{"id":10959,"date":"2019-07-28T06:00:37","date_gmt":"2019-07-28T06:00:37","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=10959"},"modified":"2019-06-30T17:13:58","modified_gmt":"2019-06-30T17:13:58","slug":"lavando-calzons","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=10959","title":{"rendered":"Lavando calz\u00f3ns"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/3884-1280621-3398-1065496-ARTICLE_DETAIL_HERO_9_DESKTOP_Mobile.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-full wp-image-10960\" alt=\"3884-1280621-3398-1065496-ARTICLE_DETAIL_HERO_9_DESKTOP_Mobile\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/3884-1280621-3398-1065496-ARTICLE_DETAIL_HERO_9_DESKTOP_Mobile.jpg\" width=\"290\" height=\"220\" \/><\/a>Marina Losada Vicente.\u00a0<\/strong><\/em>Non daba creto ao que v\u00eda. Alucinaba. Os homes de agora son de pedra, repet\u00edase. De pedra! Se o meu finado vivise! A parella, allea a todo o que a rodeaba, d\u00e1base o &#8220;lote&#8221; no parque. A moza vest\u00eda minisaia e unha camiseta de profundo escote, moi ben abastecido. El, algo relambido para o gusto da vella, perdido entre tanto que ti\u00f1a por explorar<!--more-->: Agora un bico sen respiro. Un abrazo. Apalpadas debaixo da camiseta. Unha man no xeonllo, subindo cara ao interior dun corpo que a esperaba feliz.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Sara mira &#8220;al\u00ed&#8221; onde os homes amosan a s\u00faa excitaci\u00f3n. A s\u00faa urxencia. Nada. Nada de nada. Como se non fose con el. Como se aquel corpo de vinte anos estivese a\u00ednda sen levedar. A esa idade pre\u00f1ara Sara nun descoido. Un \u00fanico descoido. O mozo atopouna no r\u00edo lavando as pernas, arremangada a saia ata o xeonllo. Foi verlle a brancura da carne e tolear.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 A pesar de que o aire correra entre os corpos, nos primeiros bailes de agarrado, Sara sab\u00eda que aquilo que rebentaba o pantal\u00f3n de Marcial non era un pl\u00e1tano. Oito fillos despois a muller segu\u00eda lav\u00e1ndose \u00e1s agachadas do home. Por parroquias. S\u00f3 con pensala encoira, dentro da ba\u00f1eira ou baixo a ducha, Marcial xa se excitaba. Nin tola.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Non era aquela parella en concreto, eran moitas outras que ela atopaba a cada paso, sen interese alg\u00fan en axexar, as que a devolv\u00edan a un desacougo sen superar.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 O lavadoiro de f\u00f3ra tr\u00e1elle a s\u00faa imaxe apertando as pernas, de tanto que tem\u00eda quedar pre\u00f1ada, cada vez que lavaba os calz\u00f3ns do home. Mira o tendal no que as \u00fanicas notas de cor son as da s\u00faa roupa interior. Un suspiro atravesa de abaixo arriba o seu corpo, envexando a sorte da rapaza que quedaba co mozo no parque. Chegou o d\u00eda de sacar o loito -pensa Sara- e de estrear a ba\u00f1eira.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Marina Losada Vicente.\u00a0Non daba creto ao que v\u00eda. Alucinaba. Os homes de agora son de pedra, repet\u00edase. De pedra! Se o meu finado vivise! A parella, allea a todo o que a rodeaba, d\u00e1base o &#8220;lote&#8221; no parque. A moza vest\u00eda minisaia e unha camiseta de profundo escote, moi ben abastecido. El, algo relambido para &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=10959\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Lavando calz\u00f3ns<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[73,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10959"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10959"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10959\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10961,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10959\/revisions\/10961"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10959"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10959"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10959"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}