{"id":10241,"date":"2019-01-12T06:00:04","date_gmt":"2019-01-12T06:00:04","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=10241"},"modified":"2019-01-08T15:31:05","modified_gmt":"2019-01-08T15:31:05","slug":"un-habitar-mais-forte-que-a-metropole","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=10241","title":{"rendered":"Un habitar m\u00e1is forte que a metr\u00f3pole"},"content":{"rendered":"

\"9788415862635_01\"<\/a>Ignacio Castro Rey.\u00a0<\/strong><\/em>Polo menos neste pa\u00eds, un nunca saber\u00e1 moi ben a que se dedica a esquerda. \u00c1 parte, est\u00e1 claro, desa eterna partida de domin\u00f3 con distintas elites apoderadas. Tam\u00e9n entre elas a lectura est\u00e1 en declive, coma se o progresismo aspiracional tivese suficiente cos cl\u00e1sicos do seu santoral, que citan de memoria sen lelos, e coa bendita “trampa da diversidade”, a\u00ednda que ese outro libro poucos (a pesar das vendas) ler\u00e1n. Por non sa\u00edr do seguro, nin se atender\u00e1 a Fahrenheit 11\/9<\/i>, pois o documental \u00e9 complexo e ideoloxicamente non ali\u00f1ado. Non esquezamos que o capitalismo, no sentido espiritual que dic\u00eda M. Thatcher (para quen a econom\u00eda era s\u00f3 un medio), \u00e9 precisamente unha incansable ideolox\u00eda de selecci\u00f3n que ignora o que sexa problem\u00e1tico e non estea en primeira li\u00f1a da eficacia p\u00fablica. Non hai por tanto unha crise do papel, sen\u00f3n unha crise da pel, do encontro, da procura e da presenza mesma, con todas as s\u00faas pantasmas. E a esquerda seguir\u00e1 c\u00f3mplice do sistema mentres se alimente das mesmas fontes secundarias que “todo o mundo”, desa rotaci\u00f3n incansable dos comentarios, de revelaci\u00f3ns que non revelan nada, excepto m\u00e1is comentarios que ser\u00e1n desmentidos ao d\u00eda seguinte. Parece que calquera cambio real ser\u00e1 imposible mentres a s\u00faa vangarda sexa presa do \u00edndice de audiencia.<\/p>\n

Moi afastado do confort destas portas xiratorias da ideolox\u00eda (ao fin e ao cabo, un subproduto degradado da relixi\u00f3n), contin\u00faan agardando alg\u00fans raros libros, alg\u00fans autores. Entre eles, o que emana da \u00f3rbita de Tiqqun e o Comit\u00e9 Invisible. Seguindo este rastro co\u00f1ecemos hai uns meses Un habitar m\u00e1s fuerte que la metr\u00f3poli<\/i>, un estra\u00f1o e belo libro do Consejo Nocturno (Pepitas de Calabaza ed.) que xungue a desvantaxa de ser rotundo o feito de estar pensado desde M\u00e9xico, un pa\u00eds que, grazas ao racismo da informaci\u00f3n, imaxinamos encharcado de mariachis, turistas, feminicidios e narcos.<\/p>\n

O primeiro que hai que dicir deste fermoso e breve volume de pouco m\u00e1is de cen p\u00e1xinas \u00e9 que non se trata en absoluto dunha mera copia, unha homenaxe a anteriores documentos europeos, a\u00ednda que garde unha boa relaci\u00f3n con eles. \u00c1 marxe dos t\u00f3picos, a cultura que pariu Pedro P\u00e1ramo segue manando illas dunha radiante soidade. F\u00edxense: “Un igl\u00fa no es m\u00e1s que la continuaci\u00f3n por otros medios del viento glacial, pero vuelto habitable” (p. 106). Pois ben, a l\u00f3xica dunha exterioridade com\u00fan que irrompe s\u00f3 a trav\u00e9s do continxente permite que neste texto o enigma comunitario reconstr\u00faa sen cesar as nosas habituais situaci\u00f3ns. Este libro \u00e9 primeiramente unha subversi\u00f3n das nosas percepci\u00f3ns urbanas. Para os militantes do Consejo Nocturno o poder ten acadado confundirse co ambiente mesmo (p. 12). Nesta \u00f3ptica o “sistema”, al\u00ed onde o alternativo \u00e9 sen cesar reintegrado, non \u00e9 nada distinto ao tempo regulado no que se presenta o canon informativo do mundo; unha actualidade imperial diante da que sempre estamos en falta. Isto \u00e9 co que estes mozos militantes rachan.<\/p>\n

\"Un-habitar-m\u00e1s-fuerte-que-la-metropoli-imagen-destacada\"<\/a>O l\u00edquido amni\u00f3tico que nos protexe paraliz\u00e1ndonos, este “ectoplasma dislocado”, converte a multiplicidade na arma ideal dun poder de xeometr\u00eda variable. A calibraci\u00f3n molecular das subxectividades prod\u00facese no folclore multicultural. O Consejo Nocturno cita a Deleuze coma o pensador dunha autoestrada sen fin que \u00e9 \u00e1 vez a forma extrema de control. A circulaci\u00f3n veloz encarna un modo polimorfo de fixaci\u00f3n, unha maneira de encerro que coincide coa liberdade de expresi\u00f3n. Mentres a liberdade de acci\u00f3n sexa nula, baixo o isomorfismo imperial un pode ser punk, pornoterrorista ou doutor en estudos subalternos (p. 77).<\/p>\n

Para romper con este poder algodonoso, haber\u00eda que buscar novas formas de achegamento que suspendan a desconfianza metropolitana (p. 93). A metr\u00f3poli non \u00e9 tal ou cal dispositivo, sen\u00f3n unha localizaci\u00f3n difusa que ten o seu eixo no medo a habitar a comunidade terreal, un medo que conseguiu estenderse. Participamos nunha guerra mundial entre o invento chamado Home e os terrestres. En tal aspecto, tam\u00e9n nunha festa rave dos suburbios hai algo de metr\u00f3pole (p. 38). Vivimos baixo unha sorte de dogma port\u00e1til. O noso celebrado nomadismo posmoderno \u00e9 en realidade unha forma xenial de inmobilidade cuxa cobertura se reproduce por todas partes. B\u00e1stalle para iso duplicar a singularidade com\u00fan nunha minor\u00eda reco\u00f1ecible, nun xesto num\u00e9rico ou nunha nova marca. A nosa domesticidade esixe que todo exterior deve\u00f1a interior (p. 51).<\/p>\n

\"per<\/a>Hipsters e xentrificaci\u00f3n: a est\u00e9tica masiva \u00e9 a polic\u00eda. A presenza violenta de forzas represivas pode moi ben ser suplida por mandas de consumidores de Zara con miles de bolsas (p. 18). Sobrevivimos baixo estes modos distantes de socializaci\u00f3n sen convivialidade. Entre n\u00f3s toda forma de socializaci\u00f3n (Simmel) coincide coa m\u00e1is met\u00f3dica disociaci\u00f3n ( p. 27). A metr\u00f3pole re\u00fane a fragmentaci\u00f3n dos seres, pero en canto separados. De a\u00ed este aire de holograma que ten o cidad\u00e1n medio. Est\u00e1 illado na s\u00faa mesma forma de estar presente, nunha ausencia equipada de conexi\u00f3ns. Con elas a anestesia apl\u00edcase sen cesar ante o avance mundial da cat\u00e1strofe. Pero tal sedaci\u00f3n \u00e9 en si mesma catastr\u00f3fica, pois ac\u00f3uganos ao prezo de expropiarnos daquilo que poder\u00eda espertar, afast\u00e1ndonos dunha forma de vida que empu\u00f1e a continxencia absoluta que somos. Para quen flota non hai nada pr\u00f3ximo. A lista interminable de desastres exteriores tapa a cat\u00e1strofe que arrasa as almas, o ser mesmo do que nos rodea.<\/p>\n

A poboaci\u00f3n \u00e9 ela mesma unha mercador\u00eda no medio dun poder que se confunde co goce (p. 64). E g\u00f3zase tanto escravizando \u00e1 xente como liberando aos supostos escravos \u00e1 marxe deles mesmos.\u00a0 Inside\u00a0 every\u00a0 gook\u00a0 there\u00a0 is\u00a0 an\u00a0 American\u00a0 trying\u00a0 to\u00a0 get\u00a0 out!\u00a0 ( p. 15). Pero ning\u00fan imperio, por ac\u00e9falo que sexa, poder\u00e1 impedir que se multiplique unha entrop\u00eda potencial al\u00ed onde xurda un dispositivo de control. \"DgzaEUuU0AAinRL\"<\/a>Para iso s\u00f3 fai falta que resucitemos a vella coraxe de po\u00f1er un p\u00e9 na zona de indeterminaci\u00f3n que nos une a calquera ser e que xamais pertencer\u00e1 \u00e1 historia. Unha potencia destitu\u00ednte do espect\u00e1culo metropolitano espera noutro uso dos corpos.<\/p>\n

Mentres tanto, levantar unha barricada non \u00e9 moito se non se sabe como vivir detr\u00e1s dela. Tr\u00e1tase ent\u00f3n de “ali\u00f1arse cos furac\u00e1ns” ( p. 84). Non promovendo o p\u00e1nico, ao modo da esquerda virtual; tampouco difundindo o cinismo, \u00e1 maneira de certo conservadorismo alternativo. Habitar plenamente, establecendo outra relaci\u00f3n de amizade coa sombra de cousas e persoas, \u00e9 un xesto revolucionario que permite cancelar, nun momento crucial, toda cartograf\u00eda ( p. 98). Habitar \u00e9 conectar co f\u00f3ra, cultivar a irmandade das s\u00faas criaturas. Cambia o mundo sen tomar o poder, pero constitu\u00edndo unha potencia que resiste calquera vontade imperial de transparencia. Para iso s\u00f3 debemos, di este libro citando a Clastres ( p. 111), levar a tribo sempre con un. Xa ven que no atrevemento destes mozos pensadores a subversi\u00f3n comeza por rebentar a nosa igrexa ilustrada.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ignacio Castro Rey.\u00a0Polo menos neste pa\u00eds, un nunca saber\u00e1 moi ben a que se dedica a esquerda. \u00c1 parte, est\u00e1 claro, desa eterna partida de domin\u00f3 con distintas elites apoderadas. Tam\u00e9n entre elas a lectura est\u00e1 en declive, coma se o progresismo aspiracional tivese suficiente cos cl\u00e1sicos do seu santoral, que citan de memoria sen … Seguir lendo Un habitar m\u00e1is forte que a metr\u00f3pole<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,77],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10241"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10241"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10241\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10246,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10241\/revisions\/10246"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10241"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10241"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10241"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}