{"id":11944,"date":"2020-06-08T06:00:56","date_gmt":"2020-06-08T06:00:56","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=11944"},"modified":"2020-06-08T12:57:15","modified_gmt":"2020-06-08T12:57:15","slug":"sen-medo-a-resistir","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=11944","title":{"rendered":"Sen medo a resistir"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/BAJANDO_ESCALERAS.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-12221\" alt=\"Processed with VSCOcam with c1 preset\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/BAJANDO_ESCALERAS-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/BAJANDO_ESCALERAS-300x300.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/BAJANDO_ESCALERAS-150x150.jpg 150w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/BAJANDO_ESCALERAS-1024x1024.jpg 1024w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/BAJANDO_ESCALERAS-144x144.jpg 144w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/BAJANDO_ESCALERAS-900x900.jpg 900w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Mar\u00eda Arcos.\u00a0<\/strong><\/em>Xa era noite pecha, cando dous golpes fortes e secos a trouxeron ao mundo real. Quen pod\u00eda ser a aquela hora? Que procuraban dela? Deber\u00eda ocultarse na penumbra do silencio como se non escoitase nada? Deber\u00eda pedir axuda? Conseguir\u00eda que os que a buscaban marchasen cansos de esperar? Non era tempo de interrogantes, as\u00ed que, con axilidade, entreabriu o pequeno caix\u00f3n do vello escritorio e agochou a carta que estaba a punto de rematar. Ningu\u00e9n ter\u00eda que lela ag\u00e1s o seu destinatario.<!--more--><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Baixou as escaleiras decidida e forte, pese a intu\u00edr que nada bo a esperaba. Abriu a porta e notou a nostalxia da noite percorrer parte do seu novo e esvelto corpo. E, coa friaxe da calma, pousou a mirada naqueles dous monicreques que a observaban. Ti\u00f1an a cara medio cuberta mais iso non impediu que os reco\u00f1ecese. Sab\u00eda moi ben quen eran e, sobre todo, sab\u00eda que eran uns covardes, uns caguelos, que s\u00f3 cumpr\u00edan ordes dun malnacido. Hai miradas que fican imborr\u00e1beis na memoria.<\/p>\n<div id=\"6TEXTO_DETALLEad_RobaPaginasMobile-id\" itemscope=\"\" itemtype=\"https:\/\/schema.org\/WPAdBlock\" style=\"text-align: justify;\" data-ads=\"true\" data-url=\"\/4900\/webm.EXT.LAVOZDEGALICIA\/galicia\/barbanza\" data-mapping=\"ROBAMOBILE\" data-sizes=\"[[300,600],[300,250]]\" data-param=\"pos\" data-format=\"mobile\" data-targeting=\"robapaginas\"><span style=\"line-height: 1.5;\">Ningu\u00e9n pronunciou palabra. S\u00f3 ti\u00f1a voz a violencia coa que a agarraron. At\u00e1ronlle as mans co lazo vermello que lle acari\u00f1aba o pelo. Tap\u00e1ronlle os ollos cunha tea grosa e cheirenta, que o m\u00e1is alto sacou do peto do seu gab\u00e1n, e os tres comezaron a cami\u00f1ar r\u00faa abaixo, coas b\u00e1goas das pedras silenciando os seus pasos.<\/span><\/div>\n<p style=\"text-align: justify;\">Present\u00eda que a noite \u00eda ser moi longa, extremadamente longa, dura e cruel, mais non lograr\u00edan cambiar a s\u00faa forma de pensar e moito menos a de actuar. Non importaba o prezo que houbese que pagar. E a\u00ednda que a aterraba permanecer nas entra\u00f1as podrecidas daquel sinistro lugar, onde o os\u00edxeno se mudaba en pavor, non \u00eda dar o m\u00e1is m\u00ednimo s\u00edntoma de fraxilidade. Resistir\u00eda.<\/p>\n<div id=\"ad_Roba2Desktop\" itemscope=\"\" itemtype=\"https:\/\/schema.org\/WPAdBlock\" data-url=\"\/2260323\/LVDG.Desktop\/barbanza\" data-mapping=\"VOZ_ROBA_DESKTOP\" data-sizes=\"[[300,250],[300,300],[300,600],'fluid']\" data-param=\"pos\" data-format=\"normal\" data-targeting=\"Roba2\" data-google-query-id=\"CIO_z_vz8-cCFQ4U4Aodo9IGkA\">\n<div id=\"google_ads_iframe_\/2260323\/LVDG.Desktop\/barbanza\/detalle_0__container__\" style=\"text-align: justify;\"><span style=\"line-height: 1.5;\">Poder\u00edan golpeala ata deixala m\u00e1is negra que a s\u00faa propia roupa. Tam\u00e9n poder\u00edan inspirar todo o aire que se lles antollase ata deixala sen alento, mais non a derrotar\u00edan, perder\u00edan, e ela vencer\u00eda. Ti\u00f1a moi claro o sendeiro que elixira na vida. Sab\u00eda moi ben o que facer e non facer. Ela pertenc\u00eda ao bando da loita, \u00e1s que morren de p\u00e9 e non axeonlladas. M\u00e1goa que non rematase a carta. M\u00e1goa que non puidese deixar recado. M\u00e1goa que el puidese sentirse abandonado, deserto, porque nada m\u00e1is lonxe da realidade. A dela era unha marcha fortu\u00edta, inesperada, pasaxeira e allea \u00e1 s\u00faa vontade. Por\u00e9n, esperaba volver axi\u00f1a, por el e por todos os que ficaban prisioneiros naquela pequena e illada f\u00e1brica conserveira, a que dende uns cinco anos atr\u00e1s, mudaran en c\u00e1rcere.<\/span><\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Mar\u00eda Arcos.\u00a0Xa era noite pecha, cando dous golpes fortes e secos a trouxeron ao mundo real. Quen pod\u00eda ser a aquela hora? Que procuraban dela? Deber\u00eda ocultarse na penumbra do silencio como se non escoitase nada? Deber\u00eda pedir axuda? Conseguir\u00eda que os que a buscaban marchasen cansos de esperar? Non era tempo de interrogantes, as\u00ed &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=11944\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Sen medo a resistir<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[101,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11944"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=11944"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11944\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12256,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/11944\/revisions\/12256"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=11944"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=11944"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=11944"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}