{"id":12904,"date":"2021-01-14T06:00:17","date_gmt":"2021-01-14T06:00:17","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12904"},"modified":"2021-01-05T20:46:31","modified_gmt":"2021-01-05T20:46:31","slug":"el-desafortunado-de-ariel-magnus","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12904","title":{"rendered":"El desafortunado, de Ariel Magnus"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/9788432236679.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-12905\" alt=\"9788432236679\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/9788432236679-174x300.jpg\" width=\"174\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/9788432236679-174x300.jpg 174w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2020\/12\/9788432236679.jpg 552w\" sizes=\"(max-width: 174px) 100vw, 174px\" \/><\/a>Xerardo AgraFoxo.<\/strong><\/em>\u00a0Este libro conta unha historia ben co\u00f1ecida polos lectores interesados polas escouras deixadas polo Holocausto. No ano 1950, baixo o nome de Ricardo Klement, estableceuse na Arxentina, contando coa protecci\u00f3n do peronismo, Adolf Eichmann, un dos principais arquitectos da \u201csoluci\u00f3n final\u201d. Dous anos despois chegou a s\u00faa muller e os fillos. Comezaban deste xeito unha vida pl\u00e1cida at\u00e9 que un encontro fortu\u00edto nun cine de Bos Aires lle deu pistas ao Mossad para capturalo no 1960. A historia posterior tam\u00e9n \u00e9 ben co\u00f1ecida. A trav\u00e9s dunha escrita moi coidada, Ariel Magnus (Bos Aires, 1975) conta a vida clandestina e discreta deste criminal nazi que, amparado pola comunidade alem\u00e1 na Arxentina, nunca rexeitou os asasinatos cometidos polo nazismo nin a s\u00faa intervenci\u00f3n directa como respons\u00e1bel<!--more--> das\u00a0 deportaci\u00f3ns de xudeus e a s\u00faa posterior liquidaci\u00f3n nas c\u00e1maras de gas.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Amais de ofrecer un retrato as\u00e9ptico dunha figura terr\u00edbel, a novela ofr\u00e9cenos a posibilidade de mergullarnos \u2013despois\u2013 con alg\u00fans acontecementos vinculados con esta arrepiante historia: Quen denunciou, cando as v\u00edtimas e os asasinos eran veci\u00f1os, o paradoiro de Eichmann? Que foi dos fillos deste monstro? \u00c1 primeira pregunta p\u00f3dese responder que, curiosamente, \u00a0foi un cego, Lothar Hermann, que perdera a vista no campo de concentraci\u00f3n de Dachau. A segunda pregunta ten unha resposta tam\u00e9n curiosa: o fillo maior foi un nazi convencido (\u201cTengo uno de los nombres m\u00e1s odiados del mundo, pero a\u00fan as\u00ed, todav\u00eda le quiero\u201d), pero o m\u00e1is pequeno, Ricardo Eichmann, un experto exipt\u00f3logo a nivel mundial, non s\u00f3 condenou os crimes de seu pai, sen\u00f3n que xustificou que o aforcaran.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Por certo, Adolf Eichmann foi xulgado e executado o 31 de maio de 1962 en Xerusal\u00e9n. Foi o primeiro home aforcado en Israel dende a creaci\u00f3n do Estado catorce anos antes. Os seus m\u00e9todos m\u00e1is expeditivos empr\u00e9ganos agora nos pa\u00edses veci\u00f1os.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Xerardo AgraFoxo.\u00a0Este libro conta unha historia ben co\u00f1ecida polos lectores interesados polas escouras deixadas polo Holocausto. No ano 1950, baixo o nome de Ricardo Klement, estableceuse na Arxentina, contando coa protecci\u00f3n do peronismo, Adolf Eichmann, un dos principais arquitectos da \u201csoluci\u00f3n final\u201d. Dous anos despois chegou a s\u00faa muller e os fillos. Comezaban deste xeito &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12904\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">El desafortunado, de Ariel Magnus<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[9,21],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12904"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12904"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12904\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12906,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12904\/revisions\/12906"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12904"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=12904"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=12904"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}