{"id":11710,"date":"2020-01-22T06:00:44","date_gmt":"2020-01-22T06:00:44","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=11710"},"modified":"2020-01-14T20:17:38","modified_gmt":"2020-01-14T20:17:38","slug":"pinturas-na-fogueira","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=11710","title":{"rendered":"Pinturas na fogueira"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/01\/descarga1.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-full wp-image-11711\" alt=\"descarga\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/01\/descarga1.jpg\" width=\"258\" height=\"195\" \/><\/a><em><strong>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>Destru\u00edr obras de arte, e non s\u00f3 polo inimigo -que ve nelas un grave perigo no sei exactamente de que-, sen\u00f3n polos propios artistas, \u00e9 m\u00e1is frecuente do que parece. Isto v\u00e9n a conto porque o 4 de xaneiro deste 2020 morreu aos 88 anos un dos creadores con maior influencia dos \u00faltimos tempos. Ref\u00edrome a John Baldessari, artista conceptual con inspiraci\u00f3ns en Duchamp<!--more-->, que ofreceu novas perspectivas no campo da linguaxe e da cultura nos medios de comunicaci\u00f3n. Se o recordamos \u00e9 porque en 1970, coa firme intenci\u00f3n de non volver realizar m\u00e1is<i> arte aburrido<\/i>, queimou todos os lenzos que pintara at\u00e9 ese momento. Custoulle atopar un crematorio pero conseguino e non s\u00f3 iso sen\u00f3n que parte das cinzas amos\u00e1ronse no Museo Xudeu de Nova York, e con outras fabricou un lote de galletas que meteu nunha frasca de vidro para exhibilas no Museo Hirshhorn de Washington. Enfront\u00e1monos, coido que por primeira vez, \u00e1 arte reciclada.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>&#8220;Non me arrepinto de ter queimado todo, non te\u00f1o unha relaci\u00f3n posesiva coa mi\u00f1a arte<\/i>&#8220;, dixo en 2005 durante a s\u00faa exposici\u00f3n no Carr\u00e9 d&#8217;Art en Nimes.\u00a0<i>\u201cFixen esta <\/i>cremaci\u00f3n\u00a0<i>cando entend\u00edn que o campo da arte era moito m\u00e1is amplo que a pintura e a escultura, que estudara dunha maneira moi cl\u00e1sica.\u00a0Nese momento, cheos de tanto pensar, a arte comezaba esgotarse e ti\u00f1a que recibir un novo impulso.&#8221; <\/i>(<a href=\"https:\/\/www.lemonde.fr\/signataires\/emmanuelle-lequeux\/\">E. Lequeux<\/a>, <i>Le Monde<\/i>, 6\/01\/2020)<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Mais a historia ofr\u00e9cenos outros precedentes ben significativos de destruci\u00f3n da propia obra. Un dos verdadeiramente conmovedores foi o do meu admirado Rouault, mestre da arte profana e, sobre todo, da sagrada. Pero antes debemos recordar a Monet que non estaba conforme coas \u00faltimas pinturas e desf\u00edxose duns trinta cadros da serie <i>Os<\/i> <i>Nen\u00fafares.<\/i> <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/01\/van-gogh-quemando-sus-cuadros-para-calentarse.jpeg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-11712\" alt=\"van-gogh-quemando-sus-cuadros-para-calentarse\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/01\/van-gogh-quemando-sus-cuadros-para-calentarse-258x300.jpeg\" width=\"258\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/01\/van-gogh-quemando-sus-cuadros-para-calentarse-258x300.jpeg 258w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/01\/van-gogh-quemando-sus-cuadros-para-calentarse.jpeg 721w\" sizes=\"(max-width: 258px) 100vw, 258px\" \/><\/a>O mesmo fixo C\u00e9zanne con bastantes das obras pintadas en Par\u00eds. Ou De Kooning quen \u00eda desfac\u00e9ndose da cada lenzo at\u00e9 dar co que el supu\u00f1a unha propia identidade. E Francis Bacon fixo desaparecer a meirande parte do seu traballo anterior a 1944 e, malia a elevada cotizaci\u00f3n no mercado, \u201ccontinuou fac\u00e9ndoo ao longo da s\u00faa vida\u201d, Non esquecemos a Miguel \u00c1ngel, que consideraba a pintura como arte menor, e \u201cprovocou que a inmensa maior\u00eda dos seus debuxos acabasen na fogueira.\u201d (J. Montes, 2020).<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O caso de Georges Rouault (1871-1958) pertence a unha obsesi\u00f3n polo perfeccionismo. \u201cA tenrura polos marxinados, os vagabundos e as prostitutas, e o sufrimento de Cristo\u201d est\u00e1n presentes ao longo da s\u00faa obra (I. Esteban, <i>El Correo.com.,<\/i>2010), tal como se puido admirar na antol\u00f3xica do Museo de Belas Artes de Bilbao co t\u00edtulo <i>Lo sagrado y lo profano.<\/i> O pintor, por un salario fixo mensual, cedera a propiedade dos seus cadros a Vollard. Ao morrer o marchante, os herdeiros apuraron vender canto puideron mais, tras un longo proceso xudicial, dos 800 que quedaban, Rouault recobrou 700 e queimou 315. O creador franc\u00e9s pensaba que as obras a\u00ednda non estaban terminadas e que \u00e1 s\u00faa idade, preto dos 80 anos, \u201cxa non poder\u00eda darlles a pincelada definitiva. Por iso destru\u00ednas, porque non quer\u00eda que ningu\u00e9n fixese negocio con elas.\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0Destru\u00edr obras de arte, e non s\u00f3 polo inimigo -que ve nelas un grave perigo no sei exactamente de que-, sen\u00f3n polos propios artistas, \u00e9 m\u00e1is frecuente do que parece. Isto v\u00e9n a conto porque o 4 de xaneiro deste 2020 morreu aos 88 anos un dos creadores con maior influencia dos \u00faltimos tempos. &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=11710\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Pinturas na fogueira<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[4,7,65],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11710"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=11710"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11710\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11713,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11710\/revisions\/11713"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=11710"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=11710"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=11710"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}