{"id":11327,"date":"2019-10-26T06:00:03","date_gmt":"2019-10-26T06:00:03","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=11327"},"modified":"2019-10-21T19:11:42","modified_gmt":"2019-10-21T19:11:42","slug":"felisberto-hernandez","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=11327","title":{"rendered":"Felisberto Hern\u00e1ndez"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\" align=\"center\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/10\/61ydiwcrjfl.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-11328\" alt=\"61ydiwcrjfl\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/10\/61ydiwcrjfl-178x300.jpg\" width=\"178\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/10\/61ydiwcrjfl-178x300.jpg 178w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/10\/61ydiwcrjfl-610x1024.jpg 610w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/10\/61ydiwcrjfl.jpg 715w\" sizes=\"(max-width: 178px) 100vw, 178px\" \/><\/a>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>\u201cSe non tivese lido as historias de Felisberto Hern\u00e1ndez en 1950, hoxe non ser\u00eda o escritor que son\u201d (Gabriel Garc\u00eda M\u00e1rquez). \u201cO que fai que o xu\u00edzo da posteridade sobre o individuo sexa m\u00e1is xusto que o dos seus contempor\u00e1neos, reside na morte. Un non se desenvolve a xeito sen\u00f3n despois de morto\u2026\u201d, di Barthes a prop\u00f3sito de Kafka, segundo lembra a poeta Ida Vitale (Premio Cervantes 2018), que aproveita para subli\u00f1ar o caso do seu paisano, o uruguaio Felisberto Hern\u00e1ndez (1902-1964), escritor capaz de nos dar unha perspectiva \u201cpara interpretaci\u00f3ns freudianas e a\u00ednda lacanianas, que orixinar\u00edan quizais rexeites apresurados\u201d.<!--more--><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Editado por primeira vez en Espa\u00f1a en 2018 (<i>Relatos para piano<\/i>), Felisberto Hern\u00e1ndez, viv\u00eda de acompa\u00f1ar musicalmente pel\u00edculas de cine mudo e dar concertos percorrendo o pa\u00eds de vila en vila. Malia pertencer ao grupo dos silenciados, \u201cCort\u00e1zar exaltouno nos seus \u2018cronopios\u2019 favoritos\u201d. Ram\u00f3n G\u00f3mez de la Serna referiuse a el como \u201cgran sonatista dos recordos e das quintas\u201d. \u201cCaillois subli\u00f1ouno para os franceses, sempre un pouco distra\u00eddos f\u00f3ra das s\u00faas fronteiras culturais; Calvino rev\u00e9lao para os italianos\u201d. \u201c\u00c9l, Francisco \u2013Paco- Esp\u00ednola e Onetti seguen sendo os tres v\u00e9rtices que unen e opo\u00f1en tres li\u00f1as e tres destinos literarios moi diversos dentro dunha mesma xeraci\u00f3n literaria uruguaia\u201d. (Ida Vitale, <i>Terra da memoria, ceo do tempo<\/i>, Rescate, 2015)<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Italo Calvino, na presentaci\u00f3n da antolox\u00eda italiana, di de Felisberto: \u201c\u00e9 un escritor que non se parece a ning\u00fan dos europeos e a ning\u00fan dos latinoamericanos; \u00e9 un irregular que escapa a calquera clasificaci\u00f3n, pero que se presenta, desde a primeira p\u00e1xina, como inconfundible\u201d. Mario Benedetti, con quen tivo relaci\u00f3n, escribiu artigos eloxiosos sobre os seus contos. Unha nova narrativa \u201cfant\u00e1stica\u201d do real, que se distancia dos canons do x\u00e9nero.\u00a0 Tr\u00e1tase \u2013 e de a\u00ed a s\u00faa mestr\u00eda- dun acto da escritura. A escritura de quen? Vexamos un exemplo sobre o desexo como desexo do outro, o outro que hai en min: \u201cEu sent\u00eda a angustia de quen descubre que sen sabelo estivo traballando a medias co outro e que foi o outro quen se encargou de todo\u201d (<i>O cabalo perdido<\/i>).<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/10\/felisberto-gentileza-fundacion-felisberto-hernandez.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-11329\" alt=\"felisberto-gentileza-fundacion-felisberto-hernandez\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/10\/felisberto-gentileza-fundacion-felisberto-hernandez-211x300.jpg\" width=\"211\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/10\/felisberto-gentileza-fundacion-felisberto-hernandez-211x300.jpg 211w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/10\/felisberto-gentileza-fundacion-felisberto-hernandez-722x1024.jpg 722w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2019\/10\/felisberto-gentileza-fundacion-felisberto-hernandez.jpg 800w\" sizes=\"(max-width: 211px) 100vw, 211px\" \/><\/a>Ag\u00e1s a novela curta <i>As Hortensias<\/i>, escribe en primeira persoa, desde a voz estimulante que lembra, relembra e inventa, desde a muller que merca unha casa onde residir despois de anegala (<i>A casa inundada<\/i>) at\u00e9 o suicidio, por celos, dun balc\u00f3n (<i>O balc\u00f3n<\/i>). Dos primeiros editados est\u00e1 <i>Libro sen tapas<\/i> (1929): \u201cEste libro \u00e9 sen tapas porque \u00e9 aberto e libre: p\u00f3dese escribir antes e despois del\u201d. <i>A casa de Irene<\/i> comeza as\u00ed: \u201cHoxe fun \u00e1 casa dunha moza que se chama Irene. Cando rematou a visita atopeime cunha nova calidade de misterio. Sempre pensei que o misterio era negro. Hoxe dei cun misterio branco\u201d. O misterio branco ligado intimamente \u00e1 espontaneidade e \u00e1 leria e a larica que se traen as cadeiras entre elas.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A obra p\u00f3stuma, sen rematar, de trazos autobiogr\u00e1ficos \u2013como a maior\u00eda da s\u00faa escrita- tit\u00falase <i>Terras da memoria<\/i>. No entanto, <i>O crocodilo<\/i> foi o derradeiro conto que escribiu e que resume unha parte do que era a s\u00faa vida, percorrendo o pa\u00eds tocando o piano, vendendo medias e chorando. \u201cEntrei\u00a0 nun caf\u00e9 que estaba preto dunha igrexa, sentei a unha mesa do fondo e pensei na mi\u00f1a vida. Eu sab\u00eda illar as horas de felicidade e encerrarme nelas; primeiro roubaba cos ollos calquera cousa descoidada na r\u00faa ou no interior das casas e despois lev\u00e1baa \u00e1 mi\u00f1a soidade. Gozaba tanto ao repasala que se a xente o soubera odiar\u00edame\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0\u201cSe non tivese lido as historias de Felisberto Hern\u00e1ndez en 1950, hoxe non ser\u00eda o escritor que son\u201d (Gabriel Garc\u00eda M\u00e1rquez). \u201cO que fai que o xu\u00edzo da posteridade sobre o individuo sexa m\u00e1is xusto que o dos seus contempor\u00e1neos, reside na morte. Un non se desenvolve a xeito sen\u00f3n despois de morto\u2026\u201d, di &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=11327\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Felisberto Hern\u00e1ndez<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11327"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=11327"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11327\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11330,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11327\/revisions\/11330"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=11327"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=11327"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=11327"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}