{"id":12816,"date":"2020-12-01T06:00:11","date_gmt":"2020-12-01T06:00:11","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12816"},"modified":"2020-11-29T18:41:28","modified_gmt":"2020-11-29T18:41:28","slug":"viaxe-ao-centro-do-universo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12816","title":{"rendered":"Viaxe ao centro do universo"},"content":{"rendered":"

\"UNIFORMADOS\"<\/a>X. Ricardo Losada. <\/strong>(Para o C.D. Uni\u00f3n no seu 50 aniversario).\u00a0<\/em>Fun ver ao campo de Vilas o Torneo Internacional de f\u00fatbol alev\u00edn <\/i>e benxam\u00edn que se celebrou en maio. Hab\u00eda un ambiente extraordinario e a competici\u00f3n atrapou o meu interese, pero percib\u00edn en todo momento unha estra\u00f1a sensaci\u00f3n, que non tardei en relacionar co feito de que esa mesma ma\u00f1\u00e1 lera un artigo de prensa no que o autor dic\u00eda que, a pesar de que \u00e9 indubidable que o mundo progresa, a maior\u00eda da xente percibe o futuro con pesimismo, e cre que as novas xeraci\u00f3ns son un desastre. Nos \u00faltimos dous centos anos a pobreza estrema, a mortalidade infantil, a violencia e as guerras, a explotaci\u00f3n laboral baixaron no mundo de forma moi significativa. A clase media, a educaci\u00f3n b\u00e1sica, a vacinaci\u00f3n, a democracia, os dereitos das mulleres, as expectativas de vida aumentaron tam\u00e9n de forma evidente. Por\u00e9n, a xente prefire pensar que a apocalipse est\u00e1 \u00e1 volta da esquina.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 A raz\u00f3n, xa que logo, daquel malestar era que o neno que f\u00f3ra hab\u00eda m\u00e1is de corenta anos estaba comigo e obrig\u00e1bame a comparar aqueles partidos de Vilas cos que el vivira, a principios dos anos 70, e que quedan moi ben reflectidos nesa foto, que acompa\u00f1a este texto, na que estamos un grupo de amigos nas escaleiras do concello cun trofeo acabado de ga\u00f1ar. Unha foto moi distinta desoutra na que, tam\u00e9n nas festas de Guadalupe, aparecemos case o mesmo grupo de amigos ali\u00f1ados no medio do campo de Abaixo uniformados coas cores do Deportivo. A pesar de que as vestimentas suxiren que pasou moito tempo, hai poucos anos de diferenza entre unha e outra, xa que ese cambio est\u00e9tico non se debeu \u00e1 mellora das condici\u00f3ns de vida, sen\u00f3n \u00e1 teimos\u00eda de meu pai, presidente da comisi\u00f3n de festas, por organizar un partido de gran solemnidade. E, a verdade, estareille eternamente agradecido, pois gardo un recordo indeleble daquel d\u00eda. A\u00ednda as\u00ed, debo reco\u00f1ecelo, emoci\u00f3name m\u00e1is a primitiva foto das escaleiras que a civilizada foto no asfalto do Campo de Abaixo. Nesta, eu viv\u00eda un so\u00f1o (sentirme xogador profesional). Na outra, unha realidade, pois a\u00ednda que vestiamos a camiseta branca do Madrid, \u00e9 evidente que o Madrid non vest\u00eda coma n\u00f3s. E agora, tantos anos despois, non me gusta recordar os so\u00f1os que tiven. G\u00fastame recordar as realidades que viv\u00edn.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 As\u00ed, en Vilas, a estra\u00f1a sensaci\u00f3n que se apoderou de min vi\u00f1a de comparar o que observaba co recordo que a foto das escaleiras evocaba. V\u00eda as botas de marca dos nenos actuais e recordaba a Jos\u00e9 Antonio, o inesquecible encargado da roupa do C.D. Uni\u00f3n, entrar na caseta cunha bolsa de lona chea de botas vellas que baleiraba no chan, e como os quince xogadores nos tirabamos a por elas, tratando de evitar o que sempre acababa pasando, que alg\u00fan ter\u00eda que xogar con d\u00faas botas do mesmo p\u00e9. V\u00eda o c\u00e9spede artificial que permit\u00eda que aqueles mozos puidesen calcular coa precisi\u00f3n dun GPS a traxectoria do bal\u00f3n, e compar\u00e1baa con aqueles jod\u00f3ns<\/i> terr\u00f3ns que amenizaban os campos da mi\u00f1a \u00e9poca e que convert\u00edan o c\u00e1lculo da traxectoria do bal\u00f3n nun feito tan imprevisible, que ata mil\u00e9simas de segundo antes non sab\u00edas se o ter\u00edas que golpear co peito do p\u00e9, coa canela ou coa cabeza. \"ESPONT\u00c1NEOS\"<\/a>V\u00eda o tempo que lle dedicaban os diferentes equipos a quentar e a estirar os m\u00fasculos, mesmo con xogos amenos e l\u00fadicos, e recordaba os adestradores da mi\u00f1a \u00e9poca antes do partido cham\u00e1ndonos de todo, ag\u00e1s guapos, a n\u00f3s ou aos rivais, ou a n\u00f3s e aos rivais, para sacarnos a pasear a mala hostia, dic\u00edan eles, que nos fac\u00eda homes, mentres os oiamos sentados coa cabeza baixa, os m\u00fasculos durmidos e as orellas enfestas. Porque esa era outra boa comparaci\u00f3n. Os nenos que v\u00eda en Vilas non discut\u00edan entre eles, non berraban co \u00e1rbitro, non fac\u00edan entradas duras, mentres que na mi\u00f1a \u00e9poca un xogador pod\u00eda ter o posto asegurado no equipo inicial, independentemente do trato que lle dera \u00e1 pelota, se ti\u00f1a habilidades teatrais para o insulto ou se de alcume lle chamaban Matahomes<\/i>. E que dicir desa nena que v\u00eda xogar en Vilas como titular todo o partido sen poder deixar de preguntarme se non lle gustar\u00eda m\u00e1is o bril\u00e9<\/i> ao que estaban obrigadas as nenas da mi\u00f1a infancia? E a\u00ednda me provocaba m\u00e1is tristeza ver equipos de Rianxo competindo pacificamente con equipos ingleses, holandeses, portugueses, valencianos, c\u00e1ntabros ou asturianos, cando n\u00f3s, para xogar cos da Ribeira no campo da Praza Vella, cos de Fincheira no campo do Cemiterio ou cos do Pazo no campo da Barraca, ti\u00f1amos que cruzar, distribu\u00eddos como as lexi\u00f3ns romanas, perigosas e afastadas fronteiras con pedras nos petos e os m\u00e1is brutos diante. E que dicir do alcohol? En Vilas estaba prohibido que entrase no campo. Na mi\u00f1a nenez, que non entrase.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 A\u00ednda as\u00ed, o peor de todo, o que me imped\u00eda ver con tranquilidade aquela marabillosa competici\u00f3n, non era ning\u00fan deses factores, sen\u00f3n o feito de que os rapaces de Rianxo puidesen competir co mesm\u00edsimo Celta e co mesm\u00edsimo Deportivo, algo co que nos so\u00f1abamos sabendo que nunca o conseguiriamos. E ese non era un so\u00f1o menor. \u00c9 o so\u00f1o decisivo desas idades, pois ter a posibilidade de ser David e ga\u00f1arlle a Goliath (m\u00e1is a\u00ednda naquela \u00e9poca tan apoucada) pod\u00eda significar un chute <\/i>de felicidade tal que xa che pod\u00eda pasar calquera cousa no resto da t\u00faa vida, que morrer\u00edas feliz. A\u00ed me tedes a min. Cando estou deprimido e quero subir o \u00e1nimo, recordo aquela heroica vitoria do equipo infantil de baloncesto do Colexio P\u00fablico de Rianxo na cancha de parqu\u00e9 cuberta (en 1974!) do Colexio Privado Peleteiro. Imaxinade que fose na do Deportivo ou na do Celta… E xa non digo nada se fose na do Madrid ou na do Barcelona. E xa nin quero pensar na dun equipo ingl\u00e9s ou holand\u00e9s. Hoxe ser\u00eda inmune a calquera des\u00e1nimo, inclu\u00edda (el comprenderame) a prematura morte de meu irm\u00e1n.<\/p>\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 E por iso, po\u00f1an como se po\u00f1an os fil\u00f3sofos, os analistas, os escritores, os expertos, e todos os adultos, te\u00f1o moi claro que lle vou facer m\u00e1is caso ao neno que fun e que me acompa\u00f1aba entristecido vendo os partidos de Vilas: \u00e9 est\u00fapido dicir que calquera tempo pasado foi mellor, por moito que eu, mirando esa primitiva foto nas escaleiras do concello, siga pensando que a mi\u00f1a infancia foi moito mellor que a deses nenos que, en Vilas, a\u00ednda non saben que dentro de corenta anos pensar\u00e1n que eses foron os mellores anos da s\u00faa vida e, quen pode dubidalo, os mellores anos da historia do mundo e, xa postos, e sabendo que me co\u00f1ecedes e non ides pensar que estou tolo, os mellores anos da historia do universo todo.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

X. Ricardo Losada. (Para o C.D. Uni\u00f3n no seu 50 aniversario).\u00a0Fun ver ao campo de Vilas o Torneo Internacional de f\u00fatbol alev\u00edn e benxam\u00edn que se celebrou en maio. Hab\u00eda un ambiente extraordinario e a competici\u00f3n atrapou o meu interese, pero percib\u00edn en todo momento unha estra\u00f1a sensaci\u00f3n, que non tardei en relacionar co feito … Seguir lendo Viaxe ao centro do universo<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12816"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12816"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12816\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12819,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12816\/revisions\/12819"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12816"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=12816"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=12816"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}