{"id":10233,"date":"2019-01-27T06:00:39","date_gmt":"2019-01-27T06:00:39","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=10233"},"modified":"2019-01-18T12:38:35","modified_gmt":"2019-01-18T12:38:35","slug":"cadea-perpetua","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=10233","title":{"rendered":"Cadea perpetua"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/grillete-de-presidiario.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-10234\" alt=\"grillete-de-presidiario\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/grillete-de-presidiario-300x222.jpg\" width=\"300\" height=\"222\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/grillete-de-presidiario-300x222.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/grillete-de-presidiario.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Marina Losada Vicente.\u00a0<\/strong><\/em>Mamae empe\u00f1ou-se en escribir aquel diario incendiado de odio na s\u00faa cabeza; d\u00eda a d\u00eda foi prendendo lume nas neuronas todas, de tal maneira que na \u00e9poca en que cumpr\u00eda corenta anos, non quedaba nin unha soa sa. Os demais ignoraban o mal, do mesmo modo que o ignoraba ela mesma. <!--more-->A naturalidade do coti\u00e1n, pinga a pinga, abrindo un furado nos miolos da filla, conseguiu o que non sabemos se a nai pretend\u00eda. Nada era f\u00f3ra da s\u00faa sombra.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Da mesma maneira que un serial da radio prend\u00eda na imaxinaci\u00f3n das veci\u00f1as, enganchadas sen defensa \u00e1s ondas, ela atend\u00eda a voz da nai, que esmiuzaba e recreaba os enganos do seu marido, o desgraciada que era, o soa que se atopaba, ao mesmo tempo que sementaban unhas fabas ou recoll\u00edan leitugas.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 O pai miraba con naturalidade que a filla seguise a nai. O d\u00eda que foi \u00e1 feira e trouxo dela un poldro, deixou de chamar a filla por entender que cabalgar era cousa de homes. Nas partidas de cartas que se botaba a p\u00e9 da lareira non participaban as mulleres da casa, ocupadas sempre cun labor nas mans. Un d\u00eda caeu na conta de que ti\u00f1a tres fillos aos que encarreirar na vida; e de que tam\u00e9n ti\u00f1a unha filla. V\u00e9ndoa tan desenvolvida, foi quen de imaxinala ga\u00f1ando un preito diante dun tribunal na Coru\u00f1a. Foi quen de lle prometer un cami\u00f1o, pero o cami\u00f1o da moza estaba trazado. A nai dixo que non; e mil veces non. A filla era dela. Xa bastante lle dera con tres fillos.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/womens-1875446_960_720.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-10235\" alt=\"womens-1875446_960_720\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/womens-1875446_960_720-300x248.jpg\" width=\"300\" height=\"248\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/womens-1875446_960_720-300x248.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/womens-1875446_960_720.jpg 869w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a> As horas compartidas, que en tempos de maio eran todas, encher\u00edan as p\u00e1xinas da s\u00faa inocencia; que se o papae chegou b\u00e9bedo, que se dic\u00edan del que o viran nun baile&#8230; que para se\u00f1orito non casara; que quen o ver\u00eda se elas non se levantaran ao d\u00eda para muxir as vacas, para ir ao mui\u00f1o, para&#8230;<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Para, por favor, para, dixo un d\u00eda aquel ouri\u00f1al que a filla ti\u00f1a por cabeza. Para. Rebordando a rebordar, sa\u00edndose por todas as\u00a0 paredes, a filla caeu na conta de que un mal a dominaba, sen poder darlle nome.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Na sombra proxectada por aquela enorme presenza matriarcal, disimulada pola forma patriarcal m\u00e1is m\u00ednima, aquela que s\u00f3 leva o nome, a filla sombra era. Casou para a casa, pariu, e puxo no seu dni &#8220;sus labores&#8221;, coa \u00fanica diferencia de que foi quen de asinar e rubricar, cousa que a nai nin intentou. O xe que marcaba a identificaci\u00f3n da nai, foi o mesmo que lle gravou a lume a ela. Un xe que non despexaba inc\u00f3gnita algunha. Un xe ou unha cruz, segundo se vexa.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Diante da psic\u00f3loga confesouse culpable por omisi\u00f3n. Xamais levantara a voz. A doutora d\u00edxolle que era v\u00edtima. Que non o esquecera. E que se afastase. Non \u00e9 sombra, \u00e9 cadea perpetua. Cadea perpetuada.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Marina Losada Vicente.\u00a0Mamae empe\u00f1ou-se en escribir aquel diario incendiado de odio na s\u00faa cabeza; d\u00eda a d\u00eda foi prendendo lume nas neuronas todas, de tal maneira que na \u00e9poca en que cumpr\u00eda corenta anos, non quedaba nin unha soa sa. Os demais ignoraban o mal, do mesmo modo que o ignoraba ela mesma.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[73,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10233"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10233"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10233\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10236,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10233\/revisions\/10236"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10233"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10233"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10233"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}