{"id":10309,"date":"2019-01-31T06:00:31","date_gmt":"2019-01-31T06:00:31","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=10309"},"modified":"2019-01-24T09:22:55","modified_gmt":"2019-01-24T09:22:55","slug":"de-trapos-e-atrapados","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=10309","title":{"rendered":"De trapos e atrapados"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/maxresdefault-1.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-10310\" alt=\"maxresdefault (1)\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/maxresdefault-1-300x168.jpg\" width=\"300\" height=\"168\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/maxresdefault-1-300x168.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/maxresdefault-1-1024x576.jpg 1024w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/maxresdefault-1-900x506.jpg 900w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/maxresdefault-1.jpg 1280w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><em><strong>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>Estamos a falar de sabas, dos panos e trapos que aparecen na obra de Beckett <i>Fin de partida<\/i>. E de d\u00faas cortinas corridas nos dous ventanucos altos das paredes laterais do refuxio desde onde \u00e9 (im)posible ver o exterior.<!--more--> Grazas \u00e1 colaboraci\u00f3n do criado, de Clov, o \u00fanico capaz de realizar a primeira manobra con eficacia, as sabas e os panos forman parte dunha fase: a do proceso er\u00f3tico do destape. Unha vez retiradas as vellas sabas, as mortallas que el, como bo servente \u201cprega coidadosamente\u201d, ponse ao descuberto o grupo dos tres personaxes ocultos: a familia, ou o que queda dela.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">At\u00e9 ese momento os vultos tapados pod\u00edan representar uns mobles protexidos do po durante a ausencia dos residentes. Mais en canto se levantan as sabas non aparecen mobles sen\u00f3n a presenza espida do obsceno: tres seres humanos, Hamm e os seus pais, Nagg e Nell, estes (os restos), dentro de cadanseu bid\u00f3n do lixo. Destapados, desmembrados, destripados. Ambos r\u00edndose das calamidades coma quen se ri da cousa m\u00e1is graciosa do mundo.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>NELL: Non hai que rirse desas cousas Nagg. Por que sempre est\u00e1s a rir?<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>NAGG: Non tan forte!<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>NELL <\/i>(sen baixar a voz):<i> Non hai nada m\u00e1is gracioso que a desgraza, de acordo. Pero\u2026<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>NAGG <\/i>(escandalizado):<i> Ouh! <\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>NELL: Si, si, \u00e9 o m\u00e1is gracioso do mundo.<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Nada de panos quentes nin mormos desde as linguas de trapo das que non saen boas palabras, consoladoras, sen\u00f3n trapalladas paridas ao chou, verbo nu, palabras cr\u00faas acompa\u00f1adas de bocexos, risi\u00f1as, pausas, demasiadas pausas e paradas, sen outro interese que a propia fala enmudecida e atrapada nos incisos. As pausas, os freos, as interrupci\u00f3ns, son tantas como m\u00e1is de duascentas. Algu\u00e9n contou duascentas sesenta e d\u00faas.<a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/07.0556web.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-10311\" alt=\"07.0556web\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/07.0556web-300x200.jpg\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/07.0556web-300x200.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/07.0556web.jpg 750w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a> Se engadimos as que hai entre actores, exceden con moito das trescentas sesenta. As palabras non van a ningures, fican a\u00ed, engarrafadas nos silencios, nas pausas que o autor fai notar e apunta no texto e, como follas de outono, van bater nos ollos e nos ouvidos dos lectores ou dos espectadores, xamais nos personaxes que (des)enf\u00edan as conversas.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Co\u00f1ecer o pano sup\u00f3n experiencia e saber. Neste caso quen mellor co\u00f1ece o pano, o que facer cos lenzos, \u00e9 Clov, o criado. Este vai e v\u00e9n, m\u00f3vese sen parar porque non pode sentarse, se acaso apoiarse na cadeira do amo ou na (suposta) mesa da coci\u00f1a. Os ca\u00eddos en desgraza coma trapos son os personaxes, non os tecidos, porque as teas, unha vez retiradas, van ser <i>debidamente dobradas<\/i>. Eles son os anacos de vidas e de corpos esgazados, inservibles, os trapos sucios que se lavan na casa (ou non, dada a confianza do asco), lonxe das miradas, especialmente veci\u00f1as. Verse e sentirse como un trapo, as\u00ed Hamm. O trapo que lle fai compa\u00f1a e co que se identifica: o vello amigo (rostro da memoria, o propio corpo) disposto a ser conservado. Velaqu\u00ed a frase que pecha a peza:<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>HAMM: Vello trapo! <\/i>(Pausa.) <i>A ti\u2026 cons\u00e9rvoche. <\/i>(Pausa e achega o pano \u00e1 s\u00faa cara).<i> <\/i><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0Estamos a falar de sabas, dos panos e trapos que aparecen na obra de Beckett Fin de partida. E de d\u00faas cortinas corridas nos dous ventanucos altos das paredes laterais do refuxio desde onde \u00e9 (im)posible ver o exterior.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65,11],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10309"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10309"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10309\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10313,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10309\/revisions\/10313"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10309"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10309"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10309"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}