{"id":1173,"date":"2014-05-01T08:38:59","date_gmt":"2014-05-01T08:38:59","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1173"},"modified":"2014-05-01T08:38:59","modified_gmt":"2014-05-01T08:38:59","slug":"test-gaziel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1173","title":{"rendered":"Test Gaziel"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/gaziel-2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-1175 alignleft\" alt=\"gaziel 2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/gaziel-2-300x222.jpg\" width=\"300\" height=\"222\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/gaziel-2-300x222.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/gaziel-2.jpg 646w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>X. Ricardo Losada<\/strong><\/em>. O luns 10 de agosto de 1914, dez d\u00edas despois de que Alema\u00f1a e Francia declarasen a guerra, o periodista Gaziel co\u00f1eceu en Par\u00eds a unha moza toledana que estaba moi preocupada. Acababan de deter a un compa\u00f1eiro de traballo por esp\u00eda e ti\u00f1a medo, a\u00ednda que non fixera nada malo, que tam\u00e9n a detivesen a ela: quer\u00eda volver a Espa\u00f1a canto antes. Gaziel deulle unha carta de recomendaci\u00f3n <!--more-->para conseguir billete nun tren que sa\u00eda \u00e1s tres desa mesma noite, axudoulle a facer as maletas e acompa\u00f1ouna \u00e1 estaci\u00f3n, onde tiveron que facer unha penosa e angustiosa cola de catro horas. Conto esa an\u00e9cdota porque nas \u00faltimas elecci\u00f3ns a directora do meu instituto utiliceina como criterio para decidir a quen votar. Pasei dos proxectos de centro e votei polo candidato que me deu a impresi\u00f3n que far\u00eda o mesmo que Gaziel. Xusto o contrario do que sempre imaxinei que far\u00eda o fil\u00f3sofo J.P. Sartre en circunstancias similares. Dicirlle \u00e1 moza que a s\u00faa preocupaci\u00f3n era a Humanidade con mai\u00fasculas e non pod\u00eda perder o tempo con casos persoais.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/sartre.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-1176 alignright\" alt=\"sartre\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/sartre-234x300.jpg\" width=\"234\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/sartre-234x300.jpg 234w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/sartre.jpg 250w\" sizes=\"(max-width: 234px) 100vw, 234px\" \/><\/a>Quedei tan satisfeito, que penso usar o test Gaziel en todo tipo de procesos electorais, comezando polas vindeiras elecci\u00f3ns europeas. Que far\u00eda Ca\u00f1ete no caso de Gaziel? E Valenciano? E Miranda? E Senra? Dos pol\u00edticos (cando menos dos n\u00fameros un) non deberiamos saber o curr\u00edculo acad\u00e9mico ou profesional, nin todas as faza\u00f1as que fixeron diante dos focos medi\u00e1ticos, sen\u00f3n como eran nas distancias curtas do seu entorno veci\u00f1al e profesional, antes de que se lles pasase pola cabeza ser pol\u00edticos. Imaxinemos, por exemplo, que un candidato \u00e9 profesor. Para ir de n\u00famero un ter\u00eda que aprobar un referendo no que se contestase a pregunta \u201c<i>Est\u00e1 capacitado para buscar o ben com\u00fan<\/i>?\u201d e no que o censo estivese composto por alumnos, compa\u00f1eiros de traballo, veci\u00f1os de toda a vida\u2026 obrigados a ter en conta se preparaba as clases, se era puntual, se se preocupaba por motivar os alumnos, se valoraba m\u00e1is o interese p\u00fablico que a liberdade de c\u00e1tedra, se co\u00f1ec\u00eda o nome e inquietudes dos veci\u00f1os\u2026<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/camus.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-1177 alignleft\" alt=\"camus\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/camus-300x245.jpg\" width=\"300\" height=\"245\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/camus-300x245.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/camus.jpg 640w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Albert Camus, inimigo intelectual de Sartre, dixo algo que describe moi ben a acci\u00f3n de Gaziel: \u201cEu non sei o que \u00e9 a honestidade en xeral, pero no meu caso sei que consiste en facer ben o meu traballo\u201d.\u00a0 Por iso, eu preferir\u00eda como director do meu instituto a Camus que a Sartre. Camus aprendera \u00c9tica xogando ao f\u00fatbol nun barrio pobre de Alxeria; Sartre, nun dos liceos m\u00e1is elitistas de Francia. A Camus, se lle falabas da nai, recordaba como o abrazaba cando chegaba de traballar de limpadora; para Sartre, a nai era unha Existencia sen Esencia que levaba unha vida inaut\u00e9ntica, \u00e9 dicir, distinta da que el pensaba que hab\u00eda que levar.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>X. Ricardo Losada. O luns 10 de agosto de 1914, dez d\u00edas despois de que Alema\u00f1a e Francia declarasen a guerra, o periodista Gaziel co\u00f1eceu en Par\u00eds a unha moza toledana que estaba moi preocupada. Acababan de deter a un compa\u00f1eiro de traballo por esp\u00eda e ti\u00f1a medo, a\u00ednda que non fixera nada malo, que &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=1173\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Test Gaziel<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1173"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1173"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1173\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1196,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1173\/revisions\/1196"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1173"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1173"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1173"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}