{"id":10276,"date":"2019-01-25T06:00:17","date_gmt":"2019-01-25T06:00:17","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=10276"},"modified":"2019-01-18T12:35:36","modified_gmt":"2019-01-18T12:35:36","slug":"nada-que-dicir","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=10276","title":{"rendered":"Nada que dicir"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #000000;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/fin-de-partida-web-850x550.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-10277\" alt=\"fin-de-partida-web-850x550\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/fin-de-partida-web-850x550-300x194.jpg\" width=\"300\" height=\"194\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/fin-de-partida-web-850x550-300x194.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/fin-de-partida-web-850x550.jpg 850w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>Non est\u00e1 na nosa intenci\u00f3n comprender nin tirar ningunha sorte de simbolox\u00eda de <\/span><span style=\"color: #000000;\"><i>Fin de partida<\/i><\/span><span style=\"color: #000000;\"> por temor \u00e1 maldici\u00f3n expresada polo autor, Samuel Beckett: \u201c<\/span><span style=\"color: #000000;\"><i>Honni soit qui symboles y voit<\/i><\/span><span style=\"color: #000000;\">\u201d (\u201cMaldito sexa aquel que a\u00ed s\u00edmbolos vexa\u201d). Aceptamos o consello por convicci\u00f3n e por medo ao cumprimento da mal\u00e9vola advertencia. <!--more-->Por iso tampouco intentamos ver nela nin procuramos extraer da s\u00faa lectura ningunha clase de significado filos\u00f3fico ou existencial. Con permiso e humildade s\u00f3 queremos xogar e gozar do texto definido como tal, quer dicir, como \u201cincomprensible\u201d. Esquecemos os personaxes e fixamos o obxectivo nos obxectos: primeiro de nada nas sabas que protexen os actores-obxectos, obxecto da obra:<\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u201c<i>No proscenio, \u00e1 esquerda, dous cubos de lixo, moi xuntos, cubertos cunha vella saba. No centro, cuberto cunha vella saba, sentado nunha cadeira de rodas, est\u00e1 Hamm\u201d. Clov quita o trapo que cobre os cubos de lixo, \u201cpr\u00e9gao coidadosamente e col\u00f3cao debaixo do brazo\u201d. \u201cVai cara a Hamm, quita o trapo que o cobre, e pr\u00e9gao coidadosamente e col\u00f3cao debaixo do brazo\u201d.<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Vela\u00ed a descrici\u00f3n do que, unha vez desaparecida ou derru\u00edda unha das paredes da casa, atop\u00e1monos (n\u00f3s, espectadores mir\u00f3ns ou lectores ao axexo), coa sala ao aire, coa interioridade do que semella un domicilio, un <i>home<\/i> (punto de partida), ao descuberto, entre as tres paredes restantes. <span style=\"color: #000000;\">Recollemos este ilustrativo par\u00e1grafo de <\/span>Cl\u00e1udia M. Vasconcellos <span style=\"color: #000000;\">que subli\u00f1a a procura de \u201cpensar o estatuto da palavra e da a\u00e7\u00e3o em ru\u00ednas na pe\u00e7a <\/span><span style=\"color: #000000;\"><i>Fim de partida<\/i><\/span><span style=\"color: #000000;\">, de Samuel Beckett, a partir da met\u00e1fora do pano\/trapo\/cortina que abre\/fecha ininterruptamente os dias de Hamm e Clov, figuras centrais da obra\u201d. <\/span><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color: #000000;\">E segue: \u201cNo interior sem mob\u00edlias, que a rubrica prescreve de entrada, repousam cinco \u2018panos\u2019, que substituem a vetusta cortina do teatro. Clov, contrarregra e personagem, recolhe quatro deles, remedos de cortina. Hamm, logo em seguida, recolher\u00e1 o \u00faltimo, este, sim, reformador. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/e542234a3388f6547c0e39d963b6a.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-10278\" alt=\"e542234a3388f6547c0e39d963b6a\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/e542234a3388f6547c0e39d963b6a-300x160.jpg\" width=\"300\" height=\"160\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/e542234a3388f6547c0e39d963b6a-300x160.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/e542234a3388f6547c0e39d963b6a.jpg 800w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Trata-se de um trapo (stancher, em ingl\u00eas- trapo usado para estancar sangue), que lhe cobre o rosto e lhe represa as palavras\u2013 ao que parece pelo tempo entre uma apresenta\u00e7\u00e3o e outra. Reduzida a tapa-bocas, a cortina revela a natureza do palco, pois, puxado o pano (ou trapo), o palco se assume como lugar da palabra\u201d<\/span> (Claudia. M. Vasconcellos, <span style=\"color: #000000;\"><i>Teatro inferno<\/i><\/span><span style=\"color: #000000;\">, 2012). <\/span><\/p>\n<p lang=\"es-ES\" style=\"text-align: justify;\" align=\"justify\">Segundo Adorno (<i>Intento de entender Fin de partida<\/i>), Beckett \u201cutiliza pensamentos <i>sans phrase<\/i> como frases, materiais parciais do <i>monologue interieur<\/i>\u201d.<span style=\"color: #333333;\"> \u201cO<\/span><span style=\"color: #222222;\"> que pasa, son palabras\u201d, dic\u00eda Beckett. <\/span><span style=\"color: #000000;\">Lugar da palabra e dos silencios (\u201cE embalei o sil\u00eancio nos meus ombros\u201d, Sophia de Mello Breyner), especialmente dos silencios a trav\u00e9s das innumerables pausas que axudan a (de)constru\u00edr un suposto di\u00e1logo, un di algo, entre os personaxes. Nada que dicir, todos calados, un <\/span><span style=\"color: #000000;\"><i>Acto sen palabras<\/i><\/span><span style=\"color: #000000;\">. Ou di canto che pete, desde o peto do teu peito. Ao chou. Como nas sesi\u00f3ns de psican\u00e1lise \u00e1s que se someteu o propio Beckett durante m\u00e1is de dous anos. Segue por a\u00ed. Nalg\u00fan momento algu\u00e9n vai ter a ocorrencia de atoar o discurso mediante un preito. E o xogo do absurdo recalar\u00e1 no xulgado para dar paso a un novo pase da cinta, \u00e1 derradeira e definitiva <\/span><span style=\"color: #000000;\"><i>\u00daltima cinta<\/i><\/span><span style=\"color: #000000;\">. Cinta negra, pelo negro, como o daquela morena (peixe con forma de angu\u00eda da familia dos mur\u00e9nidos). <\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><i>HAMM: Antes de te ires di algo.<\/i><\/p>\n<p lang=\"es-ES\" align=\"justify\"><span style=\"color: #000000;\"><i>CLOV: Non hai nada que dicir.<\/i><\/span><\/p>\n<p lang=\"es-ES\" align=\"justify\"><span style=\"color: #000000;\"><i>HAMM: Algunhas palabras\u2026 que eu poida repetir\u2026 no meu coraz\u00f3n.<\/i><\/span><\/p>\n<p lang=\"es-ES\" align=\"justify\"><span style=\"color: #000000;\"><i>CLOV: O teu coraz\u00f3n! <\/i><\/span><span style=\"color: #000000;\">(Samuel Beckett, <\/span><span style=\"color: #000000;\"><i>Fin de partida<\/i><\/span><span style=\"color: #000000;\">)<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0Non est\u00e1 na nosa intenci\u00f3n comprender nin tirar ningunha sorte de simbolox\u00eda de Fin de partida por temor \u00e1 maldici\u00f3n expresada polo autor, Samuel Beckett: \u201cHonni soit qui symboles y voit\u201d (\u201cMaldito sexa aquel que a\u00ed s\u00edmbolos vexa\u201d). Aceptamos o consello por convicci\u00f3n e por medo ao cumprimento da mal\u00e9vola advertencia.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65,11],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10276"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10276"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10276\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10279,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10276\/revisions\/10279"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10276"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10276"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10276"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}