{"id":12212,"date":"2020-06-01T06:00:50","date_gmt":"2020-06-01T06:00:50","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12212"},"modified":"2020-05-26T10:33:22","modified_gmt":"2020-05-26T10:33:22","slug":"recordatorio-de-ian-curtis-e-de-closer","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12212","title":{"rendered":"Recordatorio de Ian Curtis e de &#8220;Closer&#8221;"},"content":{"rendered":"<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/Ian-Curtis-Joy-Division.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-12213\" alt=\"Ian-Curtis-Joy-Division\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/Ian-Curtis-Joy-Division-227x300.jpg\" width=\"227\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/Ian-Curtis-Joy-Division-227x300.jpg 227w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/Ian-Curtis-Joy-Division.jpg 500w\" sizes=\"(max-width: 227px) 100vw, 227px\" \/><\/a>Gonzalo Trasbach.\u00a0<\/strong><\/em>O pasado luns cumpr\u00edronse corenta anos do suicidio de Ian Curtis, o enigm\u00e1tico cantante de Joy Division, ic\u00f3nica banda do post-punk brit\u00e1nico. Dous meses antes do fat\u00eddico desenlace grav\u00e1rase &#8220;Closer&#8221;, xustamente un pouco despois do sete p<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">o<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">lgadas <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>Love Will Tear Us Apart<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">. Sobre unha po\u00e9tica sombr\u00eda, un desarraigo emocional, unha desolaci\u00f3n existencial e un furioso nihilismo tec\u00eda as s\u00faas paisaxes sonoras Ian Curtis (M<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">a<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">nchester, 1956).<!--more--> Isto foi as\u00ed at\u00e9 o 18 de maio de 1980, cando pola ma\u00f1\u00e1 cedo o atoparon colgado do teito da coci\u00f1a da casa en MacChesfield. Ti\u00f1a 23 anos, muller, filla e unha amante.<\/span><\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">Dous d\u00edas m\u00e1is tarde estaba previsto que o grupo iniciase unha xira polos Estados Unidos. \u00c1 vez o conxunto contaba cun \u00e1lbum escuro e herm\u00e9tico, &#8220;Closer&#8221;, que sair\u00eda \u00e1 venda dous meses m\u00e1is tarde. Curtis, nunha carta desoladora, que aparece na pel\u00edcula <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>24 Hour Party People<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"> (2002), de Michael Winterbottom, declaraba: &lt;Te\u00f1o que atopar o meu destino, antes de que sexa demasiado tarde&gt;. A cinta de Winterbottom, que descubriu a banda a toda unha xeraci\u00f3n, \u00e9 o retrato ag\u00f3nico dun home que se esgaza entre o amor que lle profesa \u00e1 s\u00faa muller e a apaixo<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">n<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">ada relaci\u00f3n que mant\u00e9n coa s\u00faa amante, a xornalista belga Annik Honar\u00e9. No ano 2007, Anton Corbijn dirixiu <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>Control<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">, un filme tam\u00e9n centrado nos \u00faltimos anos da vida de Ian Curtis, e sobre como lle afectou o dram\u00e1tico conflito entre o amor a Deborath Curtis e a xornalista belga, pero tam\u00e9n sobre os seus frecuentes ataques de epilepsia, o seu extraordinario talento creativo e as s\u00faas irresistibles actuaci\u00f3ns en directo.<\/span><\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif; font-size: large;\">Pese \u00e1s d\u00faas pel\u00edculas e \u00e1 edici\u00f3n no 2015 do cancioneiro &#8220;En corpo e alma&#8221;, catro d\u00e9cadas despois a\u00ednda persiste o enigma. A traxectoria do grupo foi moi curta. Durante os seus 29 meses de existencia ofreceron 120 concertos, gravaron 43 canci\u00f3ns e publicaron dous discos. Mellor dito, s\u00f3 un, pois cando chegou &#8220;Closer&#8221; \u00e1s tendas no mes de xullo de 1980, Joy Division xa era cousa do pasado, e os seus compa\u00f1eiros de banda, Barnard Summer, Peter Hook e Stephen Morris xa andaban argallando o xeito de agochar debaixo da cama da electr\u00f3nica de New Order a s\u00faa tristeza e depresi\u00f3n. <\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/closer.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-12214\" alt=\"closer\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/closer-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/closer-300x300.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/closer-150x150.jpg 150w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/closer-144x144.jpg 144w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/closer.jpg 354w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>No tocante \u00e1 paraxe musical, Joy Division transformou a urxencia p\u00fablica na que se criou o punk brit\u00e1nico nunha festa para o coraz\u00f3n das tebras, iluminada polo afastamente r\u00edtmico da vangarda europea (Kraftwerk&#8230;), pero ao mesmo tempo pola proximidade mel\u00f3dica do amigo americano (Lou Reed, Jim Morrison&#8230;) e inevitable influencia do pop brit\u00e1nico m\u00e1is rutilante (David Bowie, Brian Eno&#8230;). Non se pode afirmar que Joy Division fosen uns adiantados ao seu mundo, pois andaron sempre dando tombos arredor das marxes do noso tempo de sempre: amor, soidade, as crenzas relixiosas, o <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>telos<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">&#8230;). Eles souberon sobre todo condensar como case ningu\u00e9n a s\u00faa \u00e9poca, o seu tempo. As\u00ed foi como se convert<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">e<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">ron nunha das m\u00e1is grandes bandas de pop-rock da historia, pese a s\u00faa curta vida e produci\u00f3n art\u00edstica.<\/span><\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">Era Curtis un mozo duns vinte anos cando entrou a formar parte dun conxunto que primeiro bautizou coma Warsaw, ap\u00f3cope da canci\u00f3n <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>Warszawe<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"> que Bowie inclu\u00edra en &#8220;Low&#8221; (1977). Pero un pouco despois, Curtis rebautizouno coma Joy Division, tal como se denominaban as unidades dos campos de concentraci\u00f3n nazis onde as presas eran forzadas a prostitu\u00edrse, e que est\u00e1 extra\u00eddo de <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>House of Dolls<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"> (1953), novela con que Ka-Tzetnik 135633 (Yehiel Dimur), superviv<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">e<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">nte de Auschwitz, honraba a memoria da s\u00faa irm\u00e1.<\/span><\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">Ian Curtis marcou o rumbo para a novidosa barca de M<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">a<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">nchester. E puxo proa ao desasosego post-industrial e \u00e1 desesperanza dunha literatura que se inspiraba nas s\u00faas compulsivas lecturas, de Kafka a Dostoievski, pasando por Camus e Nietzsche, at\u00e9 William Borroughs, unha literatura que, ampar\u00e1ndose na calmosa tormenta da s\u00faa grave e salm\u00f3dica voz, anunciaba &lt;la noche oscura del alma&gt;.<\/span><\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/Ian-Curtis.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-12215\" alt=\"Ian-Curtis\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/Ian-Curtis-300x168.jpg\" width=\"300\" height=\"168\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/Ian-Curtis-300x168.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/Ian-Curtis.jpg 640w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Mais o seu inesperado suicidio deulle, sobre todo, o don co que menos contaba o grupo: a inmortalidade. O feito de atopar o seu corpo sen vida colgado coa corda do tend<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">al<\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"> da roupa aquela infausta ma\u00f1\u00e1 do 18 de maio de 1980 validou toda a obra publicada at\u00e9 ent\u00f3n: o EP &#8220;An Ideal For Living&#8221;, os singles &#8220;Transmission&#8221; e &#8220;Atmosphere&#8221;, o flaxi &#8220;Komakino&#8221;, as s\u00faas contribuci\u00f3ns a &#8220;Earcom 2&#8221;, &#8220;A Factory Sample&#8221; e o directo &#8220;Short Circuit&#8221; e, por suposto, o seu \u00e1lbum de debut, &#8220;Unknown Pleauseres&#8221; (1979). Pero tam\u00e9n catapultou a &#8220;Closer&#8221; at\u00e9 o sexto posto na lista de vendas en agosto de 1980.<\/span><\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">Isto tivo lugar pouco tempo despois de que o seu corpo sen vida xirase pendurando na coci\u00f1a da casa, mentres de fondo soaba <\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\"><i>Sister Midnight<\/i><\/span><span style=\"font-family: Calibri, sans-serif;\">. &lt;Para min Joy Division trataba da morte da mi\u00f1a comunidade e da mi\u00f1a infancia. Por iso a s\u00faa m\u00fasica se refire \u00e1 morte do optimismo, da mocidade&gt;, explicou no seu momento Bernard Summer, compa\u00f1eiro de Curtis desde o arranque de Joy Division. <\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach.\u00a0O pasado luns cumpr\u00edronse corenta anos do suicidio de Ian Curtis, o enigm\u00e1tico cantante de Joy Division, ic\u00f3nica banda do post-punk brit\u00e1nico. Dous meses antes do fat\u00eddico desenlace grav\u00e1rase &#8220;Closer&#8221;, xustamente un pouco despois do sete polgadas Love Will Tear Us Apart. Sobre unha po\u00e9tica sombr\u00eda, un desarraigo emocional, unha desolaci\u00f3n existencial e un &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12212\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Recordatorio de Ian Curtis e de &#8220;Closer&#8221;<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,8],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12212"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12212"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12212\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12216,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12212\/revisions\/12216"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12212"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=12212"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=12212"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}