs nalgunhas das s\u00faas gravaci\u00f3ns de audio ou v\u00eddeo completa a experiencia en plenitude sensorial. Grave e lixeiramente met\u00e1lica, fastosa e avesa cal serm\u00f3n blasfemo, a s\u00faa voz segue a lembrarnos o engano no que vivimos sumidos, a futilidade de existir neses termos, a non ser que esteamos provistos de inesgotable convencemento subversivo. Neste senso, lembramos un dos moitos sarcasmos de quen repetiu incansablemente que a \u00fanica verdade \u00e9: &lt;estamos aqu\u00ed para marcharmos&gt;. Di as\u00ed:<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>Grazas polos pavos salvaxes e as pombas mensaxeiras, destinados a ser cagados a trav\u00e9s de saudables entra\u00f1as norteamericanas\/ Grazas por un continente que espoliar e contaminar\/ Grazas polos indios, que aportaron unha m\u00f3dica dose de desaf\u00edos e perigos<\/i>\u2026 As\u00ed arranca un dos <i>hits<\/i> de Burroughs dedicado a John Dillinger, recitado no D\u00eda de Acci\u00f3n de Grazas do 1968. O antihimno contin\u00faa con esta rechufa: <i>Grazas polo so\u00f1o americano, que todo o vulgariza e falsea ata que relocen as s\u00faas manifestas mentiras \/Grazas polo Ku Klux Kan\/ Polos representantes da lei que matan negros e contan as marcas\/ Polas mulleres beatas e decentes\u2026\/ Grazas polas pegatas \u201cMata un maric\u00f3n por Cristo\u201d \/Grazas pola sida de laboratorio\/ Grazas pola Lei Seca e a guerra contra as drogas \/Grazas por un pa\u00eds onde a ningu\u00e9n se lle permite ir ao seu \/ Grazas por unha naci\u00f3n de sopr\u00f3ns \/ Grazas pola m\u00e1is grande e definitiva traiz\u00f3n ao definitivo e m\u00e1is grande so\u00f1o da humanidade. \u00a0<\/i><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach. James Grauerholz e o inveterado fisg\u00f3n Vitor Bockris ofician os encontros coas estrelas musicais. Entre eles resultou hilarante o que tivo con Lou Reed (1942-2013). O fundador da Velvet chegou ao forte coa botella de whisky na man seguido polo seu cortexo. Entrou intempestivo e cortante. O vello mant\u00edvose tolerante, inc\u00f3lume como se &hellip; <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=939\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">William Burroughs: ruleta rusa, drogas e rocanrol (II)<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/939"}],"collection":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=939"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/939\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":945,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/939\/revisions\/945"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=939"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=939"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=939"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}