{"id":12104,"date":"2020-05-03T06:00:50","date_gmt":"2020-05-03T06:00:50","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12104"},"modified":"2020-04-29T12:03:55","modified_gmt":"2020-04-29T12:03:55","slug":"practica-de-maxia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12104","title":{"rendered":"Pr\u00e1ctica de maxia"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/pexels-photo-3036397.jpeg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-12117\" alt=\"pexels-photo-3036397\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/pexels-photo-3036397-300x200.jpeg\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/pexels-photo-3036397-300x200.jpeg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/pexels-photo-3036397-1024x682.jpeg 1024w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/pexels-photo-3036397-900x600.jpeg 900w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>X. Ricardo Losada.\u00a0<\/strong><\/em>Permitide que comece cunha advertencia, por se non son quen de controlar o ton deste texto. Nunca lle chamar\u00eda sensible a unha persoa porque trate ben a s\u00faa mascota ou porque se emocione coa inocencia dun neno. Nin a unha persoa que diga o que eu vou dicir agora. <!--more-->Que o domingo 26 de abril de 2020 vai ser un dos d\u00edas que me queden gravados na mi\u00f1a memoria afectiva m\u00e1is profunda, pois non creo que me esqueza nunca da impresi\u00f3n que me causou sa\u00edr \u00e1 terraza da mi\u00f1a casa e ver, despois de corenta e dous d\u00edas, un neno paseando da man de s\u00faa nai, e recordar que os tres sobri\u00f1os que te\u00f1o de menos de tres anos, e que viven en pisos, tam\u00e9n poder\u00edan facelo. E a emoci\u00f3n a\u00ednda foi m\u00e1is grande porque se sumou o recordo de que o d\u00eda anterior vira un documental sobre o coroavirus que remataba afirmando que os seres humanos levamos desde que aparecemos no planeta loitando contra os virus e nunca houbo un que, como especie, nos vencera.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Mentres tal pensaba, a\u00ednda na terraza, e con varios nenos m\u00e1is na r\u00faa, veu a muller comentarme que meu sobri\u00f1o mandara un wasap desde Madrid para dicir que Enma, a filla de dous anos, acababa de volver do primeiro paseo pola r\u00faa en moito tempo, e o primeiro que dixo, entusiasmada, ao chegar \u00e1 casa, foi <i>Vin un autob\u00fas. <\/i>Xa sei que \u00e9 moi dif\u00edcil saber que quere dicir unha nena desa idade cando, nesas circunstancias, di algo como iso, e non me vou meter neses complexos labirintos. Pero si podo dicir o primeiro que me pasou pola cabeza ao o\u00edlo. Que Enma perdera a memoria do mundo externo ao piso que habitaba antes do confinamento, e que todo ese mundo se esvaecera, por un mecanismo de defensa, no seu inconsciente. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/pexels-photo-385998.jpeg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-12118\" alt=\"pexels-photo-385998\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/pexels-photo-385998-300x200.jpeg\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/pexels-photo-385998-300x200.jpeg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/pexels-photo-385998-1024x682.jpeg 1024w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/pexels-photo-385998-900x600.jpeg 900w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>As rosas, os tobog\u00e1ns, as motos, os cans, os autobuses, a garder\u00eda, os outros nenos, adoptaran a mesma realidade que os drag\u00f3ns, os debuxos animados ou os unicornios. Seres imaxinarios que s\u00f3 exist\u00edan nos libros que l\u00eda ou nas pel\u00edculas que v\u00eda durante o confinamento. <i>Vin un autob\u00fas<\/i>, dito por Enma, significaba, no meu cerebro imbu\u00eddo dunha enorme emoci\u00f3n, algo as\u00ed como <i>Os unicornios existen.<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 E ent\u00f3n pensei o positiva que tam\u00e9n pod\u00eda ser esta dura experiencia para os nenos, e no tremendo erro que sup\u00f3n que sexan educados cada d\u00eda da s\u00faa vida nun mundo no que o fant\u00e1stico se fai realidade. Reis. Pap\u00e1 Noel. Santa Claus. Apalpador. Celebraci\u00f3n de aniversarios nos colexios. Celebraci\u00f3n de aniversario en locais especializados. Regalos por aprobar. Entroidos dirixidos. Xogos en carpas dese\u00f1adas por t\u00e9cnicos e pol\u00edticos. Tempo libre con axenda de executivo. D\u00eda de&#8230; D\u00eda de&#8230; D\u00eda de&#8230; E educados, non para que eles te\u00f1an a experiencia do fant\u00e1stico na realidade, sen\u00f3n para que te\u00f1an a experiencia da realidade dos adultos (non vaian coller un trauma, os pobres) no fant\u00e1stico. E a\u00ed o deixei. Non quer\u00eda seguir profundando nese tipo de pensamentos un d\u00eda tan especial. Comezaba a sentir que era un tipo insensible.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>X. Ricardo Losada.\u00a0Permitide que comece cunha advertencia, por se non son quen de controlar o ton deste texto. Nunca lle chamar\u00eda sensible a unha persoa porque trate ben a s\u00faa mascota ou porque se emocione coa inocencia dun neno. Nin a unha persoa que diga o que eu vou dicir agora.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12104"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12104"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12104\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12119,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12104\/revisions\/12119"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12104"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=12104"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=12104"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}